Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρωθυπουργός, Αντ. Σαμαράς, απέφυγε να συναντηθεί με τους δημοσιογράφους μετά τη λήξη των εργασιών του διήμερου συμβουλίου κορυφής. Προφανώς δεν είχε τίποτε να τους πει και φοβόταν πως κάποιες ερωτήσεις που θα του έκαναν θα τον έφερναν σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.
Από το συμβούλιο κορυφής - οπερέτα ξεχωρίζουμε δύο αποφάσεις που μας αφορούν, έστω και τυπικά:
1. Όπως είχαμε εδώ και ημέρες προαναγγείλει, οι 28 ηγέτες ενέκριναν ποσό ύψους 6 δισ. ευρώ για την ολιγόμηνη χρηματοδότηση επαγγελματικής εκπαίδευσης ή κατάρτισης των άνεργων νέων σε 13 κοινοτικές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Τα ποσά αυτά θα δοθούν τμηματικά, 3 δισ. ευρώ το 2014 και 3 δισ. ευρώ το 2015.
Ειδικά στην Ελλάδα αναλογεί το εντυπωσιακό ποσό των 160-180 εκατ. ευρώ, το οποίο θα καλύψει υποτίθεται τις ανάγκες 420.100 άνεργων νέων της. Πρόκειται για καθαρή κοροϊδία. Ο πρόεδρος της Ένωσης, Χέρμαν Βαν Ρομπάι, αντιλαμβανόμενος πως το ποσό αυτό είναι κυριολεκτικά αστείο, τόνισε σε δηλώσεις του ότι θα μπορούσαν να προστεθούν σ' αυτό, μετά το 2015, άλλα 2 δισ. ευρώ από διάφορες γραμμές του κοινοτικού προϋπολογισμού. Ποσά λ.χ. από τα διαρθρωτικά ταμεία της Ένωσης κατά την περίοδο 2007-2013, τα οποία δεν έχουν καταφέρει τα κράτη-μέλη να απορροφήσουν σε άλλες ενέργειες - προγράμματά τους.
Με βάση την ίδια μέθοδο υπολογισμού, η Ελλάδα, αν συμβεί αυτό, θα εισπράξει άλλα 60-80 εκατ. ευρώ. Είναι φανερό πως πρόκειται για μεγάλη εξαπάτηση της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης, παρά τις τεράστιες επικοινωνιακές προσπάθειές τους να αναδείξουν ότι αυτή η πρωτοβουλία τους είναι καθοριστικής σημασίας στην προσπάθεια αναχαίτισης της ανεργίας των νέων. Αλλά ποιος θα μπορούσε να τους πιστέψει διαβάζοντας αυτούς τους αναιμικούς αριθμούς; Και επιπλέον τα κράτη - μέλη, για να εισπράξουν αυτά τα ψίχουλα, θα πρέπει να έχουν καταρτίσει έγκαιρα, πριν από τα τέλη του 2013, ειδικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων.
2. Για την τόνωση της πραγματικής οικονομίας και ιδιαίτερα των ΜμΕ (μικρομεσαίων επιχειρήσεων) οι 28 ηγέτες συμφώνησαν ότι θα τους διατεθούν πόροι μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) είτε υπό μορφή εγγυήσεων είτε υπό μορφή δανείων. Όπως γίνεται συνήθως, οι αριθμοί που ανακοινώνονται για τον σκοπό αυτόν ξεπερνούν κάθε όριο πραγματικότητας, αν κρίνουμε από το τι έγινε στο πρόσφατο παρελθόν για τη σωτηρία των ΜμΕ και την τόνωση της ανάπτυξης.
Τα 60 δισ. της ΕΤΕπ, με μοχλεύσεις και κόντρα μοχλεύσεις στις αγορές, υποστηρίζουν ότι θα φθάσουν στο ύψος τουλάχιστον των 100 δισ. ευρώ. Πρέπει να λάβουμε υπόψη πως οι πόροι αυτοί θα διατίθενται στις ΜμΕ μέσω των ευρωπαϊκών τραπεζών και όχι απευθείας από την ΕΤΕπ.
Έτσι αναρωτιέται κανείς τι θα μπορούσαν να περιμένουν οι Έλληνες μικροεπιχειρηματίες από τη δανειοδοτική ικανότητα των ζόμπι - ελληνικών τραπεζών, οι οποίες είναι ικανές να καθυστερούν όσο μπορούν τις χρηματοδοτήσεις της ΕΤΕπ προς τις ελληνικές επιχειρήσεις προκειμένου να βγάζουν κι αυτές κάτι από την καθυστέρηση των χορηγήσεών τους με ξένα λεφτά.
Θεωρητικός στόχος της δράσης αυτής, την οποία αποφάσισαν οι 28 ηγέτες, είναι να αυξηθούν οι πιστωτικές ικανότητες της ΕΤΕπ κατά 40% στο χρονικό διάστημα μεταξύ 2013-2015. Μιλάμε, σε απόλυτους αριθμούς, για ένα ποσό μεταξύ 50 και 100 δισ. ευρώ, του οποίου το ύψος και οι τρόποι που θα διατεθεί θα αποφασισθούν οριστικά τον προσεχή Οκτώβριο. Αλλά δεν είναι αυτά τα χρήματα που λείπουν στην Ένωση για να αναθερμάνει την οικονομία της και να τη βγάλει από την παρατεταμένη ύφεση. Οι πόροι που χρειάζονται ανέρχονται σε εκατοντάδες δισ. ευρώ, τα οποία κανείς δεν είναι έτοιμος να εγκρίνει, αφού η Γερμανία φρενάρει όλους τους μηχανισμούς λήψης τέτοιων αποφάσεων.
