Καταλογίζουν στον νυν πρωθυπουργό οι επικριτές του ανικανότητα να επιλέγει συνεργάτες. Δεν διαθέτει το ταλέντο του ιδρυτή του κόμματός του, λένε, κι αυτό θα του κοστίσει την υστεροφημία για την οποία και μόνο, σε τελική ανάλυση, αναλώνεται. Λάθος διπλό. Πρώτον, ο νυν πρωθυπουργός ξέρει ποιους επιλέγει, δεν έχει το ακαταλόγιστο. Και, δεύτερον, η υστεροφημία δεν θα τον τιμήσει για έναν άλλο, πολύ σημαντικότερο, λόγο: ότι οραματίζεται την Ελλάδα του 2050 με όρους του 1950 και με νοοτροπίες μετεμφυλιακής Δεξιάς και ότι μ' αυτό ως κριτήριο διάλεξε τους έμπιστούς του. Που δεν τους αλίευσε στις ανοιχτές θάλασσες της «ελεύθερης αγοράς» ταλέντων -δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα-, αλλά τους πήρε ετοιμοπαράδοτους από «think tanks», «δεξαμενές εγκεφάλων», εκτροφεία μιας ράτσας εκλεκτών που -ελέω οικογενειοκρατίας, πλούσιων διασυνδέσεων, φτηνής καπατσοσύνης και αστείρευτου αμοραλισμού- πιστεύουν ότι μπορούν να διαφεντεύουν αχρεωστήτως τους παρακατιανούς.
Όσα πρόσφατα συμβαίνουν επιβεβαιώνουν για πολλοστή φορά το πώς αντιλαμβάνονται τις έννοιες «δήμος» και «δημοκρατία» ο νυν πρωθυπουργός, το επιτελείο του και ο μιντιακός τηλεβόας των βραδινών δελτίων και των μεταμεσονύκτιων «Ανατροπών», που καλοπερνά παπαγαλίζοντας την προπαγάνδα τους.
Μια αξιοπρόσεκτη περίπτωση: Χριστόδουλος Ξηρός, υπόδειγμα «μεταμελημένου τρομοκράτη». Στον ανακριτή ομολόγησε τη συμμετοχή του στην 17Ν και κατονόμασε ως αρχηγό τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο - ομολογία που αναίρεσε στη δίκη. Κούφιος κρότος. Με βάση αυτήν κυρίως «έδεσε» η βασική εικόνα για τους ρόλους, τις ευθύνες και τον επιμερισμό των ποινών από τηλεοπτικής οθόνης, πριν καν η δικαιοσύνη εκδώσει την ετυμηγορία της. Πρότυπο στοργικού αδελφού, μαθαίνουμε ότι πυρπόλησε το κελί του το 2011 -περιέργως ενώ πλησίαζε ο καιρός να αρχίσει να κάνει χρήση του δικαιώματος στις άδειες εξόδου- για να πετύχει να μεταφερθούν σε πτέρυγα των ανδρικών φυλακών, ώστε ο Σάββας να έχει επαρκέστερη φροντίδα. Το ότι, όπως αποκαλύπτεται, ο ίδιος έφτασε να κινείται ανεμπόδιστα μεταξύ αρχιφυλακείου, «πυρήνων της φωτιάς» και ποινικών κρατουμένων πιθανότατα δεν συγκαταλεγόταν στα αρχικά του αιτήματα. Παράδειγμα άψογης διαγωγής -αν παραβλεφθούν η πυρπόληση του κελιού και ο ξυλοδαρμός συγκρατουμένου του δυο χρόνια νωρίτερα-, είχε πάρει μέχρι προχθές έξι άδειες εξόδου και ουσιαστικά είχε παγιώσει το δικαίωμα να βρίσκεται με τους οικείους του κάθε δύο μήνες. Και ξαφνικά εγκαταλείπει τη φροντίδα του αδελφού του, κλωτσάει την ευκαιρία ακόμη και να αποφυλακιστεί υπό όρους έπειτα από ένα διάστημα και βγαίνει στην παρανομία εκφωνώντας ένα τρομοσταγές διάγγελμα. Ποιος ζημιώνεται; Σίγουρα οι συγκρατούμενοί του, που με τη φυγή του έπληξε το δικαίωμά τους στις άδειες εξόδου. Ποιος ωφελείται; Σίγουρα όχι ο ίδιος. Αφού απεμπόλησε όλα τα παραπάνω για χάρη μιας αμφίβολης ελευθερίας κινήσεων, αλλά, επιπλέον, αψήφησε τον κίνδυνο να τον βρουν σε κανένα χαντάκι πριν προλάβει να εξηγήσει επαρκέστερα τους λόγους της εξαφάνισής του, εύλογη ανησυχία που ο ίδιος ο αδελφός του συνόψισε σε μια διφορούμενη φράση: «Ο Χριστόδουλος είναι σε θανάσιμο κίνδυνο εκεί που βρίσκεται...».
