Η εξέλιξη της σχολικής χρονιάς βρίσκει το δημόσιο σχολείο σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Χιλιάδες κενά σε εκπαιδευτικούς, μισθοί που δεν φτάνουν ούτε για τις βασικές ανάγκες και μια κυβερνητική πολιτική που στοχεύει στη συστηματική υποβάθμιση των κοινωνικών αγαθών και της δημόσιας εκπαίδευσης. Αυτή είναι η «κανονικότητα» της κυβέρνησης της Ν.Δ. που αντιμετωπίζουν εκπαιδευτικοί, μαθητές και οικογένειες.
Υποστελέχωση χωρίς προηγούμενο
Παρά την ανάγκη για πάνω από 40.000 αναπληρωτές με την έναρξη του σχολικού έτους, οι μέχρι σήμερα προσλήψεις έχουν αφήσει πάνω από 8.000 κενά ακάλυπτα. Τμήματα Ένταξης και Παράλληλης Στήριξης παραμένουν αστελέχωτα, με αποτέλεσμα μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες να στερούνται την απαραίτητη υποστήριξη. Αντί να αναλάβει τις ευθύνες της, η υπουργός Παιδείας Σ. Ζαχαράκη επιχείρησε να μετακυλήσει το πρόβλημα στις άδειες μητρότητας των εκπαιδευτικών, μια υποκριτική και επικίνδυνη στοχοποίηση, σε μια χώρα που αντιμετωπίζει υπογεννητικότητα και δημογραφική κατάρρευση.
Οικονομική εξαθλίωση των εκπαιδευτικών
Οι μισθοί των εκπαιδευτικών έχουν μειωθεί κατά 45% από το 2009 και είναι οι χαμηλότεροι σε όλη την Ευρώπη με βάση τα στοιχεία του ΟΟΣΑ. Νεοδιόριστοι λαμβάνουν μόλις 792 ευρώ και οι αναπληρωτές ξεκινούν με 960 ευρώ, ποσά ανύπαρκτα για μια αξιοπρεπή διαβίωση. Παράλληλα, η ακρίβεια, τα έξοδα μετακίνησης και η αδυναμία κάλυψης βασικών αναγκών ωθούν σε παραιτήσεις χιλιάδες εκπαιδευτικούς λόγω του οικονομικού αδιεξόδου. Η κυβέρνηση αρνείται να επαναφέρει τον 13ο και τον 14ο μισθό, ενώ ταυτόχρονα εφαρμόζει φορολογικές πολιτικές που ευνοούν τα υψηλότερα εισοδήματα. Η μείωση του ΦΠΑ σε βασικά αγαθά, που θα μπορούσε να ανακουφίσει τις χαμηλές εισοδηματικές τάξεις, απορρίπτεται.
Αυταρχική πολιτική και διάλυση δικαιωμάτων
Το «νέο πειθαρχικό δίκαιο» που ψήφισε η κυβέρνηση αποτελεί ανοιχτή επίθεση στη δημοκρατία και στα συνδικαλιστικά δικαιώματα. Καταργεί την παρουσία των εκπροσώπων των εργαζομένων στα Πειθαρχικά Συμβούλια, εισάγει την «άρνηση στην αξιολόγηση» ως πειθαρχικό αδίκημα και στοχεύει στην αποδυνάμωση κάθε φωνής αντίστασης. Παράλληλα, η πολιτική ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης προχωρά με ραγδαίους ρυθμούς με τα κολέγια, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, τα Ωνάσεια Σχολεία, το διεθνές απολυτήριο και τελευταία τις επαγγελματικές ακαδημίες, που παραχωρούν τον έλεγχο της δημόσιας, δωρεάν εκπαίδευσης σε επιχειρηματίες.
Η δημογραφική βόμβα και το μέλλον του σχολείου
Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια δραματική δημογραφική κατάρρευση. Μέχρι το 2035 προβλέπεται μείωση του μαθητικού πληθυσμού κατά 430.000, χάνοντας δηλαδή το 33% των σημερινών μαθητών. Αυτό σημαίνει κλείσιμο χιλιάδων σχολικών μονάδων, ειδικά σε αγροτικές και ηπειρωτικές περιοχές. Η κυβέρνηση, αντί να αναπτύξει πολιτικές στήριξης των οικογενειών, επιλέγει να κλείνει σχολεία (πάνω από 1.600 την τελευταία διετία) και να μειώνει τον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης.
Μπροστά σε αυτό το δυστοπικό σκηνικό το ελάχιστο που διεκδικούμε είναι η άμεση κάλυψη των κενών ενάμιση μήνα μετά το άνοιγμα των σχολείων, οι πραγματικές αυξήσεις μισθών για να ζούμε με αξιοπρέπεια, η κατάργηση των αντιεκπαιδευτικών νόμων που διαλύουν το δημόσιο σχολείο, η ενίσχυση της Ειδικής Αγωγής & Εκπαίδευσης και τελικά η στήριξη των νέων οικογενειών με ουσιαστικά μέτρα αντιμετώπισης της δημογραφικής κρίσης. Το δημόσιο, δωρεάν σχολείο χρειάζεται προστασία, όχι διάλυση. Μόνο με ενωμένη αγωνιστική δράση μπορούμε να ανατρέψουμε αυτή την καταστροφική πολιτική και να στηρίξουμε το δημοκρατικό σχολείο των αναγκών και των οραμάτων μας.
* Ο Νεκτάριος Κορδής είναι μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ
