Σε «οθωμανικά κατάλοιπα» απέδωσε την αδυναμία του Ελληνικού Δημοσίου εδώ και 190 χρόνια να συγκροτήσει Κτηματολόγιο ο υπουργός Περιβάλλοντος, Β. Λιβιεράτος, υπερασπιζόμενος τη συγχώνευση του Οργανισμού Κτηματολογίου και Χαρτογράφησης Ελλάδας, Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, με την Κτηματολόγιο Α.Ε., Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου. Ο Β. Λιβιεράτος ισχυρίστηκε ότι με τις αυξημένες αρμοδιότητες που έλαβε με κοινοτική Οδηγία ο ΟΚΧΕ υπήρξε «περίοδος σύγχυσης» υποστηρίζοντας ότι με την συγχώνευση «επιτυγχάνεται μεγαλύτερη ευελιξία σε διοικητικά κι οικονομικά θέματα», κάτι που χαρακτήρισε «απαραίτητο για τη γρήγορη εκπόνηση του έργου».
Η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, Αφρ. Θεοπεφτάτου, τόνισε ότι «το Εθνικό Κτηματολόγιο είναι και πρέπει να παραμείνει δημόσια περιουσία και ως εκ τούτου επιβάλλεται να διενεργηθεί από δημόσιο φορέα υπέρ του συμφέροντος του συνόλου της κοινωνίας», ενώ διευκρίνισε ότι οι δύο φορείς ασχολούνται με διαφορετικά αντικείμενα, αφού η Κτηματολόγιο Α.Ε. είναι φορέας υλοποίησης και λειτουργίας του Κτηματολογίου, ενώ ο ΟΚΧΕ δημόσια αρχή εκπόνησης, εποπτείας και υλοποίησης κάθε πολιτικής σχετικά με τη γεωχωρική πληροφορία, συμπεριλαμβανομένου του Κτηματολογίου. Παρατήρησε ακόμα ότι «σε καμία χώρα το κράτος δεν έχει απολέσει τον έλεγχο για την κατάρτιση και τη διαχείριση του Κτηματολογίου».
Παράλληλα, τελευταία στιγμή και εκπρόθεσμα κατατέθηκε στη Βουλή υπουργική τροπολογία που ορίζει ότι οι Φορείς Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων μπορούν να επιβάλουν στους δήμους αντισταθμιστικά οφέλη υπέρ των δήμων όπου λειτουργούν εγκαταστάσεις επεξεργασίας, διάθεσης ή αποθήκευσης των στερεών αποβλήτων, δίνοντας νομική υπόσταση στην πρακτική που ακολουθείται εδώ και χρόνια.
Κ.Π.
