Δευτέρα αχάραγα, καθώς γύρισα από το 4ο Συνέδριο του ΚΕΑ, κουβαλούσα στις αποσκευές μου τη μεγάλη τιμή για την ελληνική Αριστερά, για τον ΣΥΡΙΖΑ και ασφαλώς για τη χώρα μας.
Αναφέρομαι βέβαια στην υποψηφιότητα του σ. Τσίπρα για τη θέση της Κομισιόν, η οποία επιβεβαιώθηκε με ποσοστό 84%, μέσα σε κλίμα ενθουσιασμού και αισιοδοξίας για την επερχόμενη μάχη των ευρωεκλογών, αλλά και για το σύνολο των μαχών που οι λαοί της Ευρώπης έχουν μπροστά τους προκειμένου να σταματήσουν τον κατήφορο στον οποίο οδηγεί η τυφλή και δογματική εφαρμογή των πολιτικών λιτότητας, της ανεργίας.
Ασφαλώς δεν περίμενα να μας συγχαρεί η Ν.Δ. για την επιτυχία αυτή όσο και αν κατά κοινή ομολογία βάζει τη χώρα μας με θετικό τρόπο στο προσκήνιο της Ευρώπης και της εξασφαλίζει μια σημαντική διαπραγματευτική δύναμη. Όταν όμως πληροφορήθηκα την αντίδραση της Ν.Δ., σκέφτηκα ότι μόνο ο αλλόφρων πανικός θα μπορούσε να είναι ο σύμβουλος που υπαγορεύει τέτοιες τοποθετήσεις. Φαίνεται ότι υπάρχει και κάτι πιο σοβαρό και αυτό δεν είναι άλλο από τις ενοχές και τις ευθύνες για τις πολιτικές που έχει υποστηρίξει η Ν.Δ. στην Ευρώπη.
Έχει στηρίξει όλες τις πολιτικές που έχουν οδηγήσει την Ε.Ε. σε υπέρογκο χρέος (92% του ΑΕΠ της Ένωσης). Έχει στηρίξει τη συνταγματοποίηση της εποπτείας από όργανα στους προϋπολογισμούς και στη δημοσιονομική πολιτική κάθε χώρας χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση, κάτι που στην πράξη σημαίνει ότι η Γερμανία κερδίζει και όλοι οι άλλοι χάνουν.
Έχει αποδεχτεί την εποπτεία και όχι την ενοποίηση του τραπεζικού συστήματος, πάλι με διαδικασίες που δεν απολαμβάνουν δημοκρατική νομιμοποίηση και από την οποία εξαιρούνται οι μικρές γερμανικές τράπεζες, μέσα από τις οποίες διακινούνται τοξικά χρηματοπιστωτικά προϊόντα. Αυτό ήταν μια απαίτηση της κ. Μέρκελ, την οποία επίσης αποδέχτηκε.
Έχει αποδεχτεί τη δημιουργία ευρωπαϊκού στρατού με κυρίαρχο αμυντικό δόγμα "στρατιωτικές επεμβάσεις σε τρίτες χώρες", όπως ήταν η Λιβύη και το Μάλι και παρ' ολίγο η Συρία, όπως άλλωστε είχε εισηγηθεί ο κ. Βενιζέλος ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σαμαρά.
Εισηγούνται πολεμικές επιχειρήσεις και αύξηση του προϋπολογισμού για την πολεμική μηχανή, ενώ την ίδια ώρα συμφωνούν στη μείωση των κονδυλίων του προϋπολογισμού για τη συνοχή και την κοινωνική πολιτική.
Την ώρα που εισηγούνται πολεμικές επιχειρήσεις οι οποίες καταστρέφουν λαούς και δημιουργούν μεταναστευτικά ρεύματα, έχουν υιοθετήσει τη συμφωνία Δουβλίνο ΙΙ που αναθέτει την ευθύνη διαχείρισης του προβλήματος στη χώρα εισόδου, δηλαδή στις χώρες της νότιας Ευρώπης. Το Αιγαίο και η Λαμπεντούζα είναι οι μάρτυρες των εγκλημάτων διαρκείας στη μεταναστευτική πολιτική.
Έχει αποδεχτεί τη διαδικασία για το ελεύθερο εμπόριο με τις ΗΠΑ, τη γνωστή με την ονομασία Transatlantic Trade Investment Relationship (TTIP), η οποία προχωράει με απόλυτη αδιαφάνεια, χωρίς ενημέρωση του Ευρωκοινοβουλίου και πιθανόν και των κυβερνήσεων. Δεν έχει πληροφορηθεί η Ν.Δ. ότι αυτή η συμφωνία καταργεί την αρχή της "πρόληψης" και αποδέχεται την "αρχή της αναγνώρισης της ποιότητας"; Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι καταργούνται οι κατακτήσεις στις προδιαγραφές των εργασιακών δικαιωμάτων, του κοινωνικού κράτους, των προδιαγραφών προστασίας του περιβάλλοντος και φυσικά υπονομεύεται η δημοκρατία, αφού θα είναι όλες οι χώρες υποχρεωμένες να αποδεχτούν τα πρότυπα των ΗΠΑ τα οποία σε όλα τα επίπεδα υπολείπονται των ευρωπαϊκών. Έχει αποδεχτεί την απόρριψη της πρότασης του Ευρωκοινοβουλίου για αύξηση του προϋπολογισμού, συναινώντας στη λιθουανική προεδρία, μια προεδρία - μικρόφωνο της κ. Μέρκελ.
