Του Βαρδή Β. Βαρδινογιάννη
Απευθύνομαι στους ιστορικούς που ασχολούνται με τη σύγχρονη ελληνική Ιστορία και στα Διοικητικά Συμβούλια φίλων των Μουσείων Εθνικής Αντίστασης.
Ζούμε καθημερινά τις προσπάθειες των ανεπτυγμένων οικονομιών να μετακυλίσουν τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης στις ασθενέστερες οικονομίες, με τις διάφορες πολιτικές της λιτότητας. Η εκτίμηση των ισχυρών στοχεύει αντίστοιχη λιτότητα και στον πολιτιστικό τομέα. Διαφορετικά θα είναι ανίσχυρη και προσωρινή η υπεροχή τους.
Στη χώρα μας η σημαία της Εθνικής Αντίστασης έγραφε: "Θέλουμε λεύτερη εμείς πατρίδα και πανανθρώπινη τη λευτεριά". Με αυτό το σύνθημα πραγματοποιήθηκαν οι μεγάλες θυσίες των Ελλήνων πολιτών. Στα εβδομήντα χρόνια που πέρασαν, οι μαθητές των σχολείων δεν διδάσκονταν το μεγαλείο της Εθνικής Αντίστασης και οι κυβερνήσαντες αρνήθηκαν να παραχωρήσουν τα ζητούμενα κτήρια για την ίδρυση κεντρικού Μουσείου της Εθνικής Αντίστασης. Η αντιμετώπιση αυτή συνυπάρχει με τη μεγάλη ευθύνη ανάδειξης και αξιοποίησης του εθνικού μας θησαυρού, της διαχρονικής αξίας της ελληνικής Εθνικής Αντίστασης.
Τα περιφερειακά Μουσεία Εθνικής Αντίστασης, που στήθηκαν σε συνεργασία με την Αυτοδιοίκηση, εκπροσωπούν το μεγαλείο των αγώνων στην περιοχή τους. Ας αναλογιστούν την ευθύνη ζωντανής επετειακής αναπαραγωγής των γεγονότων της Αντίστασης, που συγκροτούν την πολιτιστική ταυτότητα της νεολαίας μας.
Τα ιδανικά και οι προοπτικές της μεταπολεμικής Ευρώπης συμβαδίζουν και επωφελούνται από την πολιτιστική υπεροχή της Εθνικής μας Αντίστασης κατά του χιτλερισμού.
