Για δέσμη μέτρων που δεν αντιμετωπίζουν την ακρίβεια που η ίδια έχει γιγαντώσει, καθώς δεν αντιμετωπίζει τις δομικές της αιτίες κάνει λόγο το τμήμα Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ.
Όπως σημειώνει τα «μέτρα εστιάζουν στην επιδότηση της τελικής κατανάλωσης (fuel pass) και στη μερική επιδότηση εισροών (diesel, λιπάσματα), χωρίς να παρεμβαίνουν ουσιαστικά στη διαμόρφωση των τιμών. Αυτό σημαίνει ότι η επίδρασή τους στον πληθωρισμό είναι περιορισμένη και προσωρινή, ενώ ενέχει τον κίνδυνο να διατηρήσει υψηλά περιθώρια κέρδους σε κρίσιμους τομείς της αγοράς και κυρίως των διυλιστηρίων. Επιπλέον, η επιλογή επιδοτήσεων μέσω επιχειρήσεων –όπως στην ακτοπλοΐα και στην εφοδιαστική αλυσίδα– δεν συνοδεύεται από επαρκείς μηχανισμούς ελέγχου και διασφάλισης μετακύλισης του οφέλους στον καταναλωτή. Πρόκειται για μια προσέγγιση με χαμηλή αποδοτικότητα δημοσιονομικών πόρων».
«Παράλληλα, η διάρκεια των μέτρων (δίμηνη εφαρμογή) περιορίζει σημαντικά τον μακροοικονομικό τους αντίκτυπο και δεν δημιουργεί συνθήκες σταθερότητας για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, σε ένα περιβάλλον παρατεταμένης διεθνούς αβεβαιότητας», υπογραμμίζει.
Και προσθέτει« Η κυβέρνηση επιλέγει να διατηρήσει ανέπαφο τον πυρήνα της φορολογικής επιβάρυνσης στα καύσιμα και να αποφύγει παρεμβάσεις στη λειτουργία της αγοράς ενέργειας, επικαλούμενη ψευδής δημοσιονομικούς περιορισμούς από την Ευρωπαϊκή Ένωση».
Αναλυτικά η ανακοίνωση
Η δέσμη μέτρων που ανακοίνωσε σήμερα η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη κινείται, για ακόμη μία φορά, στη λογική των περιορισμένων και βραχυπρόθεσμων παρεμβάσεων, χωρίς να αντιμετωπίζει την ακρίβεια που η ίδια έχει γιγαντώσει αλλά και κυρίως δεν αντιμετωπίζει τις δομικές της αιτίες.
Τα μέτρα εστιάζουν στην επιδότηση της τελικής κατανάλωσης (fuel pass) και στη μερική επιδότηση εισροών (diesel, λιπάσματα), χωρίς να παρεμβαίνουν ουσιαστικά στη διαμόρφωση των τιμών. Αυτό σημαίνει ότι η επίδρασή τους στον πληθωρισμό είναι περιορισμένη και προσωρινή, ενώ ενέχει τον κίνδυνο να διατηρήσει υψηλά περιθώρια κέρδους σε κρίσιμους τομείς της αγοράς και κυρίως των διυλιστηρίων.
Επιπλέον, η επιλογή επιδοτήσεων μέσω επιχειρήσεων –όπως στην ακτοπλοΐα και στην εφοδιαστική αλυσίδα– δεν συνοδεύεται από επαρκείς μηχανισμούς ελέγχου και διασφάλισης μετακύλισης του οφέλους στον καταναλωτή. Πρόκειται για μια προσέγγιση με χαμηλή αποδοτικότητα δημοσιονομικών πόρων.
Παράλληλα, η διάρκεια των μέτρων (δίμηνη εφαρμογή) περιορίζει σημαντικά τον μακροοικονομικό τους αντίκτυπο και δεν δημιουργεί συνθήκες σταθερότητας για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, σε ένα περιβάλλον παρατεταμένης διεθνούς αβεβαιότητας.
Η κυβέρνηση επιλέγει να διατηρήσει ανέπαφο τον πυρήνα της φορολογικής επιβάρυνσης στα καύσιμα και να αποφύγει παρεμβάσεις στη λειτουργία της αγοράς ενέργειας, επικαλούμενη ψευδής δημοσιονομικούς περιορισμούς από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Απαιτείται ένα νέο συνεκτικό πλαίσιο δημοσιονομικής πολιτικής προσαρμοσμένο στην παρούσα κατάσταση που θα περιλαμβάνει μείωση έμμεσων φόρων, αυστηρή ρύθμιση της αγοράς, φορολόγηση υπερκερδών και ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος.
Η πολιτική επιλογή της Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν στερείται μόνο επάρκειας, στερείται και στρατηγικής κατεύθυνσης που χρειάζεται αλλαγή το συντομότερο δυνατόν από μια νέα προοδευτική διακυβέρνηση.
