Παρακρατικές και παραστρατιωτικές ομάδες ρωσόφιλων (ενίοτε και Ρώσοι στρατιώτες) λυμαίνονται τις πόλεις και την ύπαιθρο, προπηλακισμοί και ξυλοδαρμοί όσων διαφωνούν, «σβήσιμο» των ουκρανικών τηλεοπτικών καναλιών.
Μετά από όλα αυτά, το δημοψήφισμα που διεξάγεται σήμερα στην Κριμαία είναι απλώς μια κακοστημένη παρωδία. Να θυμίσουμε ότι και ο Έλληνας δημοσιογράφος Κ. Ονισένκο ξυλοκοπήθηκε από παραστρατιωτικούς μαζί με άλλους δημοσιογράφους κοντά σε στρατιωτική βάση. Του έσπασαν τη μύτη και του έκλεψαν και τα χρήματά του.
Κύμα τρομοκράτησης όσων διαφωνούν με την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία καταγγέλλει και η Διεθνής Αμνηστία, ενώ ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) αρνήθηκε να στείλει παρατηρητές στο «δημοψήφισμα» κρίνοντάς το παράνομο. Το ίδιο και η Δύση και βέβαια ο Ομπάμα. Μα θα μου πεις, συμφωνείς με την κυβέρνηση των ΗΠΑ; Ε ναι, αυτή με κίνητρο τα οικονομικά και γεωπολιτικά της συμφέροντα, εγώ από τη σκοπιά της Δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Όμως οι δυτικοί έχουν λερωμένη τη φωλιά τους: με την επέμβαση του ΝΑΤΟ υποκίνησαν και νομιμοποίησαν την απόσχιση του Κοσόβου από τη Σερβία το 1999, παρά τις ρωσικές διαφωνίες, ενώ αναγνώρισαν και την ανεξαρτησία του. Πριν από περίπου ένα μήνα και ο Βενιζέλος, εμμέσως πλην σαφέστατα, είπε ότι η Ελλάδα θα αναγνωρίσει την κρατική οντότητα του Κοσσυφοπεδίου.
Με αυτό το προηγούμενο, ο Πούτιν, που δεν αναγνωρίζει την πρώην επαρχία της Σερβίας, φαίνεται να λέει στη Δύση «μία σας και μία μου, εσείς το Κόσοβο, εγώ την Κριμαία».
Η Ρωσία μπορεί να επικαλεστεί την Αρχή της Αυτοδιάθεσης του ΟΗΕ, όπου όμως διευκρινίζεται ότι πρέπει να συμφωνεί και το κράτος της περιοχής που θέλει να αποσχιστεί, δηλαδή η Ουκρανία, όπως έγινε στον χωρισμό Τσεχίας και Σλοβακίας το 1993. Εξάλλου, η Αυτοδιάθεση συγκρούεται με την αρχή της μη αλλαγής των μεταπολεμικών συνόρων στην Ευρώπη.
Το ζήτημα είναι αρκετά πολύπλοκο, αλλά το βέβαιο είναι πως οι αρχές αυτές επικαθορίζονται από τους συσχετισμούς δυνάμεων, τα όπλα, ή την απειλή των όπλων.
Τι θα γίνει λοιπόν; Το δημοψήφισμα-παρωδία θα εγκριθεί από το περίπου 70% των κατοίκων της Κριμαίας που επιθυμούν την ένωση με τη Ρωσία, η Δύση θα επιβάλει οικονομικές και πολιτικές κυρώσεις που με τον καιρό θα ξεχαστούν, το Διεθνές Δίκαιο θα έχει γίνει για άλλη μια φορά κουρελόχαρτο.
Μένει η πολύ πιο επικίνδυνη εκκρεμότητα της υπόλοιπης Ανατολικής Ουκρανίας, επίσης πλειοψηφικά ρωσόφιλης. Νέα απόσχιση; ομοσπονδία; συμβιβασμός με τη Δυτική Ουκρανία; Ίδωμεν.