Η Ν.Δ. δεν μπορεί να προσφέρει καμιά υπηρεσία στον τόπο, αλλά και καμιά διέξοδο για τους λαούς της Ευρώπης, όχι μόνο διότι είναι απολύτως συνεπής με τις δογματικές ιδεοληψίες της, αλλά και διότι το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ) στο οποίο ανήκει έχει ως αφεντικό του την κ. Μέρκελ και λειτουργεί ως εντολοδόχος της ευρωπαϊκής τραπεζοκρατίας.
Αλλά και οι συνεταίροι της στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα είναι ορκισμένοι σε νεοφιλελεύθερα, εθνοκεντρικά ή εθνικιστικά δόγματα. Ο φίλος της ο κ. Μπερλουσκόνι, ενέχεται για την ιταλική κρίση και την κρίση αξιών την οποία προκαλεί σε μια μεγάλη χώρα; Ο κ. Γκρούεφσκι της Fyrom είναι ο αρχιερέας ενός επικίνδυνου εθνικισμού για όλα τα Βαλκάνια και φυσικά ευθύνεται για τα αδιέξοδα που κρατούν τους λαούς μας σε κατάσταση επικίνδυνων εθνικών ανταγωνισμών. Ο κ. Ερντογάν, που συνεχίζει να επιμένει στην στρατιωτική κατοχή του βόρειου τμήματος της Κύπρου. Ο κ. Κάμερον, που κάθε τρεις και λίγο θέτει θέματα που διαλύουν την Ευρώπη, καλεί του χρόνου σε δημοψήφισμα για την παραμονή του στην Ε.Ε. και κατακρημνίζει διακαιώματα που έχουν κατακτηθεί με αίμα από τους λαούς και φυσικά από τον λαό της δικής του χώρας.
Δεν θέλω να συνεχίσω για την ταυτότητα των κόμματων που αποτελούν τη λυκοφιλία μέσα στο ΕΛΚ, αλλά υπάρχει ένα ερώτημα. Τι ακριβώς θα υποστηρίξει η Ν.Δ. στις ευρωεκλογές για τη θέση του προέδρου της Κομισιόν; Ασφαλώς τον κ. Όλι Ρεν, που αποτελεί, κατά τις ενδείξεις, την υποψηφιότητα του ΕΛΚ. Κατά τη Ν.Δ., ένας από τους υπευθύνους της ελληνικής ανθρωπιστικής κρίσης είναι προτιμότερος από τον Αλέξη Τσίπρα.
Να δούμε όμως όταν ο Τσίπρας θα υπερασπίζεται τις ελληνικές θέσεις για το ξεπέρασμα της κρίσης, όπως η διάσκεψη για το χρέος, η διαγραφή μεγάλου μέρους του, η αποπληρωμή του υπολοίπου με ρήτρα ανάπτυξης, που είναι και θέσεις του ΚΕΑ, με ποιον θα είναι η Ν.Δ.; Με αυτόν που μας συμβουλεύει να κάνουμε κουράγιο ή με αυτόν που μας καλεί να διεκδικήσουμε την υπερηφάνεια και την αξιοπρέπειά μας ως λαός;
Ίσως θα ήταν χρήσιμο ένα τεστ για τον κ. Σαμαρά. Να πάει και να αφουγκραστεί όχι μόνο τον πόνο που έχει προκαλέσει σε κάθε ελληνικό νοικοκυριό, αλλά τον παλμό των λαών που καθημερινά πλέον κατακλύζουν τις πλατείες των πόλεων της Ευρώπης.
Σήμερα για την Ευρώπη και την Ε.Ε. υπάρχουν δύο δρόμοι, ο δρόμος της ανεργίας, της φτωχοποίησης, της περιστολής των κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Ο δεύτερος δρόμος είναι αυτός της νέας Ευρώπης, της ειρήνης, της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, του φεμινισμού και της προστασίας του περιβάλλοντος. Η Ν.Δ., οι σύμμαχοί της και ο Όλι Ρεν μας επιβάλλουν τον πρώτο. Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΕΑ και ο Αλέξης Τσίπρας τον δεύτερο.
Η ώρα των λαών της Ευρώπης πλησιάζει.
* Ο Στέλιος Παππάς είναι Συντονιστής του Τμήματος Ευρωπαϊκής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ
