«Η αντίστροφη μέτρηση για τον κ. Μητσοτάκη έχει αρχίσει» όποτε και αν γίνουν οι εκλογές, τονίζει στην ΑΥΓΗ της Κυριακής η Δέσποινα Σίνου και προσθέτει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., ως συλλογικό πολιτικό υποκείμενο, με την κυβερνητική του εμπειρία και την παρακαταθήκη των αγώνων της Αριστεράς, μπορεί να γίνει ο εγγυητής και επιταχυντής των εξελίξεων. Παράλληλα αποκωδικοποιεί το «αισιόδοξο» μήνυμα των πρόσφατων δημοτικών εκλογών στη Γαλλία ότι «υπάρχει εναλλακτική στη νεοφιλελεύθερη ηγεμονία και περνάει μέσα από την ενότητα των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων για τη ρήξη». Περιγράφει τα προβλήματα που δημιουργεί η «ανεύθυνη, ενδοτική και εν πολλοίς μυστική» εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης αλλά και την παντελή απουσία πολιτικής για τους απόδημους.
Η διαρκής κλιμάκωση του πολέμου δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας για λήξη του στο άμεσο μέλλον. Με βάση την έως τώρα στάση της κυβέρνησης φοβάστε περαιτέρω εμπλοκή της χώρας μας;
Ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση ασκεί εξωτερική πολιτική καθιστά εξαιρετικά επισφαλή την όποια πρόβλεψη. Και αυτό γιατί σε ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα όσο η συμμετοχή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στην πιο επικίνδυνη σύρραξη των τελευταίων ετών φαίνεται ότι δεν υπάρχει σαφές πολιτικό σχέδιο ούτε εθνική γραμμή, πόσο μάλλον εθνική στρατηγική - αυτό που η γαλλική θεωρία ονομάζει εξωτερική νομική πολιτική και που κάθε σύγχρονο κράτος που σέβεται τον εαυτό του επεξεργάζεται και εφαρμόζει. Στον αντίποδα της εξωστρεφούς, πολυδιάστατης και στρατηγικά ενεργητικής πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ έχουμε σήμερα μια εξωτερική πολιτική ανεύθυνη, ενδοτική και εν πολλοίς μυστική, πιστή στη λογική του «δεδομένου συμμάχου» των ΗΠΑ και του «δεδομένου εταίρου» του ΝΑΤΟ, χωρίς κανένα εχέγγυο ή όφελος για τη χώρα μας. Ο κ. Μητσοτάκης αγνοεί επιδεικτικά το αίτημα για σύγκληση συμβουλίου πολιτικών αρχηγών που έχει καταθέσει από την πρώτη στιγμή ο Σωκράτης Φάμελλος, παραβλέποντας τη θεσμική του υποχρέωση για διαφάνεια και διαβούλευση με την αντιπολίτευση όταν ανακύπτουν μείζονα εθνικά ζητήματα που επιβάλλουν κρίσιμες αποφάσεις. Δυστυχώς, η Ελλάδα δεν έχει αξιοποιήσει τις δυνατότητες που της προσφέρει η θέση του μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που κατέχει από τις αρχές του 2025, ώστε να παίξει ενεργό διαμεσολαβητικό ρόλο ως παράγοντας ειρήνευσης και σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο. Ούτε, βέβαια, έχει αξιοποιήσει την ιδιότητα του κράτους-μέλους της Ε.Ε. ώστε να θέσει τα διακυβεύματα της σύρραξης στο πλαίσιο της κοινής αμυντικής πολιτικής. Και, φυσικά, καμιά ρητή καταδίκη δεν έχει ακουστεί από επίσημα χείλη για τις κατάφωρες παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου από τις αμερικανο-ισραηλινές επιχειρήσεις. Σέρνοντας τη χώρα αβασάνιστα σ’ έναν πόλεμο που δεν είναι δικός της, η κυβέρνηση συντηρεί και υποθάλπει τον φόβο των πολιτών που, όπως και η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών της Ε.Ε., δεν επιθυμούν καμία εμπλοκή. Οφείλουμε λοιπόν να της υπενθυμίσουμε τα βασικά, αυτά που συνομολόγησαν οι λαοί του ΟΗΕ την επαύριον του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου: την απαγόρευση χρήσης βίας, το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών, την αρχή της εδαφικής ακεραιότητας, την υποχρέωση ειρηνικής επίλυσης των διαφορών.
Πώς κρίνετε τα αποτελέσματα των γαλλικών εκλογών;
Οι πρόσφατες δημοτικές εκλογές στη Γαλλία επιβεβαίωσαν δύο αντίρροπες τάσεις, που χαρακτηρίζουν εν πολλοίς την πολιτική κατάσταση στην ευρωπαϊκή ήπειρο: Αφενός την εδραίωση των κομμάτων της Ακροδεξιάς ως νομιμοποιημένων πλέον πολιτικών φορέων, με συμπαγή ποσοστά ιδίως στην περιφέρεια, στις αγροτικές περιοχές και στους μη προνομιούχους, απενοχοποιώντας έναν φοβικό, αντιδραστικό και ρατσιστικό λόγο που παρασύρει ένα μεγάλο φάσμα και της Κεντροδεξιάς. Και αφετέρου την επιστροφή στο προσκήνιο μιας σφριγηλής Αριστεράς που, και αυτόνομα -σπανιότερα- αλλά κυρίως όταν κατεβαίνει ενιαία, στη βάση μιας προγραμματικής κεντροαριστερής συμφωνίας και με κοινά ψηφοδέλτια, κερδίζει με υψηλά ποσοστά. Η συντριπτική νίκη της κεντροαριστερής συμμαχίας στο Παρίσι αλλά και σε άλλες μεγάλες πόλεις έδειξε ότι οι πολίτες απορρίπτουν το νεοφιλελεύθερο μοντέλο διακυβέρνησης χωρίς να πέσουν στην παγίδα του φασισμού, επιβραβεύοντας την ενότητα των δημοκρατικών και κοινωνικών δυνάμεων, όταν αυτή εκφράζεται έμπρακτα, με ιδεολογική σαφήνεια, με συγκεκριμένο και βιώσιμο σχέδιο και με συλλογικότητα βασισμένη στον συνδυασμό νέων και πολιτικά έμπειρων προσώπων. Το μήνυμα είναι σαφές και μας αφορά άμεσα: υπάρχει εναλλακτική στη νεοφιλελεύθερη ηγεμονία και αυτή περνάει μέσα από την ενότητα των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων για τη ρήξη.
