Αυτό που συνέβη στα Τρίκαλα τα ξημερώματα της περασμένης Δευτέρας δεν είναι εύκολο να κατανοηθεί, ούτε να μετατραπεί σε μια απλή είδηση της καθημερινότητας που θα ξεχαστεί μετά από λίγες μέρες.
Ο άδικος χαμός των πέντε εργατριών και η οδύνη των οικογενειών τους καταδεικνύει με απόλυτο και τραγικό τρόπο τις συσσωρευμένες ελλείψεις που παρουσιάζει το θεσμικό πλαίσιο για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία. Ελλείψεις που οφείλονται στις αντεργατικές πολιτικές που εφαρμόζονται κατά ριπάς εδώ και 7 περίπου χρόνια, στην αδιαφορία για την ανάγκη προστασίας της ζωής των εργαζομένων και σε μια λογική που υποδηλώνει πως όποιος εξαρτάται από τον μισθό του είναι αναλώσιμος και πως τα κέρδη των αφεντικών είναι πιο σημαντικά.
Είναι αναξιοπρεπές, με όσα στοιχεία έχουν πια δει το φως της δημοσιότητας (4 επιθεωρητές μόνο για την περιοχή Τρίκαλα-Καρδίτσα για να ελέγξουν 10.000 επιχειρήσεις, λιγότεροι από 240 σε όλη την Ελλάδα, ανενεργό το Συμβούλιο Υγείας και Ασφάλειας, μη ενεργοποίηση των περιφερειακών επιτροπών ΥΑΕ, καμία πρωτοβουλία για εντός των επιχειρήσεων αντίστοιχων επιτροπών, απουσία ενιαίου φορέα καταγραφής των εργατικών ατυχημάτων) να ισχυρίζεται η κυβέρνηση πως όλα έχουν γίνει καλά και πως η Βιολάντα ήταν μια τυχαία, κακιά στιγμή.
Όσο η Ν.Δ. θα καθαγιάζει τον εαυτό της, επειδή δήθεν συνολικά έχει καταφέρει αύξηση ελέγχων, παρόλο που δεν ομολογεί ότι η πλειοψηφία αυτών είναι για ζητήματα κατασταλτικού χαρακτήρα και παραβιάσεις ωραρίων, και όχι προληπτικοί, επιτόπιοι και για θέματα ασφαλείας.
Όσο η Ν. Κεραμέως θα συνεχίζει προκλητικά να μας λέει ότι είναι προς όφελος των εργαζομένων το 13ωρο, οι απλήρωτες υπερωρίες με το 10ωρο, η ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, η 6ήμερη και 7ήμερη εργασία, οι ατομικές συμβάσεις έναντι των Συλλογικών και οι εργαζόμενοι των 24ωρων.
Όσο αυτή η κυβέρνηση θα θεωρεί πως μπορεί να κρύψει με μαθηματικά μαγειρέματα, την ιλιγγιώδη αύξηση των νεκρών εργαζομένων και των βαριά τραυματισμένων (στη χώρα μας καταμετράται μόνο το 30%-40% των ατυχημάτων, δεν καταγράφονται οι επαγγελματικές ασθένειες, τα ναυτικά ατυχήματα, αυτά των εργατών γης, στα λατομεία κ.τ.λ., οι θάνατοι από παθολογικά αίτια, τροχαία ατυχήματα στη διάρκεια των βαρδιών).
Όσο στη διακυβέρνηση της χώρας θα βρίσκεται ένα καθεστώς που μόνο σκοπό έχει να μειωθεί με όποιον τρόπο το κόστος των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, τόσο η ζωή των εργαζομένων δεν θα είναι ασφαλής, τόσο ο εργαζόμενος κόσμος δεν θα ζει με αξιοπρέπεια.
* Ο Γιώργος Γαβρήλος είναι τομεάρχης Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., βουλευτής Αργολίδας
