Οι προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης του "μεγάλου συνασπισμού" της Μέρκελ δείχνουν από την πρώτη στιγμή ότι στα ευρωπαϊκά θέματα η καγκελάριος επέβαλε τη γραμμή της. Δεν πρόκειται για σύνθεση, αλλά για συνέχιση της πολιτικής Μέρκελ. Ούτε το ευρωπαϊκό σύμφωνο απομείωσης των χρεών ούτε το ευρωομόλογο βρίσκονται στη συμφωνία, για να πάρουμε δύο από τις σημαντικότερες προτάσεις των σοσιαλδημοκρατών.
Αυτό σημαίνει ότι οι πολιτικές λιτότητας θα συνεχιστούν, αφού η Μέρκελ θεωρεί ότι η γραμμή αυτή αποδίδει. Μίλησε μάλιστα για "ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας, σταθερά δημοσιονομικά, στοχευμένες επενδύσεις στην παιδεία, στην έρευνα, στους πολλά υποσχόμενους κλάδους της οικονομίας". Είναι φανερό ότι ανέφερε τις επενδύσεις και την ανάπτυξη, για να ακούσουν κάποιες προσφιλείς τους λέξεις οι σοσιαλδημοκράτες, και ότι δεν πρόκειται για ουσιαστικό στοιχείο της στρατηγικής της. Άλλωστε η ακολουθούμενη πολιτική υποτίθεται ότι είναι σωστή και ότι θα συνεχιστεί...
Ποια πολιτική όμως είναι σωστή και πρέπει να συνεχιστεί; Η πολιτική της επεκτατικής λιτότητας και του προτεσταντικού τιμωρητισμού για τους αμέριμνους "τζίτζικες" του Νότου από τους συνεπείς "μέρμηγκες" του Βορρά; Μπορεί αυτό το ερμηνευτικό σχήμα να αποτελέσει συνεκτικό στοιχείο της στρατηγικής για την Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή ευνοεί τη Γερμανία;
Ασφαλώς όχι. Όταν ο πρόεδρος της ΕΚΤ τόλμησε να ρίξει τα επιτόκια και να παράσχει ρευστότητα, για να αποτρέψει τον κίνδυνο να "σκάσουν" οι οικονομίες των χωρών του Νότου, τα γερμανικά μίντια τον κατηγόρησαν ότι κινείται σε βάρος των Γερμανών καταθετών! Ας μην παρείχε ρευστότητα η ΕΚΤ και θα βλέπαμε αν θα μπορούσαν Ιταλία και Ισπανία να αντεπεξέλθουν στην κρίση χρέους.
Μήπως όμως στο επίμαχο θέμα της τραπεζικής ένωσης, που συζητείται αυτές τις ημέρες, η Μέρκελ έχει πιο ευρωπαϊκή πολιτική; Όχι. Ακόμη και σε αυτό το θέμα θέτει προσκόμματα για χάρη των γερμανικών τραπεζών, αφού υπό προϋποθέσεις μπορεί να ενισχυθεί ο ρόλος της ΕΚΤ.
Όσο η Γερμανία ακολουθεί τη γραμμή Μέρκελ μπορεί βραχυπρόθεσμα να κερδίζει η ίδια οικονομικά, όμως η Ευρωζώνη θα κλυδωνίζεται. Όσο η υποτιθέμενη ευημερία στηρίζεται κυρίως στην ανταγωνιστικότητα, η ανεργία θα επεκτείνεται ανησυχητικά και τα εισοδήματα θα περιορίζονται με δραματικές επιπτώσεις στην κοινωνική συνοχή των ευρωπαϊκών οικονομιών, κυρίως του Νότου, αλλά όχι μόνο αυτών.
"Η Ευρώπη σας βοηθά μόνο τις τράπεζες και τους ολιγάρχες" αντέτεινε η Σάρα Βάγκενεχτ, εκπρόσωπος της Αριστεράς, και αναφέρθηκε με νόημα στις πρόσφατες δηλώσεις του Πάπα Φραγκίσκου για την "τυραννία των αγορών", για να καταλήξει ότι η πολιτική της Μέρκελ είναι βάρβαρη και δεν είναι χριστιανική, παρ' ότι το κόμμα της ονομάζεται Χριστιανικό.
