Για δύο μέτρα και δύο σταθμά στις ανάγκες των πληττόμενων κτηνοτρόφων κάνει λόγο ο τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Βασίλης Κόκκαλης.
Όπως υποστηρίζει «η κυβέρνηση ανακοίνωσε τη διάθεση 50 εκατ. ευρώ για τους κτηνοτρόφους που επλήγησαν από την ευλογιά, όμως την ίδια ώρα, οι κτηνοτρόφοι που κατέστρεψε ο Daniel εξακολουθούν να βρίσκονται στο περιθώριο, με κουτσουρεμένες αποζημιώσεις και με το μέτρο 5.2 να παραμένει «στον πάγο», παρά τις αλλεπάλληλες υποσχέσεις».
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ τονίζει ότι «αυτή η διαφοροποίηση δεν είναι μόνο άδικη· είναι βαθιά προσβλητική για ανθρώπους που κρατούν ζωντανή την ελληνική παραγωγή και την ύπαιθρο».
«Οι κτηνοτρόφοι του Daniel βιώνουν μήνες τώρα μια ατελείωτη σειρά από υποσχέσεις που δεν τηρούνται, από καθυστερήσεις που δεν εξηγούνται και από χρονοδιαγράμματα που αλλάζουν συνεχώς. Ζητούν το στοιχειώδες: ίδιου ύψους ενίσχυση, ίδιες διαδικασίες, ίδια ταχύτητα καταβολών, ίση μεταχείριση για όλους.
Δεν πρόκειται να σηκώσουν άλλο το βάρος αυτής της αδικίας ούτε να αποδεχτούν ρόλο «αόρατων πληγέντων».
Απαιτούν —και δικαιούνται— πλήρη, πραγματική και άμεση αποκατάσταση. Όχι αύριο. Τώρα. Όχι άλλη καθυστέρηση. Όχι άλλη κοροϊδία», υπογραμμίζει με νόημα ο Βασίλης Κόκκαλης.
Αναλυτικά η δήλωση
«Η κυβέρνηση ανακοίνωσε τη διάθεση 50 εκατ. ευρώ για τους κτηνοτρόφους που επλήγησαν από την ευλογιά — μια παρέμβαση απολύτως απαραίτητη, αφού οι ζημιές είναι σοβαρές και η ανάγκη επιτακτική. Όμως την ίδια ώρα, οι κτηνοτρόφοι που κατέστρεψε ο Daniel εξακολουθούν να βρίσκονται στο περιθώριο, με κουτσουρεμένες αποζημιώσεις και με το μέτρο 5.2 να παραμένει «στον πάγο», παρά τις αλλεπάλληλες υποσχέσεις.
Οι ανάγκες των πληττόμενων κτηνοτρόφων –όλων, χωρίς εξαιρέσεις– είναι ίδιες. Και όμως, η πολιτεία επιλέγει να τους αντιμετωπίζει με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Αυτή η διαφοροποίηση δεν είναι μόνο άδικη· είναι βαθιά προσβλητική για ανθρώπους που κρατούν ζωντανή την ελληνική παραγωγή και την ύπαιθρο.
Οι κτηνοτρόφοι του Daniel βιώνουν μήνες τώρα μια ατελείωτη σειρά από υποσχέσεις που δεν τηρούνται, από καθυστερήσεις που δεν εξηγούνται και από χρονοδιαγράμματα που αλλάζουν συνεχώς. Ζητούν το στοιχειώδες: ίδιου ύψους ενίσχυση, ίδιες διαδικασίες, ίδια ταχύτητα καταβολών, ίση μεταχείριση για όλους.
Δεν πρόκειται να σηκώσουν άλλο το βάρος αυτής της αδικίας ούτε να αποδεχτούν ρόλο «αόρατων πληγέντων».
Απαιτούν —και δικαιούνται— πλήρη, πραγματική και άμεση αποκατάσταση. Όχι αύριο. ΤΩΡΑ. Όχι άλλη καθυστέρηση. Όχι άλλη κοροϊδία.
