Την πάγια θέση του κόμματος για την παραμονή της ΕΥΔΑΠ στην ιδιοκτησία του κράτους, για την οποία θα αγωνιστεί με όλες του τις δυνάμεις, υπογράμμισε η χθεσινή συνέντευξη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Στη συνέντευξη παρουσιάστηκαν, εκτός των άλλων, οι βασικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για το νερό ως κοινό αγαθό και το κυβερνητικό πρόγραμμα του κόμματος για την ΕΥΔΑΠ, που έχει ως βασικό στόχο την κατοχύρωση του δημόσιου και κοινωφελούς χαρακτήρα της εταιρείας με κοινωνικό και εργατικό έλεγχο της λειτουργίας της. Στη συνέντευξη τοποθετήθηκαν αναλυτικά οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Αποστόλης Αλεξόπουλος, Νάντια Βαλαβάνη, Μανώλης Γλέζος, Δημήτρης Στρατούλης, καθώς και ο συντονιστής της Οργάνωσης ΣΥΡΙΖΑ ΕΥΔΑΠ, Βασίλης Τσόκαλης.
Μανώλης Γλέζος: Αν τους αφήσουμε, θα ιδιωτικοποιήσουν και τον αέρα!
"Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αναγνωρίζει τις κυβερνητικές αποφάσεις για εκποίηση δημόσιων κοινωνικών αγαθών όπως το νερό» και «αύριο μια αριστερή κυβέρνηση θα τις ανατρέψει", τόνισε ο Μ. Γλέζος. Και πρόσθεσε: "Εάν επιτρέψουμε στην κυβέρνηση και την τρόικα να εκποιήσουν σε ιδιώτες την ΕΥΔΑΠ, τότε θα ξεπουλήσουν και τις πηγές του νερού και τον αέρα!"
Απόστολος Αλεξόπουλος: Η κυβέρνηση υπονομεύει τις δημόσιες επιχειρήσεις
"Υπερασπιζόμαστε και θα υπερασπιστούμε τον δημόσιο, δημοκρατικό και συμμετοχικό χαραχτήρα της διαχείρισης των υδάτων, όπως προβλέπουν και τα ντοκουμέντα και οι διακηρύξεις του διεθνούς κινήματος για την προστασία του νερού", σημείωσε ο Απ. Αλεξόπουλος. Αναφερόμενος στην τακτική της κυβέρνησης σε ό,τι αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις, ο Απ. Αλεξόπουλος τόνισε πως "συστηματικά η κυβέρνηση εφαρμόζει στην πατρίδα μας την κλασική συνταγή που εφαρμόζουν όλες οι κυβερνήσεις προκειμένου να προετοιμάσουν τους λαούς τους να δεχθούν τις ιδιωτικοποιήσεις".
Και πρόσθεσε: "Προωθεί πρακτικές απαξίωσης των δημοσίων υπηρεσιών, των υπηρεσιών που προσφέρουν η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΔΑΘ, τονίζοντας και προβάλλοντας, στον Τύπο ή στην τηλεόραση, σκάνδαλα, χρέη των δήμων προς τις εταιρείες, εξυμνώντας την αποτελεσματικότητα του ιδιωτικού τομέα, προβάλλοντας την αγιοσύνη του σε σχέση με το σάπιο κράτος, την υποτιθέμενη αύξηση των θέσεων εργασίας, αποκρύπτοντας το ξεπούλημα των δημόσιων επιχειρήσεων".
Επιπλέον υπενθύμισε πως "η σημερινή μνημονιακή κυβέρνηση επιδιώκει την ολοκλήρωση της ιδιωτικοποίησης των δύο μεγάλων κερδοφόρων εταιρειών, της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, που δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ξεκίνησε ήδη από το 1998 από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ".
