«Η σύγχρονη κοινωνία δεν πείθεται από μία ρηχή αντιδεξιά ρητορεία, αναζητά εναλλακτικό προοδευτικό σχέδιο κι ελπίδα» τονίζει ο Γιάννης Ραγκούσης, στην Εισαγωγή των πέντε προτάσεων του, που θα ακολουθήσουν αρχής γενομένης από την Παρασκευή και θα κατατεθούν στην Π.Γ.
Το μέλος της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ επισημαίνει ότι δεν χρειαζόμαστε έναν ακόμη “προοδευτικό κατάλογο υποσχέσεων”, αλλά έναν καταστατικό χάρτη μεγάλων πολιτικών για το μέλλον της πατρίδας και του λαού και υποστηρίζει ότι η έξοδος της προοδευτικής παράταξης από τη στασιμότητα δεν θα επιτευχθεί «ούτε μέσω συμπλεύσεων με ριζοσπάστες δημαγωγούς που αυτονομημένοι παρεπιδημούν στο χώρο μετά το 2015, ούτε μέσω ανεύθυνης παροχολογίας, ούτε μέσω μιας εισαγγελικής αριστεράς που δίνει τον τόνο τα τελευταία χρόνια.»
Παράλληλα ασκεί κριτική «σε μια στείρα αντιδεξιά, ή ακόμη χειρότερα στείρα αντιΜητσοτακική ρητορική του τύπου «να ενωθούμε όλοι μαζί για να τον ρίξουμε».
Οι πέντε προτάσες - μικρές επαναστάσεις του Γιάννη Ραγκούση
Οι πέντε προτάσεις του Γιάννη Ραγκούση που θα δοθούν σταδιακά στη δημοσιότητα από την Παρασκευή σε τίτλους είναι:
1. εθνικό είναι το παραγωγικό,
2. για την από-αττικοποίηση του μέλλοντός μας,
3. για την αποκρατικοποίηση της καθημερινής μας ζωής, με ένα νέο κράτος αξιοκρατίας στους αρμούς της εξουσίας,
4. για μία νέα κρίσιμη βαθμίδα στο εκπαιδευτικό μας σύστημα,
5. για ένα εθνικό κοινοβούλιο που θα συγκροτείται από 250 βουλευτές, 150 εκλεγόμενους σε ισάριθμες μονοεδρικές και 100 εκλεγόμενους σε 11 μείζονες εκλογικές περιφέρειες, με όριο τα 12 χρόνια θητείας.
9 πολιτικές που απαντούν στα θεμελιώδη ζητήματα του μέλλοντος
Ο Γιάννης Ραγκούσης θεωρεί ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την αναγέννηση της προοδευτικής παράταξης είναι να προχωρήσει σε μια «αξιακή επαναθεμελίωση του εαυτού της και να αρθρώσει ένα νέο αφήγημα» για τη χώρα που θα έχει στο επίκεντρό του μεγάλες πολιτικές που θα απαντούν στα θεμελιώδη ζητήματα του μέλλοντος.
Αυτά είναι:
-Την ανατροπή του μεταπολεμικού μοντέλου οικονομικής μεγέθυνσης μέσω της κατανάλωσης, το οποίο αναπαράγει συστηματικά ελλείμματα και δημοσιονομικές κρίσεις,
-την εθνική άμυνα και ασφάλεια στη νέα εποχή της τεχνητής νοημοσύνης,
-την αντιμετώπιση της ασφυκτικής και καταθλιπτικής καθημερινότητας στην Αττική και στα μεγάλα αστικά κέντρα, με οξυμένα προβλήματα όπως η στέγη και το κυκλοφοριακό,
-το δραματικό δημογραφικό πρόβλημα,
-την πρωτοφανή διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων,
-την ανησυχητική παρακμή του εκπαιδευτικού μας συστήματος,
-τη λαχτάρα για ένα νέο κράτος αξιοκρατίας,
-τη διαμόρφωση μιας εθνικά σχεδιασμένης μεταναστευτικής πολιτικής, συμβατής με το διεθνές δίκαιο, η οποία θα καθορίζει όχι μόνο τον μέγιστο αριθμό νομίμως διαμενόντων μεταναστών αλλά και τις χώρες προέλευσής τους,
-την προσδοκία του ελληνικού λαού για μια καλύτερη ζωή με καλύτερες δουλειές και καλύτερους μισθούς όχι μέσω περιστασιακών παροχών αλλά μέσω παγιωμένων παραγωγικών δομών.
4 +1 προϋποθέσεις
Αν η προοδευτική παράταξη καταφέρει να επιτύχει την ιστορική αυτή πρόκληση θα εξαρτηθεί από 4+1 προϋποθέσεις.
1. Εάν συνδεθεί όχι μόνο με τα προβλήματα, αλλά και με τα όνειρα των πολιτών.
2. Εάν ηγηθεί ενός μεγάλου αγώνα, που θα μετασχηματίσει το μεταπολεμικό μοντέλο ανάπτυξης, μετατρέποντας την Ελλάδα από κοινωνία υπερκαταναλωτών εισαγόμενων αγαθών σε κοινωνία κυρίως παραγωγών.
3. Εάν εμπιστευθεί τη νέα γενιά και ανοιχθεί στον ορίζοντα των καινοτόμων ιδεών που αυτή παράγει.
4. Εάν θα τεθεί επικεφαλής μίας ηθικής και αξιακής επανάστασης στους θεσμούς και το πολιτικό σύστημα, με πρώτη προτεραιότητα την αξιοκρατία, καθώς και την καταπολέμηση της πολιτικής διαφθοράς.
4+1 και ίσως σημαντικότερο, εάν για όλα τα παραπάνω θα διατυπώσει κάποια νέα ιδέα, πέρα από παρωχημένα ρητορικά σχήματα και τις πληκτικές αναπαραγωγές ιδεολογικών στερεοτύπων.
