Γνωρίζει κάποιος το Γκο ή το Ουέι-Τσι, ένα κινέζικο επιτραπέζιο παιχνίδι στρατηγικής; Όσο κι αν έψαξα, δεν βρήκα κανέναν να το γνωρίζει. Κι όμως, ο Αντώνης Σαμαράς, αν πιστέψουμε το ρεπορτάζ του "Βήματος", όχι μόνο το γνωρίζει, αλλά διακρίνεται στο παιχνίδι αυτό, που αποκαλείται "σκάκι της περικύκλωσης", όπως αναφέρεται στη Βικιπαίδεια. Με το γκο ο Κινέζος αυτοκράτορας, που το επινόησε, όπως διαβάζουμε στο "Βήμα", "θέλησε να διδάξει πειθαρχία, συγκέντρωση, ισορροπία". Τουτέστιν πόσο μέγας είναι ο πρωθυπουργός...
Θα μπορούσε να θεωρηθεί ως αμετροεπής έκρηξη προσωπολατρίας για τον Αντώνη Σαμαρά, αν και σωστότερο θα ήταν να το δούμε ως απόδειξη σύγκλισης των συμφερόντων των μεγάλων εκδοτικών συγκροτημάτων με τη στρατηγική Σαμαρά. Η στήριξη, την οποία παρέχουν τα μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα στην κυβέρνηση Σαμαρά, είναι πλέον τόσο εμφανής ώστε "βγάζει μάτι". Φτάνουν να επινοούν ικανότητες που δεν είναι ανθρωπίνως δυνατόν να διαθέτει ο πρωθυπουργός, προκειμένου να παίξουν κάποιο ρόλο στον νέο συνασπισμό εξουσίας, που (ανα)συγκροτείται με επίκεντρο τον Σαμαρά και την ένταξη της χώρας στη στρατηγική Μέρκελ για την Ευρώπη.
Τα μέσα ενημέρωσης είναι βασικός πυλώνας για την εμπέδωση της ηγεμονίας της στρατηγικής Σαμαρά και ταυτόχρονα είναι ένας τρόπος για να παραμείνουν στο προσκήνιο και το παρασκήνιο, διατηρώντας τα υπό τον έλεγχό τους οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες, παρά τις κατακλυσμιαίες επιπτώσεις στην κοινωνία. Αξίζει ωστόσο να επισημανθεί πως αποτελεί μια παραδοσιακή αριστερή ανάγνωση ότι οι άνθρωποι πρέπει να υποστούν πλύση εγκεφάλου, προκειμένου να συμμορφωθούν με τη στρατηγική Σαμαρά.
Έχει βάση αυτή η ανάγνωση, δεν μπορείς να τη σβήσεις με μια μονοκονδυλιά. Σε περιόδους βαθιάς κρίσης, όμως, δεν είναι αρκετή ως ερμηνευτική μέθοδος, γιατί πολύς κόσμος παραμένει ικανός να προβάλλει τα δικά του διαφορετικά νοήματα στα "κείμενα" των μέσων ενημέρωσης. Αυτό δείχνει η αύξουσα κρίση αξιοπιστίας των ΜΜΕ.
ΥΓ.: Θεωρώ λάθος την υποβάθμιση από την από εδώ Αριστερά του ταξιδιού Σαμαρά στην Κίνα. Η γεωπολιτική σκακιέρα δεν εξαντλείται σε απλούς οικονομικούς υπολογισμούς και δοσοληψίες, ενώ σε κάθε περίπτωση η ρήση του Γκράμσι ότι η υποτίμηση του αντιπάλου είναι δείγμα της δικής σου κατωτερότητας δεν αφορά μόνο την αντίπαλη πλευρά...
