Με την κυβέρνηση Μητσοτάκη ευρύτατα αποδοκιμαζόμενη κυρίως για τους απαράδεκτους χειρισμούς της στην ανοιχτή εθνική πληγή των Τεμπών, καθώς και πολλαπλά αποτυγχάνουσα σε οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, φουντώνει η λαϊκή απαίτηση για προοδευτική εναλλακτική. Λογικά, θα έπρεπε το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ. να πρωτοστατεί στην κατεύθυνση αυτή, κάτι όμως που δεν κάνει ο σημερινός ηγέτης του Νίκος Ανδρουλάκης, αν και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης από σπόντα. Θυμίζω ότι το βράδυ που επανεξελέγη πρόεδρος του κόμματος διαδήλωνε με υποστηρικτές του έξω από τα γραφεία της Χαριλάου Τρικούπη «Ανδρέα, ζεις, εσύ μας οδηγείς». Θα έβαζα θαυμαστικό αν το σύνθημα αυτό ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Μάλιστα, θα έλεγα ότι ισχύει το αντίθετο, διότι τηρείται το πρώτο σκέλος, όχι όμως και το δεύτερο, εξ ου και ο τίτλος του άρθρου μου «Ανδρέα, ζεις, δεν τους οδηγείς».
Διευκρινίζω ότι ως υπεύθυνος του ΚΚΕ για το κίνημα ειρήνης (1981-1991) είχα ταυτιστεί με φιλειρηνικές πρωτοβουλίες του Ανδρέα την κρίσιμη πενταετία του 1980, που και η τότε ηγεσία του ιστορικού κόμματος υπό τον Χαρίλαο Φλωράκη υποστήριζε, όπως και η Σοβιετική Ένωση και οι σοσιαλιστές της Ευρώπης. Μεγαλύτερης διεθνούς εμβέλειας εξ αυτών, η πασίγνωστη Πρωτοβουλία των Έξι, γνωστή και ως των πέντε ηπείρων, καθώς σε αυτή μετείχαν δύο πρωθυπουργοί από την Ευρώπη, ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Ούλαφ Πάλμε, η Ίντιρα Γκάντι της Ινδίας, σήμερα πολυαριθμότερης πληθυσμιακά χώρας του κόσμου, οι Πρόεδροι της Αργεντινής, της Τανζανίας (Αφρική) και του Μεξικού Αλφονσίν, Νουρέρε και Ετσεβερία αντίστοιχα. Η εν λόγω Πρωτοβουλία είχε ανακοινωθεί στις 22 Μαΐου του 1985 και στόχευε στη χαλιναγώγηση του τότε ολέθριου ανταγωνισμού των πυρηνικών εξοπλισμών, προτείνοντας το πάγωμά τους εκ μέρους των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ. Εξίσου κρίσιμο σταυροδρόμι για την Ελλάδα και τον κόσμο τον σημερινό.
Τι προτείνει, όμως, ο Νίκος Ανδρουλάκης για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τι για τη βαλκανική πολιτική της Ελλάδας, τι για το υπαρξιακό πρόβλημα της Ε.Ε. που είναι το Ουκρανικό; Τίποτα ιδιαίτερο. Για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις το μόνο που είχε προτείνει ως ευρωβουλευτής είναι το ευρωπαϊκό εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, μια εντελώς άστοχη προσέγγιση α) διότι δεν είναι αρμοδιότητα της Ε.Ε. το εμπόριο όπλων των χωρών-μελών με τρίτες χώρες και β) διότι κύριος προμηθευτής όπλων της Τουρκίας, όπως και της Ελλάδας, είναι οι ΗΠΑ.
Για τα Βαλκάνια έχει στο παθητικό του τη σφοδρή αντίθεση στη Συμφωνία των Πρεσπών, ενώ πρώτος ο Ανδρέας ως πρωθυπουργός το 1995 είχε υπογράψει την ενδιάμεση συμφωνία, αποκαθιστώντας τις σχέσεις με τη γείτονα με τη σύνθετη ονομασία Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας ως προσωρινή, που περιέχει και άρθρο ότι η Ελλάδα δεν δικαιούται να εμποδίσει την ένταξη της FYROM σε άλλους διεθνείς οργανισμούς μετά την ένταξή της στον ΟΗΕ. Άρα ούτε την ένταξη στο ΝΑΤΟ μπορούσε να εμποδίσει, κι ας πανηγύριζε η Ν.Δ. το 2008 ότι είχε ασκήσει βέτο, ενώ στην πραγματικότητα επρόκειτο περί απειλής άσκησης βέτο.
Για το μέλλον της Ε.Ε. σε συνάρτηση με το Ουκρανικό και τις ευρωπαϊκές σχέσεις ουδέν νεότερο από την ηγεσία Ανδρουλάκη, ούτε καν για Ευρώπη ελεύθερη από πυρηνικά, από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια, όπως ζητούσε ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Καταλήγω με την υπενθύμιση ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου, μαζί με τον Μιτεράν, είχε πρωτοστατήσει από το 1981 για ένα ευρωπαϊκό κίνημα ειρήνης. Με δική του απόφαση ιδρύθηκε τότε η προσκείμενη στο ΠΑΣΟΚ κίνηση ειρήνης ΚΕΑΔΕΑ, η οποία και εργαζόταν σταθερά για τη συνεργασία των κινημάτων ειρήνης της Δυτικής και της Ανατολικής Ευρώπης, διατηρώντας καλές σχέσεις με τη Σοβιετική Επιτροπή Ειρήνης, συνεργαζόμενη στο εσωτερικό με τις άλλες δύο κινήσεις ΕΕΔΥΕ και ΑΚΕ. Σήμερα δεν ακούμε τίποτε από την ηγεσία Ανδρουλάκη για κίνημα ειρήνης. Η ΚΕΑΔΕΑ ακόμα υφίσταται τυπικά, με πρόεδρο τον αγωνιστή της δημοκρατίας Κώστα Παπαναγιώτου. Τι θα έλεγες για την ενεργοποίησή της, πρόεδρε του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ., με κύρια θέματα το Ουκρανικό και το Παλαιστινιακό;
Ο Πάνος Τριγάζης είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
