Ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών έχει καλέσει για τις 17 και 18 Μαρτίου στη Γενεύη την Ελλάδα, την Τουρκία, τη Βρετανία και την ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή πλευρά σε μια διευρυμένη συνάντηση για το Κυπριακό, με την ελπίδα να ξαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις για την επίλυση του ζητήματος. Πενήντα και ένα χρόνια μετά την τουρκική εισβολή και ενώ η κατοχή στη Βόρεια Κύπρο συνεχίζεται, το Κυπριακό μοιάζει όλο και πιο ξεχασμένο όχι μόνο από τη διεθνή κοινότητα αλλά και από τις ηγεσίες της Μεγαλονήσου. Και όλα δείχνουν ότι είναι περιορισμένα τα περιθώρια αναθέρμανσης των διαπραγματεύσεων μετά το ναυάγιο στο Κραν Μοντανά το 2017.
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης δηλώνει ότι πηγαίνει στη Γενεύη με στόχο την επανέναρξη των συνομιλιών από εκεί που σταμάτησαν το 2017. Πλην όμως, ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Ερσίν Τατάρ επιμένει στην αναγνώριση των Κατεχόμενων. Οι δύο πλευρές είναι αμετακίνητες στις βασικές θέσεις τους, με την Ελλάδα να στηρίζει την κυπριακή κυβέρνηση στις επιλογές της και την Τουρκία να υπαγορεύει στον Τατάρ -και στον όποιον διάδοχό του μετά τις επικείμενες εκλογές- τι πρέπει να κάνει.
Προφανώς, ο Χριστοδουλίδης επιμένει στην αταλάντευτη θέση της Λευκωσίας για διζωνική και δικοινοτική ομοσπονδία με βάση τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ενώ η τουρκοκυπριακή πλευρά παρουσιάζει ως μοναδική αποδεκτή λύση εκείνη των δύο κρατών.
Πώς λοιπόν θα ξαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις, όπως επιδιώκει ο Αντόνιο Γκουτέρες, που αναζητά επίμονα έναν τρόπο να σπάσει το αδιέξοδο; Απαντήσεις θα πάρουμε, αν πάρουμε, μετά την πενταμερή.
Τα νέα δεδομένα
Πρέπει να επισημάνουμε ότι τα τελευταία χρόνια η ακινησία στο Κυπριακό έμοιαζε να μην απασχολεί ιδιαίτερα τους πολιτικούς δρώντες στο νησί. Ωστόσο, από τότε που ήρθε ο νέος σερίφης στην πόλη -και άρχισε να μιλάει δημοσίως για το όνειρό του να κάνει τη Λωρίδα της Γάζας «Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής»- κάποιοι βλέπουν τον κίνδυνο να ρίξει κάποια στιγμή το βλέμμα του και στην Κύπρο.
Είτε επειδή ο Ντόναλντ Τραμπ θα έχει κάποια φαεινή ιδέα για real estate business στο νησί, ενδεχομένως και στο «φιλέτο» των στοιχειωμένων Βαρωσίων, είτε επειδή θα βοηθήσει την έμπνευσή του ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Άλλωστε, ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν φαίνεται να νιώθει πολύ δεσμευμένος από τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και το Διεθνές Δίκαιο.
Είναι αμφίβολο αν η κυπριακή ηγεσία έχει προετοιμαστεί για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Τουλάχιστον η μικρή Κύπρος είναι μέλος της Ε.Ε. και έχει κάποια περιθώρια να εκμεταλλευτεί αυτή την ιδιότητα για να πιέσει την Τουρκία να καθίσει στο τραπέζι. Τώρα που η Τουρκία διεκδικεί ρόλο στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας και η Ε.Ε. το καλοδέχεται, η Κύπρος θα μπορούσε να βάλει τους δικούς της όρους. Με στόχο να αποδεχθεί η Άγκυρα το πλαίσιο Γκουτέρες, το οποίο αφορά την κατάργηση των επεμβατικών δικαιωμάτων των τριών εγγυητριών δυνάμεων και την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων από το νησί.
