Το 2004 ήταν η Ολυμπιακή, λίγο αργότερα ο ΟΤΕ που πουλήθηκε στην Deutsche Telekom. Επί κυβέρνησης Μητσοτάκη ήταν η σειρά της ΔΕΠΑ και του ΔΕΔΔΗΕ μέσω της ΔΕΗ, όπως και του ΟΣΕ, αλλά και αλλαγών στο δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα με στόχο τη μείωσή του. Μόνο που οι ιδιωτικοποιήσεις, οι μεταρρυθμίσεις, η μείωση των μονοπωλίων του κράτους οδηγούν σε μονοπώλια ιδιωτικά. Οι κρατικές ελληνικές εταιρείες βρέθηκαν στα χέρια επίσης κρατικών εταιρειών άλλων χωρών. Όλα αυτά θα γίνονταν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο γιατί ήταν επιλογές των κυβερνήσεων της Ν.Δ., εν μέρει και του ΠΑΣΟΚ, όπως και αποτέλεσμα της χρεοκοπίας. Το ενδιαφέρον είναι ότι ο άνθρωπος που αναλάμβανε κάθε φορά να διεκπεραιώσει τη δύσκολη δουλειά ήταν ο Κωστής Χατζηδάκης. Και βέβαια έχει τεράστια σημασία ο τρόπος που έγιναν όλα αυτά. Ακόμα όμως και αυτοί που μπορεί να αποδέχονται όσα υλοποίησε ο κ. Χατζηδάκης ή βρίσκονται κοντά στις απόψεις δεν μπορούν να κρύψουν, δεν μπορεί να μην αναρωτηθούν και για τον τρόπο που έγιναν οι ιδιωτικοποιήσεις και για το αποτέλεσμά τους. Διότι τι νόημα έχει να κλείσουμε ένα κρατικό μονοπώλιο αν φτιάξουμε ένα ιδιωτικό ή αν μία κρατική υπηρεσία γίνει ιδιοκτησία ενός άλλου κράτους;
Πίσω στο 2015, όταν είχε κερδίσει τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Χατζηδάκης είχε εκφράσει την αγωνία του για τις μεταρρυθμίσεις που θα σταματήσει η νέα κυβέρνηση. Είχε προβλέψει, μάλιστα, ότι «θα καταργηθεί το ΤΑΙΠΕΔ και θα τεθεί σε εφαρμογή ένα νέο πρόγραμμα κρατικοποιήσεων που θα ξεκινάει από την Ολυμπιακή, την ακτοπλοΐα, το λιμάνι του Πειραιά, την ενέργεια κ.λπ. Είναι προφανές ότι στην Κουμουνδούρου το ρολόι έχει σταματήσει στη δεκαετία του ογδόντα… Να θυμίσω την προσπάθεια που κάναμε στο υπουργείο Μεταφορών επί υπουργίας μου στα θέματα της Ολυμπιακής, του ΟΣΕ και των περιφερειακών αεροδρομίων». Βεβαίως τα πράγματα δεν έγιναν έτσι όπως είχε γράψει ο κ. Χατζηδάκης για πολλούς λόγους (υπήρχε και η τρόικα άλλωστε), όμως ήταν αυτός που περιέγραφε τα δικά του πεπραγμένα.
Ολίγον από ΕΛ.ΤΑ.
Ο Κ. Χατζηδάκης βρέθηκε και πάλι στο επίκεντρο των εξελίξεων για την υπόθεση των ΕΛ.ΤΑ. Αυτή τη φορά τα βέλη προέρχονται από υπουργούς και συνεργάτες του Μητσοτάκη. Ο ίδιος λέει ότι δεν θα τα φορτωθεί όλα, μόνο που ο πρωθυπουργός ήταν αυτός που δήλωνε στις κυβερνητικές συσκέψεις πως αρμόδιος και για τα ΕΛ.ΤΑ. είναι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Ο εσωτερικός καβγάς, πάντως, δεν δικαιολογεί το Μέγαρο Μαξίμου, διότι χωρίς τις εντολές του δεν θα μπορούσε να διαλυθεί ακόμα μία εταιρεία που προσφέρει δημόσιες υπηρεσίες.
Είναι πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη η μείωση του κράτους και η διάλυση του κοινωνικού κράτους. Δεν είναι προσωπική πολιτική του Χατζηδάκη, είναι η πολιτική του Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του. Όμως και πάλι ο Κωστής βρίσκεται στο κέντρο των γεγονότων. Και αν το 2004-2007 είναι μακριά, το 2020 ο κ. Χατζηδάκης ως υπουργός Ενέργειας είχε φέρει νομοσχέδιο στη Βουλή για εφτά ιδιωτικοποιήσεις στον συγκεκριμένο τομέα. Εξηγούσε τη διαδικασία για τη μερική ιδιωτικοποίηση του ∆Ε∆∆ΗΕ, ενώ, αναφερόμενος στη ∆ΕΠΑ, είχε σημειώσει πως υπάρχουν οι ∆ΕΠΑ Εμπορίας και Υποδομών που ιδιωτικοποιούνται 100%. Είχε ανακοινώσει τις αλλαγές στον ΑΔΜΗΕ, όπως και στα ΕΛ.ΠΕ.
Ο επονομαζόμενος και «Σούπερμαν»
Πριν από κάποια χρόνια στα γενέθλιά του οι συνεργάτες του του ετοίμασαν τούρτα με τις επιτυχίες του, στην οποία ήταν σχεδιασμένος ο ίδιος με τη στολή του Σούπερμαν, ενώ αναγράφονταν και τα «επιτεύγματά» του, δηλαδή το ξεπούλημα κρατικών εταιρειών και υπηρεσιών. ΔΕΗ, Ολυμπιακή, ΟΣΕ, οι μεγάλες αποφάσεις. Όπως και τα golden boys, η διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων, τα καρτέλ της ενέργειας. Ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης τον αναβάθμισε και ο ίδιος δεν εγκαταλείπει τον δρόμο του. Μιλώντας, π.χ., στη Βουλή για τα τρένα, σημείωσε ότι «πρέπει να κάνουμε ένα μεγάλο βήμα, όπως έγινε στη ΔΕΗ, στον ΕΦΚΑ, στον ΟΛΠ». Υποστήριξε πως ο ΟΣΕ δεν θα γίνει ιδιωτικός, πρέπει να του δώσουμε μεγαλύτερη ευελιξία, όπως έγινε και στη ΔΕΗ, για να έρθουν στελέχη και από τον ιδιωτικό τομέα και μαζί με τα σημερινά στελέχη του ΟΣΕ να προχωρήσουμε μπροστά. Το ίδιο γίνεται και στα νοσοκομεία και σε άλλες υπηρεσίες άλλωστε, γιατί αυτή είναι η κεντρική πολιτική της κυβέρνησης. Αν κάτι δεν μπορεί να πουληθεί, δίνεται σε ιδιώτες από την πίσω πόρτα. Ο «Σούπερμαν των ιδιωτικοποιήσεων» συνεχίζει από κάθε πόστο το έργο του.
Ολα τα παραπάνω δεν έγιναν επειδή ο Κ. Χατζηδάκης το αποφάσισε μόνος του. Θα το ξαναπούμε, είναι πολιτική διαφορετικών κυβερνήσεων, πρωτίστως της Ν.Δ. και εν μέρει του ΠΑΣΟΚ, ενώ σε συνθήκες χρεοκοπίας και Μνημονίων παρόμοιες αποφάσεις έλαβε και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πρέπει, όμως, να παραγνωρίζουμε και τον τρόπο που έγιναν οι ιδιωτικοποιήσεις. Οι δημόσιες εταιρείες πήγαιναν σε χέρια ιδιωτών απαλλαγμένες από τα βάρη, που έμειναν στο κράτος, ενώ στη συνέχεια ξεφύτρωναν και μονοπώλια στη θέση των «καταραμένων» κρατικών μονοπωλίων. Έτσι κι αλλιώς, όμως, είναι μοναδικό ότι ο Κ. Χατζηδάκης είναι σχεδόν πάντα ο κατάλληλος άνθρωπος, στην κατάλληλη θέση, την… κατάλληλη στιγμή. Είναι πράγματι ο «Σούπερμαν» του νεοφιλελευθερισμού στην Ελλάδα.
