ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Σε μια πρόταση δυσπιστίας, ο πρωθυπουργός και τα στελέχη της κυβέρνησης κανονικά υπερασπίζονται το έργο τους και επιχειρούν να αποδείξουν ότι τα καταφέρνουν, ότι είναι συνεπείς στις υποσχέσεις και τις δεσμεύσεις τους απέναντι στον ελληνικό λαό ή τουλάχιστον στους ψηφοφόρους τους. Έκαναν κάτι από όλα αυτά ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και οι υπουργοί τους; Προσπάθησαν μήπως να αποδείξουν έστω ότι η πολιτική τους αποδίδει; Πώς θα μπορούσαν άλλωστε, σε μια δραματική περίοδο ανθρωπιστικής κρίσης, πρωτοφανούς σε καιρό ειρήνης;
ΚΥΝΙΚΟΙ, ομολόγησαν πως θέλουν αυτοί (αν και όμηροι) να διευθύνουν τον αργό θάνατο της συντριπτικής πλειονότητας του ελληνικού λαού. Ο Σαμαράς μάλιστα φαντασιώνεται πως οι επόμενες εκλογές θα γίνουν το 2016! Μαθητής του Κωνσταντίνου Καραμανλή, όπως υπερηφανεύτηκε στο πολιτικό μνημόσυνο του ιδρυτή της Νέας Δημοκρατίας στο Μέγαρο Μουσικής, σε συστάσεις που έκανε στις 25-6-2013 προέτρεψε τους βουλευτές του κόμματός του: "Να απαντάτε στις ερωτήσεις στη Βουλή, λίγες και δωρικές εμφανίσεις στην τηλεόραση." Προχθές στη Βουλή έδωσε και ένα παράδειγμα δωρικότητας και πολιτικού ήθους, ανάλογο με αυτό του ιδρυτή: όταν του ζήτησε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να τον κοιτάξει, απάντησε "δεν σε κοιτάω γιατί μου έρχεται να βάλω τα γέλια με αυτά που λες"! Ο ίδιος μάλιστα δεν έχει απαντήσει σε καμιά ερώτηση στη Βουλή, στην οποία εδώ και ενάμιση χρόνο έχει εμφανιστεί τρεις (!) φορές.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ του ΣΥΡΙΖΑ, που αποδόμησε μεθοδικά το έργο και τις συνέπειες από την κυβέρνηση Σαμαρά, ζήτησε από τον πρωθυπουργό να του απαντήσει σε σειρά συγκεκριμένων, κρίσιμων για τη χώρα ερωτημάτων. Δεν πήρε την παραμικρή απάντηση! Με την κλασική δικαιολογία πως δεν υπάρχει άλλη λύση, χωρίς να έχουν πλέον καμία διαπραγματευτική δυνατότητα με τους πιστωτές, ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και όσοι τους στηρίζουν ακόμα, μην μπορώντας να υπερασπιστούν το έργο τους, καταναλώθηκαν σε επιθέσεις κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Ουσιαστικά ομολόγησαν ότι ναι μεν αυτοί οδηγούν τη χώρα σε έναν αργό θάνατο, αλλά κινδυνολόγησαν λέγοντας ότι μπορεί με τον ΣΥΡΙΖΑ ο θάνατος να είναι γρήγορος.
ΟΥΤΕ καν έχουν την ανδρεία και τη μνήμη να θυμηθούν πως στη νεώτερη πολιτική ιστορία ο ελληνικός λαός ξεκίνησε την επανάστασή του για την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό με το μεγαλειώδες και παγκοσμίως θαυμαστό σύνθημα "ελευθερία ή θάνατος." Το σύνθημα αυτό συμβόλιζε και εξακολουθεί να συμβολίζει (όπως αναφέρεται στη Βικιπαίδεια) την αποφασιστικότητα των Ελλήνων για τον συνεχή αγώνα ενάντια στη τυραννία και στην καταπίεση. Με ποιο σύνθημα αντιμετωπίζουν σήμερα οι κυβερνώντες την τυραννία και την καταπίεση; Δεν υπάρχει άλλη λύση; Ξέρει κανείς καμιά χώρα που να εξαφανίστηκε από τον χάρτη γιατί προτίμησε να σώσει τους πολίτες της και όχι τους δανειστές της;
ΚΑΜΙΑ ευκαιρία μονομαχίας δεν δικαιούται ο λυσσώδης στον πανικό του Ευάγγελος Βενιζέλος. Πολιτεύτηκε με βάση το προσωπικό του συμφέρον και απόλαυσε την εξουσία με το αζημίωτο. Η μόνη "μονομαχία" που του απομένει είναι αυτή με τους ανακριτές του, εάν και εφόσον η Βουλή τον παραπέμψει στη Δικαιοσύνη για το σκάνδαλο των ναυπηγείων Σακαραμαγκά. Όσο και αν η τύχη του Σαμαρά εξαρτάται από τη στήριξη του Βενιζέλου, τίποτα δεν μπορεί να εμποδίσει τη λογοδοσία των επίορκων να απολογηθούν για όσα έπραξαν κατά τη διάρκεια του πολιτικού τους βίου.
ΑΠΟ ΔΩ και πέρα, το μέγα θέμα, κορυφαία ιστορική πρόκληση για τη σωτηρία της χώρας, είναι η ταχύτατη προετοιμασία του ΣΥΡΙΖΑ και του πατριωτικού μετώπου που έχει ανάγκη ο τόπος για να απελευθερωθεί η χώρα, για να αποφύγει τη μεγάλη καταστροφή. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρωτίστως δεν έχει δικαίωμα να αποτύχει. Αν δεν κατανοηθεί η ιστορικότητα των στιγμών, η καταστροφή δεν θα αφορά ένα κόμμα, αλλά μια ολόκληρη χώρα και τα κινήματα δημοκρατικής απελευθέρωσης των λαών της Ευρώπης. Είναι πολύ βαρύ το φορτίο για να κοιμάται κανείς ήσυχος.
