Η Ελλάδα θα χρειαστεί, πιθανότατα, συμπληρωματική βοήθεια μετά την ολοκλήρωση του δεύτερου προγράμματος στήριξης της οικονομίας της. Την πρόβλεψη αυτή έκανε χθες ο γενικός διευθυντής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕSM) (σ.σ.: ταμείο διάσωσης των χωρών της Ευρωζώνης), Γερμανός Κλάους Ρέγκλινγκ, που εξήγησε ότι η διαχείριση του ελληνικού δημόσιου χρέους βασίζεται στο ιαπωνικό μοντέλο, στα μικρά, δηλαδή, επιτόκια και τη μακρά περίοδο αποπληρωμής του.
Ο Κλάους Ρέγκλινγκ, που πήρε μέρος στη χθεσινή συνεδρίαση της Οικονομικής και Νομισματικής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες, διαφοροποιήθηκε σαφώς ως προς την ανάγκη συμπληρωματικής βοήθειας στην Ελλάδα από τον πρόεδρο της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, ο οποίος είχε χαρακτηρίσει, στην ίδια Επιτροπή, πρόωρη τη συζήτηση για νέα βοήθεια στην Ελλάδα.
Κατά την άποψη του Κλ. Ρέγκλινγκ η Ελλάδα είναι η πιο δύσκολη περίπτωση μεταξύ των μνημονιακών χωρών και ο ίδιος, προσωπικά, περιμένει πως θα χρειαστεί συμπληρωματική βοήθεια μετά την ολοκλήρωση του δεύτερου προγράμματος διάσωσής της. "Δημιουργούμε ιαπωνικού τύπου συνθήκες για την Ελλάδα" -εξήγησε στους ευρωβουλευτές- "για όλο το χρονικό διάστημα που αυτή θα χρειασθεί να μείνει εκτός των αγορών, διασφαλίζοντας πολύ μικρά επιτόκια και μακρές περιόδους ωρίμανσης που φθάνουν ακόμη και τα 30 χρόνια και μπορούν έτσι να καταστήσουν το χρέος της βιώσιμο". Εξήγησε επίσης πως το Ταμείο Διάσωσης δανείζει τις τρεις μνημονιακές χώρες με τα ίδια επιτόκια που δανείζεται και αυτό από τις αγορές, συν τα λειτουργικά έξοδα.
Ο διευθυντής του ESM μίλησε και για τη σημαντική βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, την οποία απέδωσε στην αισθητή μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας, πράγμα που "αποδεικνύει πως οι όροι που θέσαμε στην Ελλάδα είναι αποτελεσματικοί".
Στα αρνητικά ο Κλ. Ρέγκλινγκ υπογράμμισε την έλλειψη ρευστότητας στην πραγματική οικονομία και τη φυγή επιχειρήσεων από την Ελλάδα, που είναι τα πραγματικά προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσει η χώρα, σε συνδυασμό με την ανακεφαλαιοποίηση - αναδιάρθρωση των τεσσάρων συστημικών τραπεζών και την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου στους ιδιώτες, που έχει ήδη ξεκινήσει.
Ο Κλ. Ρέγκλινγκ υποστηρίζει πως η ελληνική οικονομία σταθεροποιείται, αλλά τα θετικά αποτελέσματα αυτής της σταθεροποίησης θα τα αντιληφθεί ο ελληνικός λαός αργότερα, χωρίς, όμως, να δώσει εξηγήσεις για το πώς οι ανακεφαλαιοποιημένες τράπεζες θα ενισχύσουν την ελληνική οικονομία, ούτε το χρονικό όριο αντίληψης από τους Έλληνες ότι η οικονομία τους έχει σταθεροποιηθεί. Δηλαδή... λόγια του αέρα.
Άλλο παράδειγμα ανερμάτιστης αισιοδοξίας ήταν η επισήμανση του κ. Ρέγκλινγκ ότι «επιτέλους η ανεργία σταθεροποιείται», αποδεχόμενος, στη συνέχεια, ότι αυτή βρίσκεται σήμερα σε απαράδεκτα υψηλά επίπεδα.
Συμπερασματικά ο Κλάους Ρέγκλινγκ επέμεινε πως είναι πεπεισμένος ότι, αν δεν είχε εφαρμοστεί αυτή η νεοφιλελεύθερη «συνταγή», πολλές χώρες θα είχαν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν την Ευρωζώνη.