Νάντια Βαλαβάνη: Να εκμεταλλευτούμε τη θέση της Κομισιόν για το νερό
Η ελληνική κυβέρνηση μπορεί και πρέπει να εκμεταλλευτεί τη θέση της Κομισιόν για το νερό, τόνισε η Ν. Βαλαβάνη, υπενθυμίζοντας πως "ο επίτροπος κ. Ρεν στις 9 Αυγούστου, απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή, ανέφερε επί λέξει ότι 'η επιτροπή έχει ήδη δηλώσει ότι δεν έχει πολιτική που να υποχρεώνει τα κράτη-μέλη να ιδιωτικοποιούν τις υπηρεσίες ύδρευσης και έχει ήδη ανακοινώσει ότι θα αποσύρει το νερό από το πεδίο εφαρμογής της Οδηγίας για τις συμβάσεις παραχώρησης και θα συνεχίσει να παρακολουθεί από κοντά την κατάσταση σ' αυτόν τον ευαίσθητο τομέα'".
Ωστόσο, υπογράμμισε, "στον αντίποδα αυτής της αλλαγής στάσης, η επιτροπή μέσω της τρόικας έχει επιβάλει και η ελληνική κυβέρνηση έχει αποδεχθεί την πώληση των δυο μεγαλύτερων δημόσιων επιχειρήσεων ύδρευσης και αποχέτευσης στην Ελλάδα, της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, ως μνημονιακό όρο". Και κατέληξε: "Ζητούμε λοιπόν από την κυβέρνηση να κάνει το αυτονόητο, να θεωρήσει ότι οι δεσμευτικές δηλώσεις των κυρίων Μπαρνιέ και Ρεν δεσμεύουν την πολιτική και της τρόικας στην Ελλάδα".
Δημήτρης Στρατούλης: Υπόλογοι όσοι εμπλακούν στις ιδιωτικοποιήσεις
Στα βασικά σημεία του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ για τον δημόσιο τομέα στάθηκε ο Δ. Στρατούλης, επισημαίνοντας: "Εμμένουμε στις προγραμματικές δεσμεύσεις μας για επαναφορά στον δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο των επιχειρήσεων, δραστηριοτήτων και υποδομών στρατηγικής ή κοινωνικής σημασίας (π.χ. νερό, ρεύμα, τηλεπικοινωνίες, τράπεζες, λιμάνια κ.λπ.), που εκποιήθηκαν ή θα ξεπουληθούν από τις μνημονιακές κυβερνήσεις". Ο Δ. Στρατούλης ξεκαθάρισε πως "όσοι εμπλακούν στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου ζημιώνοντας το δημόσιο συμφέρον, θα λογοδοτήσουν όχι μόνο στον λαό, αλλά και στη δικαιοσύνη".
"Ο αγώνας μας κατά των ιδιωτικοποιήσεων", σημείωσε κλείνοντας, "είναι αγώνας για την πρόσβαση του λαού στα κοινωνικά αγαθά, όπως, πρώτα απ' όλα, το νερό, αλλά και για έναν δημόσιο τομέα που θα υπηρετεί τον ελληνικό λαό, την ανάπτυξη και το μέλλον του τόπου".
Βασίλης Τσόκαλης: Θέλουμε δημόσια και κοινωνικά ελεγχόμενη ΕΥΔΑΠ
"Ως ΣΥΡΙΖΑ θέλουμε ΕΥΔΑΠ απαλλαγμένη από τη διαφθορά και τις πελατειακές νοοτροπίες, με διαφάνεια, δημόσια λογοδοσία και κοινωνικό έλεγχο", τόνισε ο Β. Τσόκαλης. Και πρόσθεσε: "Βασικός στόχος μιας κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι δημόσια ΕΥΔΑΠ και κοινωνικός έλεγχος στη λειτουργία της".
Ο Β. Τσόκαλης υπογράμμισε πως απαραίτητη προϋπόθεση για πραγματικά δημόσια ΕΥΔΑΠ είναι η κατάργηση των εργολαβιών για μόνιμες εργασίες της εταιρείας.
