Έχουν περάσει 41 χρόνια από την αποκάλυψη του σκανδάλου Ουοτεργκέιτ, των παρακολουθήσεων δηλαδή που έκαναν άνθρωποι του Νίξον σε στελέχη του Δημοκρατικού Κόμματος, σκάνδαλο που αποκάλυψαν οι δύο δημοσιογράφοι της Ουάσιγκτον Πόστ, Γούντγουορντ και Μπερνστάιν. Αλλά δύο χρόνια πέρασαν από το Βρετανικό Ουότεργκέιτ, την παγίδευση δηλαδή από το συγκρότημα του μεγιστάνα του Τύπου Μέρντοχ, πολιτικών και ανθρώπων της τέχνης.
Η αποκάλυψη του σκανδάλου Ουοτεργκέιτ, που στοίχισε στον Νίξον την έκπτωση από την προεδρία, ήταν τύποις παράνομη, καθώς οι κασέτες με τα τεκμήρια ήταν προϊόν υποκλοπής. Ωστόσο σωστά θεωρήθηκε ότι με τη δημοσίευσή τους θεραπευόταν ένα υπέρτατο αγαθό, η ενημέρωση των πολιτών και οι συνταγματικές ελευθερίες της ανεμπόδιστης πολιτικής δράσης. Με άλλα λόγια, η παρανομία της δημοσίευσης υποκλαπέντος υλικού θεωρήθηκε ήσσονος σημασίας σε σχέση με την ελευθεροτυπία και τα πολιτικά δικαιώματα, που θεωρήθηκαν θεμελιώδη.
Ο Νίξον αναγκάστηκε να παραιτηθεί κακήν κακώς, παρ' ότι είχε πετύχει σαρωτική νίκη έναντι του Μάκ Γκόβερν, ο οποίος ήταν ό,τι πιο αριστερό και ριζοσπαστικό είχε αναδείξει το Δημοκρατικό Κόμμα, υπό την επίδραση του ανέμου αναγέννησης που έπνεε μετά το '68.
Οι αποκαλύψεις του πρώην πράκτορα της ΝSΑ Έντουαρντ Σνόουντεν μπορούν κατ' αναλογίαν να θεωρηθούν ως συμβολή στην υπεράσπιση της ελευθερίας, του δημοσίου συμφέροντος και των αξιών της δημοκρατικής κοινωνίας. Επειδή αφορούν ολόκληρη την ανθρωπότητα και δεν είναι εσωτερικό θέμα πολιτικού ανταγωνισμού στις ΗΠΑ, όπως το Ουοτεργκέιτ, θα μπορούσαν να θεωρηθούν ακόμη πιο σημαντικές. Κάτι σαν κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας, με την έννοια ότι μπορούν να αποτελέσουν φραγμό στη μαζική παραβίαση των στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων, που καταπατώνται με οδυνηρό τρόπο από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.
Ανεξάρτητα από τα κίνητρά του, ο Σνόουντεν προσφέρει σημαντική υπηρεσία στη δημοκρατία, κατά συνέπεια προκαλεί το περί δικαίου αίσθημα και δείχνει υποτέλεια, η απόφαση πέντε ευρωπαϊκών χωρών, μεταξύ των οποίων η Γαλλία, να σπεύσουν να απαγορεύσουν τη διέλευση του αεροσκάφος που μετέφερε τον πρόεδρο της Βολιβίας, Έβο Μοράλες, και να προχωρήσουν σε ταπεινωτικό έλεγχο ισχυριζόμενες ότι σε αυτό επεμβαίνει ο Σνόουντεν. Αντιθέτως, οι ευρωπαϊκές χώρες οφείλουν να τιμήσουν τις ιδρυτικές τους αρχές και να παράσχουν στον πρώην πράκτορα κάθε διευκόλυνση ή άσυλο καλώντας τον να τους δώσει όλα τα στοιχεία για τις παρακολουθήσεις.
Η υπόθεση Σνόουντεν είναι πλέον υπόθεση δημοκρατίας και αφορά ολόκληρη την ανθρωπότητα. Όσοι δε υποστηρίζουν ότι μετά την 11η Σεπτεμβρίου οι ΗΠΑ πρέπει να αμυνθούν από πιθανούς τρομοκράτες, οφείλουν να αντιληφθούν ότι τέτοια φρούτα δεν ευδοκιμούν ούτε στις υπηρεσίες της Ε.Ε. στην Ουάσιγκτον, τη Νέα Υόρκη και τις Βρυξέλλες ούτε βεβαίως στα τηλέφωνα των ηγετών, που είναι οι καλύτεροι σύμμαχοί τους...
