ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ ΑΘ. ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ
Πρώτα πέθανε ένα 13χρονο παιδί από αναθυμιάσεις μαγκαλιού. Ύστερα κόντεψαν να καούν μερικοί ακόμα στην προσπάθειά τους να αντιμετωπίσουν τη βαρυχειμωνιά, την αδυναμία προμήθειας πετρελαίου και αποπληρωμής των λογαριασμών της ΔΕΗ. Και μόνον τότε -έτυχε, θα γράψουν οι πρόθυμοι απολογητές των μνημονιακών πολιτικών- συσκέφθηκαν οι αρμόδιοι για να ανακοινώσουν, σαββατιάτικα, πρωτοβουλίες για "να εντοπίσουμε τις περιπτώσεις εκείνες των συνανθρώπων μας που πέρα από οποιαδήποτε διαδικασία, πέρα από οποιαδήποτε υπουργική απόφαση, εγκύκλιο, νόμους, έχουν πραγματικά ανάγκη να επανασυνδεθεί το ρεύμα. Γι' αυτό ακριβώς πηγαίνουμε στις κοινωνικές δομές των δήμων και της εκκλησίας, προκειμένου να εντοπίσουμε τους συνανθρώπους μας εκείνους που δεν έχουν τη δυνατότητα να έχουν άμεση πρόσβαση είτε στα γραφεία της ΔΕΗ, είτε οπουδήποτε αλλού".
Αυτά δήλωσε ο αρμόδιος υπουργός, Κ. Μανιάτης, και μετά αναρωτιούνται γιατί βυθίζεται στην αναξιοπιστία το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα. Δηλαδή, τι φαντάζονται; Ότι μέσα στο καταχείμωνο υπάρχουν κάποιοι που επιλέγουν να κόψουν το ρεύμα για να νιώσουν πώς ζούσαν στα χωριά της Πίνδου (όχι το '40, αλλά το '80) ή για να βιώσουν μια οικολογική περιπέτεια ως νέοι Ροβινσώνες Κρούσοι; Ούτε κοινωνικές δομές, ούτε εκκλησία. Αν θες να εντοπίσεις "τους συνανθρώπους μας που έχουν πραγματικά ανάγκη να επανασυνδεθεί το ρεύμα", πας κατευθείαν στη ΔΕΗ και κοιτάς ποια νοικοκυριά αδυνατούν να πληρώσουν.
Στην πραγματικότητα, πρέπει να έχεις φροντίσει από πριν, να έχεις συναισθανθεί ότι κανένα νοικοκυριό δεν μπορεί να στερηθεί ένα τέτοιας σημασίας, χειμώνα - καλοκαίρι, δημόσιο αγαθό όπως το ρεύμα και να έχεις λάβει πρόνοια, να έχεις χαράξει πάει να πει πολιτικές, ώστε να μην κόβονται οι συνδέσεις εντάσσοντας στα Κοινωνικά Τιμολόγια και σε όποιο άλλο εργαλείο χρειαστεί να φτιάξεις, άνεργους, υποαπασχολούμενους, υποαμειβόμενους, οι οποίοι -σαν να μην τους έφταναν όλες οι επιπτώσεις της ύφεσης και της λιτότητας- έρχονται αντιμέτωποι με την αύξηση του ρεύματος: 18,7% κατά μέσον όρον μέσα σε έναν χρόνο κατέγραψε η ΕΛΣΤΑΤ και είναι γνωστό ότι έπεται και συνέχεια...
Η παγωνιά που φόβισε και κινητοποίησε τους αρμόδιους ήρθε, κάθε μέρα η Πυροσβεστική καλείται να σβήσει τουλάχιστον από μια φωτιά που οφείλεται σε "εναλλακτικές" μεθόδους θέρμανσης (ευτυχώς, χωρίς θύματα) και η κυβέρνηση ψάχνει ακόμα να βρει πώς ακριβώς θα εντοπίσει "όσους έχουν πραγματικά ανάγκη", πώς θα επανασυνδέσει το ρεύμα, πώς και πόσο θα πληρώνουν όσοι δεν έχουν να πληρώσουν, πόσο θα κρατήσει αυτή η επανασύνδεση (δηλαδή, όταν φύγει το ψύχος και έρθει ο καύσωνας, θα τους το ξανακόψουν;), πώς θα αποκλείσουν όσους παίρνουν 900 ευρώ τον μήνα, από πού θα καταβληθεί στη ΔΕΗ το σχετικό κονδύλι το οποίο, αφού δεν βρήκαν πόσους αφορά το μέτρο, ακόμα δεν έχει υπολογιστεί...
Και τι βρήκαν να ψελλίσουν, ξεκαθαρίζοντας πως το όποιο μέτρο δεν αφορά το σύνολο των κομμένων συνδέσεων αλλά μόνον όσους ξεπέρασαν την ντροπή ή δεν έχουν οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον να τους στηρίξει και γράφτηκαν στα συσσίτια; Ότι η, άγνωστη, δαπάνη θα καλυφθεί με επιβάρυνση 50 λεπτών (ποσό που αμφισβητείται) των υπόλοιπων λογαριασμών, το οποίο προσπαθούν να βαφτίσουν "κοινωνική αλληλεγγύη". Γιατί; Επειδή δεν θέλουν να διακινδυνεύσουν το "πρωτογενές πλεόνασμα" (που στηρίζεται ήδη σε αιματηρές περικοπές) εκταμιεύοντας από τα δημόσια ταμεία το απαιτούμενο ποσό, για το οποίο, άλλωστε, υπάρχει η φορολογία - αυτού του είδους οι αναδιανομές δεν είναι ένας από τους βασικούς σκοπούς της; Και επειδή αρνούνται, δογματικά, να αναγνωρίσουν ότι η ΔΕΗ, και όχι μόνον, οφείλει να μείνει δημόσια.