Ιδιωτικοποίηση του νερού: Όπου δοκιμάστηκε, απέτυχε
Στη συνέντευξη έγινε εκτενής αναφορά στις αρνητικές συνέπειες που είχε σε μια σειρά χώρες η ιδιωτικοποίηση των εταιρειών ύδρευσης, τόσο ως προς την ποιότητα του νερού όσο και ως προς την αύξηση της τιμής του.
Αναλυτικότερα, στη Βρετανία, οι ιδιωτικοποιήσεις που έγιναν κατά την περίοδο 1989-1993 είχαν ως συνέπεια την αύξηση της τιμής του νερού αρχικά κατά 50% και συνολικά κατά 245% μέχρι το 2006. Οι παρεχόμενες υπηρεσίες ύδρευσης και η ποιότητα υποβαθμίσθηκαν, καθώς οι εταιρείες, προκειμένου να ανεβάσουν την κερδοφορία τους, κράτησαν τις επενδύσεις στο κατώτερο δυνατό επίπεδο. Επιπλέον, αυξήθηκε ο αριθμός των νοικοκυριών που αποσυνδέθηκαν λόγω αδυναμίας πληρωμής των λογαριασμών. Στην Αγγλία είχε θεσπισθεί Ρυθμιστική Αρχή Υδάτων, χωρίς όμως να μπορέσει ποτέ να συγκρατήσει τις τιμές, και επιπλέον δεν εξασφάλισε τις απαιτούμενες επενδύσεις από τις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Έτσι, όταν οι υποδομές άρχισαν να παρουσιάζουν προβλήματα, ζητήθηκε χρηματοδότηση από το κράτος.
Στη Γαλλία, το 1985 ιδιωτικοποιήθηκε το 77% του δικτύου ύδρευσης της χώρας. Η αύξηση του τιμολογίου (2,93 ευρώ/m3, από τα ακριβότερα στην Ευρώπη) σε συνδυασμό με την ελλιπή συντήρηση του δικτύου απέδειξαν ότι η ιδιωτικοποίηση δεν μπόρεσε να φέρει θετικά αποτελέσματα. Από τον Ιανουάριο του 2010, μετά από 25 χρόνια που τη διαχείριση του νερού στο Παρίσι είχαν αποκλειστικά ιδιωτικές εταιρείες, αυτή επανήλθε στην κυριότητα του Δήμου.
Στην Αργεντινή, το 1993 ιδιωτικοποιήθηκε το σύστημα ύδρευσης - αποχέτευσης του Μπουένος Άιρες. Μετά από 4 χρόνια διαπιστώθηκε ότι η πολυεθνική τηρούσε μόνο το 45% των συμβατικών υποχρεώσεων (νέες συνδέσεις κ.λπ.), ενώ ζητεί αλλαγές στη σύμβαση για να αυξήσει τις τιμές. Το 2003 διαπιστώθηκε ότι γινόταν επεξεργασία μόνο στο 12% των λυμάτων και το σύνολο σχεδόν απορριπτόταν ανεπεξέργαστο στον ποταμό Ρίο Ντε Λα Πλάτα προξενώντας μεγάλη οικολογική καταστροφή.
Στη Βολιβία το 1998 το ΔΝΤ ενέκρινε δάνειο για τη χώρα υπό την προϋπόθεση της ιδιωτικοποίησης όλων των δημοσίων υπηρεσιών. Το 1999, με μυστικές διαβουλεύσεις, παραχωρήθηκε το δίκτυο ύδρευσης σε πολυεθνική υπό την ηγεσία της αμερικανικής Bechtel. Το 2000, οι αυξήσεις στα τιμολόγια του νερού οδήγησαν σε διαμαρτυρίες που κλιμακώθηκαν και απόκτησαν χαρακτήρα εξέγερσης με 7 νεκρούς. Η εκτόξευση των τιμολογίων που ακολούθησε οδήγησε στη δημιουργία ενός κοινωνικού κινήματος που κέρδισε τη μάχη, καταφέρνοντας να ακυρωθούν τα συμβόλαια της πολυεθνικής.
