Θεσσαλονίκη: Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, εκτός από «αρνητές του Ολοκαυτώματος», ευδοκιμούν και οι αρνητές των βασανιστηρίων από τη χούντα των συνταγματαρχών. Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί το γεγονός ότι το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, υιοθετώντας την άποψη της Διοικούσας Επιτροπής του Πολεμικού Μουσείου Θεσσαλονίκης (ΠΜΘ), που βρίσκεται στο Γ'.Σ. Στρατού, ότι την εποχή της χούντας δεν λειτούργησαν εκεί χώροι κράτησης και βασανισμού και έτσι αρνείται το αίτημα του Δήμου Θεσσαλονίκης να γίνουν χώροι μνήμης φυλακισθέντων της δικτατορίας το παλιό κολαστήριο της ΚΥΠ.
Με αφορμή τη στάση αυτή του ΥΕΘΑ, ο Στέλιος Νέστωρ, ύστερα και από σχετική συνεννόηση με την ΕΔΙΑ 1940 - 1974 Κ.Δ. Μακεδονίας, απέστειλε στον δήμαρχο Θεσσαλονίκης τις παρατηρήσεις του αναφορικά με τους ισχυρισμούς του υπουργείου και της διοίκησης του ΠΜΘ, ενώ αναφέρει και την προσωπική του μαρτυρία στο κολαστήριο της ΚΥΠ που λειτουργούσε στο Γ' Σ. Στρατού, εκεί όπου σήμερα στεγάζεται το Μουσείο. Προς απάντηση στην ανιστόρητη δικαιολογία του ΥΕΘΑ προσκομίζει σειρά δικαστικών εγγράφων και αποφάσεων, από το 1975 και μετά, μέσα από τα οποία γίνεται ξεκάθαρο ότι στο λεγόμενο «σφαγείο» της ΚΥΠ μαρτύρησαν η Ασπασία Καρά και δολοφονήθηκε ο βουλευτής της ΕΔΑ Γ. Τσαρουχάς.
Ο Στ. Νέστωρ προσκομίζει και ένορκες βεβαιώσεις πολιτικών κρατουμένων της εποχής εκείνης, από τις οποίες προκύπτει ότι «στη στρατιωτική μονάδα 4551ΚΥΠ ήταν συνήθης χώρος κρατήσεως, ανακρίσεων, κακομεταχείρισης και βασανισμού πολιτικών κρατουμένων από το προσωπικό της μονάδας». Τέλος καταθέτει και τη δική του μαρτυρία ότι από τις 22.5.68 επί 42 ημέρες ανακρίνονταν στη συγκεκριμένη μονάδα της ΚΥΠ από τον ταγματάρχη Παπακωνσταντίνου, αφού προηγουμένως είχε υποβληθεί στον βασανισμό της φάλαγγας από τον λοχαγό Κουρκούλακο.
Σήμερα θα βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη ο ΥΕΘΑ Π. Παναγιωτόπουλος, και μέλη της ΕΔΙΑ Κεντρικής Μακεδονίας, ανάμεσά τους η Καίτη Τσαρουχά και ο Θ. Δώδος, ζήτησαν συνάντηση μαζί του γι' αυτήν την υπόθεση. Όπως επισημαίνει και ο Στ. Νέστωρ, το αίτημα που κατέθεσε ο δήμος για να γίνει χώρος ιστορικής μνήμης του αντιδικτατορικού αγώνα το παλιό κολαστήριο της ΚΥΠ, το οποίο απορρίφθηκε από το ΥΕΘΑ, είναι «μια ένδειξη δικαίωσης από μέρους των Δημοκρατιών Ενόπλων Δυνάμεων, των ανθρώπων που ταλαιπωρήθηκαν από μερικούς επίορκους, οι οποίοι καταχράστηκαν την έννοια του Έλληνα αξιωματικού. Μια τέτοια αναγνώριση θα αποτελέσει μία ακόμη απόδειξη ότι ο σημερινός ελληνικός στρατός δεν θα επιτρέψει ποτέ πια οι υπηρεσίες και το προσωπικό του να γίνουν τμήματα καταπιεστικών μηχανισμών των πολιτών».
