Από σήμερα που αρχίζει έως την Κυριακή που το ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ ολοκληρώνεται, η προσωπική μου αγωνία κορυφώνεται, καθώς το κύμα της λαϊκής αντίδρασης στην καταστροφή του τόπου δημιούργησε και σήκωσε ψηλά τη νέα μεγάλη ελπιδοφόρα δύναμη της Αριστεράς. Είμαι βέβαιος πως εκατομμύρια πολίτες και όχι μόνον αυτοί που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ θα παρακολουθήσουν με μεγάλο ενδιαφέρον τις εξελίξεις. Άλλωστε, τους ακούμε κάθε μέρα να ζητάνε να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ ενιαίο, δυνατό, σοβαρό και αποτελεσματικό κόμμα. Γιατί το ζητάνε; Διότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον η μεγαλύτερη τίμια πατριωτική δύναμη ικανή να ηγηθεί του αγώνα σωτηρίας του τόπου.
ΘΕΛΩ να ελπίζω πως από αυτό το Συνέδριο η Αριστερά της Ελπίδας θα βγει όσο ενισχυμένη απαιτούν οι περιστάσεις. Θέλω να ελπίζω πως θα πρυτανεύσει η λογική, ο ρεαλισμός και η ευθύνη απέναντι στην κοινωνία. Όσοι νομίζουν ότι είναι σούπερ επαναστάτες και πιστεύουν πως αν χτυπήσουν το κεφάλι τους στον τοίχο ή το χέρι τους στο μαχαίρι, θα σπάσει το ντουβάρι και το μαχαίρι, ας δοκιμάζουν πριν μας ζητήσουν να κάνουμε και εμείς το ίδιο. Όταν η χώρα έχει καταληφθεί από τους πιστωτές, σε ένα σχέδιο που καθοδηγείται από το γερμανικό νεοφιλελεύθερο λόμπι, όταν σαρώνονται σχεδόν όλες οι παραγωγικές δυνάμεις και την αστική τάξη την εκπροσωπούν οι παλαιοί και οι νέοι νταβατζήδες, είναι αφέλεια και αυτοκτονία κάποιοι να τσακώνονται για το είδος του σοσιαλισμού που πρέπει να εφαρμόσει ο ΣΥΡΙΖΑ από αύριο κιόλας. Γιατί;
ΠΡΩΤΟΝ, το διεθνές οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον είναι καπιταλισμός της αγοράς και δεν είναι δυνατόν να πας κόντρα σε όλους μόνος σου. Θα χρειαστούν, εκτός από αγώνες, κρίσιμες συμμαχίες, καθώς η παραγωγή χωρίς ζήτηση, χωρίς ανοιχτούς τους δρόμους του εμπορίου, δεν αρκεί για να δημιουργήσεις τον πλούτο που χρειάζεσαι για την αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας και την εξασφάλιση πόρων για την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους. Τι μέσα έχεις να αντιπαραθέσεις αν σου κηρύξουν οικονομικό πόλεμο; Δεν θεωρείται βέβαιο πως αν η Αριστερά πετύχει στην Ελλάδα, θα αποτελέσει... κακό παράδειγμα; Και δεν είναι σχεδόν βέβαιο πως αν η Αριστερά αποτύχει στην Ελλάδα, θα απογοητεύσει τους λαούς που σηκώνουν κεφάλι στα άγρια νεοφιλελεύθερα σχέδια;
ΔΕΥΤΕΡΟΝ. Δεν μπορείς να αγνοείς τον πολιτικό χάρτη στην Ελλάδα. Όπως τουλάχιστον καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις τούτη τη στιγμή, δηλαδή το γεγονός πως η αναχρονιστική Δεξιά του Σαμαρά και η απήχηση της ναζιστικής Χρυσής Αυγής πλησιάζουν το 45% των προτιμήσεων του εκλογικού σώματος! Συνεπώς οι δυνάμεις που χρειάζεται η Αριστερά είναι πολύ περισσότερες από τις υπάρχουσες για να δημιουργηθεί ηγεμονικό ρεύμα ανατροπής και αλλαγής πορείας προς την ανεξαρτησία, την ανάπτυξη και την κοινωνική πρόοδο.
ΤΡΙΤΟΝ. Το πείραμα της αριστερής διακυβέρνησης εκτός από θέληση απαιτεί γνώσεις, συνεργασίες, περισσότερες απαντήσεις, ειλικρίνεια και σχέδιο που να πείθει την πλειοψηφία των πολιτών ότι είναι σωτήριο, αλλά και εφαρμόσιμο. Μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού σαν χάρτινου πύργου, το συγκεκριμένο γραφειοκρατικό και αντιδημοκρατικό μοντέλο είναι αποκρουστικό. Το υπόδειγμα για τον δημοκρατικό σοσιαλισμό του 21ου αιώνα δεν υπάρχει ακόμα και η μοίρα της Ιστορίας ανέθεσε στον ΣΥΡΙΖΑ να το ετοιμάσει πρώτος από όλους στην Ευρώπη.
ΛΟΙΠΟΝ; Πόσα από τα στελέχη της νέας Αριστεράς αισθάνονται το βάρος αυτής της ιστορικής πολιτικής ευθύνης; Πόσα στελέχη έχουν επαφή με τις πρωτοπόρες δυνάμεις της κοινωνίας από τους χώρους της εργασίας των επιστημών και της επιχειρηματικότητας ώστε να μπουν στον αγώνα της αναδημιουργίας; Πόσοι ξέρουν ή έστω αντιλαμβάνονται τι ζητάνε και τι προτάσσουν αυτοί που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και αυτοί που χρειάζεται να τον ψηφίσουν για να αναλάβει τις ευθύνες διακυβέρνησης; Πόσοι από την κομματική γραφειοκρατία έχουν συνείδηση της απειρίας και του αριστερού γονιδιακού ελλείμματος σε θέματα διακυβέρνησης; Περιμένω τις απαντήσεις στο Συνέδριο.
