Η ανακοίνωση για τη μείωση του δείκτη τιμών κατά 0,6% τον Απρίλιο θα 'πρεπε να μας έχει γεμίσει χαμόγελα. Αυτό δεν συμβαίνει βέβαια, όχι γιατί γίναμε καταθλιπτικοί, αλλά γιατί το ελάχιστο -0,6% στις τιμές είναι υποπολλαπλάσιο των μειώσεων των μισθών και των συντάξεων, των εισπράξεων των επαγγελματιών.
Ίσως και για έναν επιπλέον λόγο που βρίσκεται μέσα στις "λεπτομέρειες". Τα τρόφιμα αυξήθηκαν σε σχέση με πέρυσι συνολικά 0,6% και τα ρούχα - παπούτσια αυξήθηκαν 2,2%! Μάλιστα η αύξηση σε φρούτα νωπά, λαχανικά νωπά, πατάτες νωπές, ψάρια νωπά, κρέατα είναι μεγαλύτερη σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, γιατί υπάρχει μείωση σε δηµητριακά και παρασκευάσµατα, ελαιόλαδο, χυµούς φρούτων.
Η επισήμανση των "λεπτομερειών" είναι αναγκαστική αν θέλουμε να βρούμε τον μηχανισμό που κρατά ψηλά τις τιμές καθώς και τους μηχανισμούς που τις ρίχνουν. Πλην των τιμών των επικοινωνιών (-5%) κανένας τομέας δεν φθάνει καν στο επίπεδο της μείωσης του ΑΕΠ. Η ομάδα ξενοδοχεία - καφετέριες - εστιατόρια είναι στο -1,6%, αλλά των διαρκών αγαθών - ειδών νοικοκυριού (έπιπλα, οικιακές συσκευές) φθάνει στο -3,6%, αν και οι εισαγωγές εδώ παίζουν μεγάλο ρόλο.
Ο επίμονα αργός ρυθμός προς τον αποπληθωρισμό επιβεβαιώνει την ύπαρξη "προστατευόμενων" κλάδων και μηχανισμών κατά του ανταγωνισμού. Αν συνυπολογίσουμε σε αυτή την εικόνα τη μεγάλη μείωση του γενικού επιπέδου των εισοδημάτων βρισκόμαστε μπροστά σε εικόνα σημαντικής ανακατανομής κυρίως υπέρ συγκεκριμένων τμημάτων της εμπορικής δραστηριότητας. Αναμφίβολα απαιτείται η μελέτη και άλλων στοιχείων. Όπως πρέπει να διερευνηθεί η επίπτωση στις τιμές της που προκαλεί η αντοχή του τουριστικού τομέα. Όμως η άνοδος τιμών σε είδη ευρείας κατανάλωσης όπως τα τρόφιμα δεν δικαιολογείται πλέον από φορολογικές και άλλες επιβαρύνσεις (όπως στη στέγαση λόγω πετρελαίου και ηλεκτρικού). Ούτε στα ρούχα.
Στις συνθήκες ύφεσης η διατήρηση υψηλών τιμών σε σημαντικούς κλάδους συμπιέζει περαιτέρω την πραγματική αγοραστική δύναμη ενισχύοντας την πίεση προς την ύφεση. Πλήττονται σοβαρά οι περισσότεροι και κυρίως τα φτωχότερα στρώματα που σήμερα φθάνουν στην ανέχεια και στα συσσίτια. Οι λεπτομέρειες, λοιπόν, του -0,6% μας δείχνουν και σε ποιους τομείς απαιτείται παρέμβαση. Εάν βεβαίως υπάρχει βούληση παρέμβασης. Γιατί τα αρμόδια υπουργεία σήμερα στη καλύτερη περίπτωση παρατηρούν το τι συμβαίνει. Αλλά δεν παρεμβαίνουν, πιστεύοντας μάλλον ότι όλα θα ρυθμιστούν μόνα τους.
Η ανακοίνωση των στοιχείων του τιμαρίθμου επιβάλλει στη κυβέρνηση να μελετήσει και να ανακοινώσει παρεμβάσεις για τη μείωση των τιμών των τροφίμων που αυξάνονται. Αυτό είναι μείζον πρόβλημα σήμερα. Η γενική στασιμότητα των τιμών παραγωγού, η μη αύξηση του κόστους μεταφορών λόγω της μείωσης του φόρου στο πετρέλαιο οδηγεί στο κεντρικό συμπέρασμα ότι η συγκέντρωση του χονδρεμπορίου προκαλεί την άνοδο των τιμών. Αυτό έχει ξανασυμβεί σε περιόδους καμπής λόγω του ρόλου του στη διανομή των τροφίμων.
Βεβαίως και πρέπει να γίνουν παρεμβάσεις για να "ανοίξουν" τομείς της οικονομικής δραστηριότητας που αντιστέκονται στη εύλογη μείωση των τιμών. Αυτοί είναι οι τομείς. Τους περιγράφουν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Σε αυτούς θα κριθεί η κυβέρνηση.