Τα τελευταία χρόνια περιορίζεται διαρκώς η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στο εξωτερικό. Τι σημαίνει αυτό για τους απόδημους;
Η στάση της ελληνικής κυβέρνησης στα ζητήματα που αφορούν τους απόδημους είναι βαθιά υποκριτική. Δυστυχώς, η Ν.Δ. θυμάται τη διασπορά μόνο όταν πρόκειται να ζητήσει την ψήφο της και η όποια μέριμνά της στρέφεται γύρω από αυτόν τον στόχο. Αυτό που βιώνουμε ως Έλληνες και Ελληνίδες του εξωτερικού είναι η παντελής απουσία πολιτικής για τους απόδημους. Η υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης αποτελεί συνειδητή κυβερνητική επιλογή, που εκχωρεί στην ουσία στην ιδιωτική πρωτοβουλία αυτή τη μείζονα υποχρέωση της ελληνικής Πολιτείας. Ο Πολιτισμός και η ενημέρωση είναι τα άλλα θύματα αυτής της επιλογής. Έτσι, όχι μόνο συρρικνώνονται τα ελληνικά σχολεία, με αποτέλεσμα η διδασκαλία των ελληνικών να επιβαρύνει τις οικογένειες, αλλά το ίδιο συμβαίνει και με τις πολιτιστικές εκδηλώσεις, τις εκθέσεις βιβλίου, τον κινηματογράφο, το θέατρο, τη Φωνή της Ελλάδας, το ελληνικό τμήμα της Deutsche Welle. Τα ζητήματα αυτά έχει αναδείξει ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. με ποικίλες ερωτήσεις και παρεμβάσεις του στη Βουλή και αλλού. Οι απόδημοι είναι Έλληνες πολίτες και έχουν δικαίωμα στην ίση πρόσβαση στα δημόσια αυτά αγαθά.
Συμμερίζεστε την άποψη ότι «μυρίζουν» εκλογές; Πόσο πιθανό θεωρείτε ότι είναι ένα σενάριο αιφνιδιασμού από τον Κ. Μητσοτάκη; Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είναι έτοιμος για αυτό;
Είναι αλήθεια ότι ο πρωθυπουργός αρέσκεται στους αιφνιδιασμούς, ιδίως αυτούς με αρνητικό αποτύπωμα στην ελληνική κοινωνία. Όπως φαίνεται όμως και από τα γεγονότα της τελευταίας εβδομάδας, ο τελικός αιφνιδιασμός θα προέλθει για τον ίδιο και την κυβέρνησή του από την ίδια την πραγματικότητα που είναι αμείλικτη. Την πραγματικότητα της διαφθοράς και των σκανδάλων, των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ, της καταβαράθρωσης της Δικαιοσύνης και της θανατοπολιτικής των Τεμπών. Η χώρα διασύρεται διεθνώς, οι πολίτες φτωχοποιούνται και εξαθλιώνονται, οι νέοι άνθρωποι έχουν να επιλέξουν μεταξύ πρεκαριάτου και μετανάστευσης, τροφοδοτώντας κατά κύματα τις τάξεις των απόδημων, χωρίς πολλές ελπίδες επιστροφής. Δεν ξέρω αν έχουμε συνειδητοποιήσει πόσες γενιές από το πιο ταλαντούχο και δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας μας χάνουμε ανεπιστρεπτί. Η κατάσταση αυτή δεν μας αξίζει· πρέπει να ανατραπεί. Είτε προκηρυχθούν σε έναν μήνα είτε σε ένα εξάμηνο -τον ακριβή χρόνο θα τον ορίσουν, πιστεύω, και η διεθνής συγκυρία αλλά και οι επιπτώσεις της de facto εμπλοκής μας στον πόλεμο-, η αντίστροφη μέτρηση για τον κ. Μητσοτάκη έχει αρχίσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., ως συλλογικό πολιτικό υποκείμενο, με την κυβερνητική του εμπειρία και την παρακαταθήκη των αγώνων της Αριστεράς, μπορεί να γίνει ο εγγυητής και ο επιταχυντής των εξελίξεων. Με την πρόταση που έχει θέσει στο τραπέζι ήδη εδώ και ενάμιση χρόνο, είναι έτοιμος να αναλάβει την ιστορική ευθύνη της συγκρότησης ενός κοινού προοδευτικού μετώπου για τη δημοκρατική ανατροπή και την κοινωνική δικαιοσύνη.