Η εξαφάνιση ήρθε σαν μάννα εξ ουρανού για ένα πρωθυπουργικό περιβάλλον παγιδευμένο ανάμεσα στα μνημονιακά αδιέξοδα, τα απελπιστικά δημοσκοπικά ευρήματα και τη βέβαιη ήττα στις εκλογές του Μαΐου. Τέτοια δώρα δεν αφήνεις να πάνε στράφι, ακόμα και ρισκάροντας να εκτεθείς στην υποψία ότι εδώ συμβαίνει αυτό που οι αγγλόφωνοι περιγράφουν με τη φράση «too good to be true» - δηλαδή «παραείναι βολικό για να είναι τυχαίο» σε απλά ελληνικά.
Σε κάθε περίπτωση, ακόμη ένας αναλώσιμος παρακατιανός. Ενοχικός, απαξιωμένος, χρήσιμος για να διεγερθούν τα φοβικά αντανακλαστικά του λαουτζίκου. Πόσοι απ' την πλέμπα σκοτίζονται ακόμη για την τρομοκρατία περισσότερο απ' το αν θα έχουν αύριο να ταΐσουν τα παιδιά τους; Πολύ λιγότεροι από πριν; Φτάνουν και τόσοι, πετάξτε τον στην αρένα! Αυτή είναι η ιδέα τους για τον λαό, τόσο υποτιμούν τη νοημοσύνη και την αξιοπρέπεια του δήμου, τόσο χυδαία παίζουν με τις αντοχές της δημοκρατίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ υιοθετεί την επιχειρηματολογία του Γιωτόπουλου κι εκείνος, κύριοι, χρησιμοποιεί τη γλώσσα του ΣΥΡΙΖΑ! Ο Τσίπρας είναι άθεος, δεν κάνει τον σταυρό του, λόγω τιμής! Μην τσιγκουνεύεστε, κύριοι βουλευτές, τις χειροβομβίδες κάθε που μπαίνετε σε καφενείο!
Απερισκεψίες που όταν διαπράττονται στο πεδίο του θεσμικού ρόλου των κομμάτων και της δημοκρατικής εναλλαγής οδηγούν σε επικίνδυνες ατραπούς. Μακάρι να αποδειχθεί ότι κινδυνεύουν μόνο η υστεροφημία του νυν πρωθυπουργού και το κύρος που οφείλει να έχει το κόμμα του όταν θα αναλάβει ευθύνες αντιπολίτευσης. Αλλά, για το κύρος και για τον αρχηγό τους, ας μεριμνήσουν οι νουνεχείς εξ αυτών...
Εμείς; Εμείς ξέρουμε ότι ο δρόμος από τα έδρανα της αντιπολίτευσης στους κυβερνητικούς θώκους δεν θα είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Ότι ο ασύγκριτα τραχύτερος δρόμος από τα εδώλια των στρατοδικείων μέχρι τα έδρανα της αντιπολίτευσης διανύθηκε, μολαταύτα, με επιτυχία το βλέπουμε. Ότι ο δρόμος που έχει διανύσει η δημοκρατία τα τελευταία σαράντα χρόνια στον τόπο μας δεν μας χαρίστηκε, αλλά τον κερδίσαμε, δεν το ξεχνάμε. Καλό να μην το ξεχνούν και όσοι παίζουν παιχνίδια με την εύρυθμη λειτουργία της δημοκρατίας.
