Το μεσημέρι της Κυριακής, αυτό που συνέβη στον Αγ. Παντελεήμονα ήταν κάτι σαν θαύμα. Μια πλατεία χωρίς ζωή, με κλειδωμένη και κατεστραμμένη τη μεγάλη παιδική χαρά, ζωντάνεψε, φωτίστηκε από τα χαμόγελα και τις φωνούλες των παιδιών που μαζί με τους γονείς τους ήρθαν να δουν μια υπαίθρια παιδική παράσταση. Έγινε το αδιαχώρητο! Στην άκρη, απομονωμένοι, μερικές δεκάδες τραμπουκίζοντες οπαδοί της Χρυσής Αυγής. Είχαν κρεμάσει πανό διαμαρτυρίας μέσα στην παιδική χαρά πηδώντας την περίφραξη, χωρίς να τους εμποδίσει μάλιστα η αστυνομία. Είχαν κλειδώσει με δικό τους λουκέτο και τη δημοτική παροχή ηλεκτρισμού για να εμποδίσουν την παράσταση! Δεν κατάφεραν τελικά να την εμποδίσουν. Επιχείρησαν να την αποδοκιμάσουν φωνάζοντας "αίσχος, αίσχος"! Και τότε, χωρίς κανείς να το είχε σχεδιάσει, ένα αυθόρμητο δυνατό παρατεταμένο χειροκρότημα από όλους έσβηνε τις φωνές του μίσους. Το έκαναν τρεις, τέσσερις φορές, αλλά η απάντηση ήταν η ίδια. Λούφαξαν. Πώς μπορεί να είναι αίσχος μια παιδική θεατρική παράσταση; Αυτό ούτε ο Καλαβρύτων δεν μπορεί να το δικαιολογήσει! Είχε καταλυθεί το άβατο που είχαν δημιουργήσει με την παραχώρηση αστυνομίας και δήμου. Το μήνυμα ήταν μεγαλειώδες και σαφές. Η ζωή και η δημοκρατία μπορούν και θα νικήσουν το σκότος, τη βία και τον φόβο. Αν το καταλάβει αυτό ο δήμαρχος όλων των Αθηναίων καθώς και όλοι οι σύμβουλοι της πλειοψηφούσας δημοτικής παράταξης που απουσίαζαν, πολλά μπορούν να αλλάξουν μετά από αυτή την πρωτοβουλία.
Δ.Χ.
