Σφοδρή πολιτική επίθεση κατά της κυβέρνησης και προσωπικώς κατά του Αντώνη Σαμαρά αναμένεται να εξαπολύσει σήμερα το πρωί, από το βήμα της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, ο Αλέξης Τσίπρας υπερασπιζόμενος ταυτοχρόνως τις ουσιώδεις αλλαγές που εισηγείται για το υπό ίδρυση ενιαίο κόμμα.
Ειδικότερα, ένα σημείο στο οποίο θα σηκώσει τους τόνους είναι οι ιδιωτικοποιήσεις: λίγο πριν του ΟΠΑΠ, με μια διαδικασία που μυρίζει χιλιόμετρα μακριά διαπλοκή, και τώρα της ΔΕΗ. Μια εταιρείας δηλαδή που δεν εξασφαλίζει απλώς κέρδη στο Δημόσιο (όπως ο ΟΠΑΠ), αλλά επιπλέον, μέσω της πώλησής της, θα ιδιωτικοποιηθεί ένα δημόσιο αγαθό. Οπουδήποτε στον κόσμο συνέβη κάτι αντίστοιχο η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών έπεσε δραματικά και τα τιμολόγια αυξήθηκαν (βλ. Βουλγαρία) με αποτέλεσμα το πιο αδύναμο κομμάτι του πληθυσμού να χάσει την πρόσβασή του στο παρεχόμενο αγαθό. Αλλά η ΔΕΗ θα είναι η αρχή μόνον, θα επισημάνει, καθώς ακολουθεί η ιδιωτικοποίηση του νερού.
Τις ίδιες σκοπιμότητες, πώλησης υποδομών, υπό τον εύηχο τίτλο "προσέλκυση επενδυτών", εξυπηρετεί και το ταξίδι του πρωθυπουργού στην Κίνα, θα καταγγείλει ο Αλ. Τσίπρας. Στην πραγματικότητα το όραμα της κυβέρνησης είναι η μετατροπή ολόκληρης της χώρας σε μια τεράστια Ειδική Οικονομική Ζώνη. Με μισθούς εξαθλίωσης, με ανύπαρκτη προστασία του εργαζομένου, με αφορολόγητα κέρδη για τους επιχειρηματίες, με μηδενική προστασία του περιβάλλοντος. Η Ελλάδα είναι το μοντέλο για τον ευρωπαϊκό Νότο και αργότερα για ολόκληρη την Ευρώπη, είναι μια ακόμη διαπίστωση της Κουμουνδούρου, που θα υπογραμμίσει και πάλι την ανάγκη συντονισμένης αντίστασης των λαών της Ευρώπης.
Γιατί, εν τέλει, το δημόσιο αγαθό που κινδυνεύει αυτή τη στιγμή περισσότερο είναι η Δημοκρατία. Γιατί αυτή και το Μνημόνιο είναι έννοιες ασυμβίβαστες, κάτι που οι πολίτες διαπιστώνουν καθημερινά: στην επιστράτευση απεργών, στη καταστολή κατά των κατοίκων της Χαλκιδικής, στο πολιτικό φλερτ Ν.Δ. και Ακροδεξιάς. Ούτε το Μνημόνιο τελειώνει ούτε η χώρα βγαίνει από την κρίση ούτε φως στο βάθος κάποιου τούνελ, είναι μια άλλη φράση - κλειδί.
Ένα, και όχι δεκατρία κόμματα
Στα εσωκομματικά θέση της ηγεσίας είναι η συγκρότηση ενιαίου πολυτασικού φορέα της Αριστεράς, ώστε να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του κόσμου, θα πει ο Αλ. Τσίπρας, που θέλει έτοιμη την Αριστερά να αποτελέσει εναλλακτικό πόλο εξουσίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανασυγκρότηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς, τώρα όμως οι ανάγκες είναι άλλες: οργανωτική και πολιτική συνοχή, προφανώς με πλήρη κατοχύρωση των δημοκρατικών λειτουργιών. Με άλλα λόγια, ένας και όχι δεκατρείς χώροι υποδοχής μελών.
Επιπλέον ο πρόεδρος της Κ.Ο. θα υπογραμμίσει την ανάγκη για μεγαλύτερο ρόλο και λόγο στα μέλη του ενιαίου πια κόμματος, πέρα δηλαδή από τάσεις, ομάδες, πλατφόρμες -νέα πραγματικότητα που πρέπει να αποτυπωθεί και στα καθοδηγητικά όργανα.
