Το χρονικό ξεπουλήματος του ΟΠΑΠ, είναι άκρως αποκαλυπτικό του τρόπου που διαχειρίζεται τα εθνικά συμφέροντα το κυβερνητικό καρτέλ απέναντι στα ξένα και ντόπια οικονομικά συμφέροντα. Το Μητσοτακόπουλο, δηλαδή ο αγαπητός στη Siemens Κυριάκος, φώναζε πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κατά των επενδύσεων. Ποιων επενδύσεων; Οι παραχωρήσεις των κρατικών μονοπωλιακών επιχειρήσεων έναντι τιμημάτων πολύ μικρότερης αξίας από την πραγματική είναι επένδυση; Δημιουργούνται περισσότερες θέσεις εργασίας ή μήπως θα συμβεί το αντίθετο; Το νερό ως δημόσιο αγαθό, όταν γίνει ιδιωτικό εμπόρευμα, χωρίς μάλιστα το νέο αφεντικό να έχει ανταγωνισμό, θα είναι καλύτερο και φθηνότερο;
ΑΣ ΕΠΙΣΤΕΨΟΥΜΕ όμως στην περίπτωση του ΟΠΑΠ. Αυτός ο δημόσιος οργανισμός δημιουργήθηκε το 1958 από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (αντιγράφοντας το ιταλικό Τοτοκάλτσιο) με πρώτο προϊόν το ΠΡΟΠΟ, για την ενίσχυση κυρίως του αθλητισμού και δευτερευόντως του πολιτισμού. Ο ΟΠΑΠ σήμερα παραμένει ένα εξαιρετικά κερδοφόρο μονοπώλιο με πλήθος προϊόντων. Το ελληνικό Δημόσιο πούλησε τέσσερις φορές μετοχές του ΟΠΑΠ (το 2001, το 2002, το 2003 και το 2005) στο ευρύ επενδυτικό κοινό, μειώνοντας τη συμμετοχή του από 100% σε 34,37%. Το κράτος κράτησε το management, ασκούσε μέσω του οργανισμού κοινωνική πολιτική, αλλά και τάιζε μέσω των άφθονων διαφημιστικών κονδυλίων τα ΜΜΕ για να τα έχει, τα περισσότερα από αυτά, με το μέρος του. Υπήρχαν φυσικά και έξτρα κονδύλια -επιχορηγήσεις σε ΜΚΟ φίλα προσκείμενες σε βουλευτές και υπουργούς.
ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ πώλησης του ΟΠΑΠ, ύστερα από ένα διαγωνισμό ο οποίος ξεκίνησε με 8 ενδιαφερόμενους και κατέληξε με έναν (!!!), ισούται με τα κέρδη μιας χρονιάς. Για να γίνει κατανοητό. Θα πουλούσατε εσείς ένα διαμέρισμα με τίμημα το ισόποσο 12 ενοικίων; Εσείς δεν θα το πουλούσατε γιατί είναι δικό σας, αλλά αυτοί οι θρασύτατοι τύποι το τόλμησαν. Πουλάνε, λέει, για να μειώσουν το εθνικό μας χρέος! Για το καλό μας, όπως τραγουδάει και ο Μηλιώκας. Χρωστάμε πάνω από 300 δισ. ευρώ, υπολόγιζαν να εισπράξουν 50 δισ. από τις ιδιωτικοποιήσεις, τώρα λένε πως θα είναι επιτυχία αν μαζέψουν έως το τέλος του 2014 γύρω στα 8 δισ. ευρώ και πανηγυρίζουν για τα 600 εκατομμύρια του ΟΠΑΠ!
ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ευθεία του διαγωνισμού είχαν απομείνει τρεις παίκτες. Ο Κόκκαλης από τη μία πλευρά, ο Μελισσανίδης με τον Κοπελούζο και τον Τσέχο συνεταίρο τους, νέο μεγαλομέτοχο στην Τράπεζα Πειραιώς και το αμερικάνικο fund. Ο Κόκκαλης με το που υπεγράφη η νέα συμφωνία τεχνολογικής στήριξης που θα του αποφέρει 200 εκατομμύρια ευρώ, συν την απόλυτη τεχνολογική ομηρεία του ΟΠΑΠ, αποσύρθηκε αφήνοντας για τη συνέχεια του διαγωνισμού τους άλλους δύο. Οι άλλοι δύο ήταν όμως ένας. Ο Μελισσανίδης με τον Κοπελούζο και τον Τσέχο. Κατά σύμπτωση οι δύο Έλληνες επιχειρηματίες είναι φίλοι της Ν.Δ. Μάλιστα ο Μελισσανίδης μαζί με τον περιβόητο Λαυρεντιάδη ήταν και χορηγοί (και παρόντες) στο δείπνο προς τιμήν του Λεωνίδα Κύρκου στην Αίγλη του Ζαππείου, όπου μίλησε ο ΓΑΠ. Είναι και αυτή μία εξήγηση για τη σιωπή της ΔΗΜ.ΑΡ. στην υπόθεση του ΟΠΑΠ.
ΤΟ ΘΕΜΑ με την πώληση του ΟΠΑΠ δεν είναι μόνον επιχειρηματικό. Το ποδοσφαιρικό στοίχημα και η ιλιγγιώδης ανάπτυξή του, μόλυναν θανάσιμα το παγκόσμιο ποδόσφαιρο και μαγνήτισε παράγοντες οι οποίοι βάζουν στην ομάδα τους πολλά χρήματα από την τσέπη τους, βγάζοντας πολλά περισσότερα από στησίματα αγώνων και τζογάρισμα στο επίσημο παιχνίδι. Τον Σεπτέμβριο του 2003 στην τηλεφωνική γραμμή ασφαλείας στα γραφεία της Δίωξης Ναρκωτικών του ΣΔΟΕ, στον πύργο της οδού Κηφισιάς, κάποιος ζήτησε τον αξιωματικό «M». «Είμαι ο Κατερινιώτης» είπε. «Ο Αγγελόπουλος κατέθεσε σήμερα στην Εφορία βεβαίωση πως κέρδισε από τον ΟΠΑΠ ένα εκατομμύριο τετρακόσιες χιλιάδες ευρώ. Μέσα σε τρία χρόνια έχει καταθέσει βεβαιώσεις πως κέρδισε 6 εκατομμύρια ευρώ. Γιατί δεν τον πιάνετε αφού ξέρετε ότι ξεπλένει κέρδη από ναρκωτικά; Είναι δυνατόν να έχει κερδίσει 500 δελτία;». Έτσι λοιπόν πιάστηκε ο μεγαλύτερος έμπορος κοκαΐνης στην Ελλάδα!
ΑΛΛΑ υπάρχουν και άλλες πλευρές. Τα νέα αφεντικά, έχοντας εξασφαλίσει και το management, διαχειρίζονται όπως επιθυμούν την κατανομή της διαφημιστικής δαπάνης σε όσους γουστάρουν, δηλαδή σε όσους στηρίζουν τα δικά τους συμφέροντα και αυτά των πολιτικών τους υποστηρικτών. Το ίδιο θα συμβεί και με τις χορηγήσεις σε ΜΚΟ ή άλλες κοινωφελείς δράσεις. Φυσικά δεν γίνεται λόγος για τη στήριξη του αθλητισμού και πολύ περισσότερο του πολιτισμού. Τελειώσαμε; Ποιος εγγυάται και πώς ότι το νέο management δεν μπορεί να κλέβει μεγάλο μερίδιο κερδών από το υπόλοιπο 67% των μετόχων του οργανισμού, παίζοντας στα σίγουρα σε ένα παιχνίδι το οποίο θα ελέγχουν απόλυτα;
ΜΕ ΛΙΓΑ λόγια, ένας οργανισμός πολύτιμος για τα έσοδα του Ελληνικού Δημοσίου, που είχε και έχει τεράστια ανάγκη εκσυγχρονισμού και απόκτησης μηχανισμών ελέγχου κάθε κομπίνας, χαρίζεται σε... φίλους οι οποίοι είναι πρόθυμοι να στηρίζουν την εξουσία των υποτακτικών στην τρόικα κυβερνητικών εταίρων. Ένα επίσης ερώτημα αφορά τους Ευρωπαίους: Συμφωνούν οι προτεσταντικής ηθικής αυστηρότητας ηγέτες της Γερμανίας ότι αυτό που γίνεται με τον μονοπωλιακό ΟΠΑΠ βοηθάει τον ανταγωνισμό, είναι εκσυγχρονισμός και διαρθρωτική αλλαγή;
