Τις πολιτικές επιλογές σε διεθνές και εθνικό επίπεδο που οδήγησαν στη γιγάντωση του φαινομένου της φοροαποφυγής μέσω off-shore εταιρειών έθιξαν οι επερωτώντες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, οι οποίοι απαρίθμησαν και τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ για την πάταξη αυτού του φαινομένου με το σαφές ταξικό πρόσημο.
Ο Ευ. Τσακαλώτος υπογράμμισε ότι «όλες οι πολιτικές που ακολουθούν η Ε.Ε. κι ο ΟΟΣΑ δεν έχουν επιφέρει επί της ουσίας αποτελέσματα, το πλαίσιο είναι ανεπαρκέστατο», σχολιάζοντας ότι η πιο διαδεδομένη πολιτική είναι οι διμερείς συμφωνίες αποφυγής της διπλής φορολόγησης, «συμφωνίες που είναι φτιαγμένες στα μέτρα των πολυεθνικών». Επισήμανε ακόμα ότι «ο ελληνικός λαός δεν έχει πια προσδοκίες, αν σας ενδιέφερε η οικονομική ελίτ να συμμετάσχει στα οικονομικά βάρη, θα είχατε ξεκινήσει το Μνημόνιο με την φορολογική μεταρρύθμιση και δεν θα περιμένατε τρία χρόνια για να προχωρήσετε», ενώ συμπλήρωσε ότι «όσο αυξάνεται η επιρροή των οικονομικών ελίτ, είναι ουτοπία να πιστεύετε ότι μπορείτε να τους πείσετε να πληρώσουν».
Ο Γ. Δραγασάκης χαρακτήρισε τις off-shore «την πιο επικίνδυνη μορφή φοροδιαφυγής», υπογραμμίζοντας τη σημασία των διεθνών εργαλείων που της προσφέρει η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Παράλληλα, τόνισε ότι υπάρχουν λύσεις, προτείνοντας την ανταλλαγή πληροφοριών αυτόματα κι όχι κατόπιν αιτήματος και τη φορολόγηση των πολυεθνικών εταιρειών ως ομίλων, ενώ, ειδικότερα για την Ελλάδα, επισήμανε την ανάγκη για περιουσιολόγιο. Ο Γ. Σταθάκης περιέγραψε τις off-shore ως τον «κατεξοχήν μηχανισμό φοροαποφυγής για φυσικά πρόσωπα», τα οποία κι αγοράζουν σπίτια, αυτοκίνητα κ.λπ. μέσω των off-shore, παρατηρώντας ότι το φαινόμενο είχε πάρει ενδημικές διαστάσεις μέχρι το 2011 κι ότι η αυστηροποίηση του νομικού πλαισίου μόνο «εν μέρει θεράπευσε το πρόβλημα». Ακόμα υπογράμμισε ότι δεν έχει γίνει τίποτα για τη φοροαποφυγή των επιχειρήσεων μέσω των off-shore.
Ο Δ. Γελαλής επικεντρώθηκε στο ζήτημα των off-shore στο Κρανίδι περιγράφοντας τις διαδικασίες δημιουργίας του προβλήματος που συνδυάστηκε με τη «συστηματική υποβάθμιση» της αρμόδιας ΔΟΥ, ενώ σχολίασε και τα εμπόδια που μπαίνουν στη λειτουργία των υπηρεσιών ελέγχου μεγάλου πλούτου που υποφέρουν από τις συνεχείς αλλαγές έδρας. Η Μ. Διακάκη έθιξε το ζήτημα των ευθυνών των τραπεζών για επί χρόνια προσφορά τραπεζικών υπηρεσιών off-shore που προσέφεραν νόμιμους δρόμους φοροδιαφυγής στο κεφάλαιο, ενώ τόνισε ότι αποτελεί «πολιτικό ζήτημα» η απόκρυψη της μετοχικής σύνθεσης των off-shore.
Η Ν. Βαλαβάνη υπογράμμισε την τάση η ίδια η χώρα μας να μετατραπεί σε «έναν ανεξέλεγκτο φορολογικό παράδεισο», σχολιάζοντας κι αυτή με τη σειρά της τα πενιχρά αποτελέσματα από την αυστηροποίηση των ρυθμίσεων για τις off-shore, αφού ελάχιστες κάνουν φορολογικές δηλώσεις, ενώ ακόμα κι αυτές που κάνουν δηλώνουν εισοδήματα συγκρίσιμα με αυτά του μέσου μισθωτού. Ο Κ. Δερμιτζάκης επέκρινε την έλλειψη πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης να προχωρήσει σε μέτρα, όπως η διαπίστωση της πραγματικής έδρας διοίκησης των off-shore, της ακύρωσης συναλλαγών που γίνονται χωρίς οικονομικό αντίκρισμα και με μόνο σκοπό τη φοροαποφυγή, καθώς και στον έλεγχο των ενδοομιλικών συναλλαγών.
Τέλος, ο Μ. Γλέζος σχολίασε ότι η χθεσινή συζήτηση ήταν «απάντηση σε όσους υποστηρίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ δεν είναι σε θέση να κυβερνήσει τη χώρα», ενώ επισήμανε ότι «μόνο φαινομενικά συμπίπτουμε με την κυβέρνηση στην προσπάθεια πάταξης της φοροδιαφυγής», υπογραμμίζοντας ότι «εσείς θέλετε να την πατάξετε για να δώσετε τα χρήματα στα δάνεια, ενώ εμείς για να τα δώσουμε στην ανάπτυξη της χώρας».
Κ.Π.
