Η Γένοβα αποχαιρετά τον «παπά του δρόμου». Τον «παπά αντάρτη» που έφυγε στα 85 του χρόνια αφήνοντας πίσω του μια πλούσια κοινωνική, πολιτική και ανθρωπιστική δράση.
Ο Αντρέα ντον Γκάλο αποτέλεσε σύμβολο μιας εποχής και όχι μόνο για τη Γένοβά του. Στην εκκλησία της κοινότητας του Σαν Μπενεντέτο αλ Πόρτο ένα πλήθος κόσμου είχε συγκεντρωθεί χθες να τον αποχαιρετήσει. Ανάμεσα στους εκατοντάδες ανθρώπους του πολιτισμού, της τέχνης, της πολιτικής και τους ακτιβιστές, βρέθηκαν εκατοντάδες άλλοι απλοί άνθρωποι που αποτέλεσαν για δεκαετίες τη μαγιά με την οποία ο ντον Γκάλο προσπαθούσε να πλάσει μια νέα κοινωνία.
Στη μικρή εκκλησία, όπου ο ντον Γκάλο τραγουδούσε το Bella Ciao, βρέθηκαν για άλλη μια φορά της γης οι κολασμένοι. Πρώην φυλακισμένοι, πρώην τοξικομανείς και πρώην πόρνες, μετανάστες, άστεγοι, απόκληροι και περιθωριοποιημένοι από την κοινωνία του καταναλωτισμού.
«Ο ντον Γκάλο μας άκουγε χωρίς να μας κρίνει. Μας έδωσε αξιοπρέπεια και μας βοήθησε να σταθούμε στα πόδια μας όταν βγήκαμε από τη φυλακή», τόνισε ένας πρώην κατάδικος. Νεαροί μετανάστες τόνισαν ότι οι πόρτες της εκκλησίας του ντον Γκάλο ήταν πάντα ανοικτές ακόμη και για να διαβάσει κάποιος από αυτούς το κοράνι. Ο Τζουλιάνο Τζουλιάνι, ο πατέρα του δολοφονημένου Κάρλο, αναβίωσε χθες μνήμες αγώνων.
Οι Γενοβέζοι τίμησαν τον ντον Γκάλο αφήνοντας πάνω στο φέρετρό του το μαύρο του καπέλο και το αγαπημένο κόκκινο κασκόλ του, που πολλές φορές γινόταν αυτοσχέδια σημαία της εξέγερσης, τη σημαία της ειρήνης δίπλα σε αυτή του ηρωικού συλλόγου των παρτιζάνων, το Σύνταγμα και ένα ευαγγέλιο.
Η Καθολική Εκκλησία θα τιμήσει τη δράση του «παπά του δρόμου», που θα έχει την τύχη να ακούσει τη τελευταία λειτουργία του από τον Άντζελο Μπανιάσκο, τον καρδινάλιο της Γένοβα και πρόεδρο της Συνόδου Ιταλών Επισκόπων, δηλαδή του επικεφαλής της ιταλικής Καθολικής Εκκλησίας. Προς τι η τιμή; Ο «ενοχλητικός» ντον Γκάλο δεν υπάρχει πια.
