Μεγάλο το σοκ από την επίθεση με καραμπίνες στους δυστυχισμένους μετανάστες εργάτες στη Μανωλάδα της Ηλίας. Άλλωστε δεν είχε ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο. Να πηγαίνεις ομαδικά να ζητήσεις να σε εξοφλήσουν για εργασία 6 μηνών και να δέχεσαι πυρά όπλων; Πολλά τα ρεπορτάζ και οι αποκαλύψεις που ακολούθησαν. Μέχρι και 14χρονα παιδιά εντόπισε η Διεθνής Αμνηστία στα χωράφια της δουλείας! Το συγκεκριμένο αφεντικό (χονδρέμπορος του Ρέντη) νοίκιαζε εκεί 1.000 καλλιεργήσιμα στρέμματα. Οι ιδιοκτήτες της γης κάθονταν και πληρώνονταν το νοίκι. Ο ξένος... εισβολέας είχε εξηγηθεί με τους δούλους. "Θα έχετε φαγάκι, νεράκι, ένα κρεβάτι για να κοιμηθείτε και αν πάμε καλά, θα πάρετε και χαρτζιλίκι".
ΠΡΕΠΕΙ όμως να συζητήσουμε σοβαρά για ένα κυριολεκτικά τεράστιο θέμα. Ένα θέμα κοινωνικό, εργασιακό, οικονομικό και ανθρωπιστικό. Η αγροτική παραγωγή στη χώρα μας στηρίζεται κατά κύριο λόγο στην πάμφθηνη εργασία των μεταναστών, οι οποίοι, στην πλειονότητά τους, δεν έχουν κανένα χαρτί ούτε είναι καταχωρισμένοι σε καμιά λίστα προσωπικού. Τα πάρε-δώσε γίνεται με μαύρα χρήματα, που δεν δηλώνονται ούτε από τον εργαζόμενο ούτε από τον εργοδότη. Την κατάσταση αυτή την γνωρίζουν όλοι. Την γνωρίζουν οι τοπικές αρχές, εφορίες, επιθεωρήσεις εργασίας, τοπική αυτοδιοίκηση, αστυνομικές και υγειονομικές υπηρεσίες, συνεταιριστικές και εργατικές ενώσεις. Έχει γίνει αποδεκτή από τους πάντες. Νομίζετε πως είναι πρώτη φορά που κλέβονται τα λίγα ψίχουλα αμοιβής από τους απροστάτευτους δουλοπάροικους;
ΤΑ ΙΔΙΑ περίπου συμβαίνουν και στον τομέα της κτηνοτροφίας, όπου, ειδικά στις δύσκολες δουλειές, όπως είναι η χοιροτροφία, οι εργαζόμενοι είναι μετανάστες. Και μιλάμε για χιλιάδες. Θα υπήρχε, νομίζετε, ελληνική αλιεία αν τα καΐκια μας δεν είχαν πληρώματα από προκομμένους και φιλότιμους Αιγύπτιους εργάτες; Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, πριν καν δημιουργηθεί μεταναστευτικό ρεύμα, θυμάμαι στην παραλία της Χαλκίδας τα ξένα πληρώματα των αλιευτικών. Από το 1980 πάνω από 1.000 Ινδοί δούλευαν στις μεγάλες κτηνοτροφικές μονάδες της Αρτάκης και του Βατώντα. Έχει κανείς αναλογιστεί πώς είναι να ζεις χωρίς να έχεις κάνει έρωτα για 10 και βάλε χρόνια που είσαι μαντρωμένος στα βουστάσια; Στους κάμπους της Κορινθίας και της Αργολίδας, χιλιάδες ήταν οι πρώτοι μετανάστες το 1990, στην πλειονότητα τους Πολωνοί. Το ΚΚΕ, που ελέγχει την ομοσπονδία οικοδόμων, έχει μέλος κανέναν απλό εργάτη; Μικροεργολάβοι είναι οι περισσότεροι. Υπάρχει καμία Ελληνίδα που να δέχεται να εργαστεί ως φροντιστής ηλικιωμένου στα σπίτια μας;
ΓΙΑ να μην συνεχίσουμε τον μακρύ κατάλογο, χωρίς τη φτηνή και στις περισσότερες περιπτώσεις αδήλωτη εργασία των μεταναστών, η ελληνική οικονομία θα είχε καταρρεύσει από καιρό. Το θέμα είναι πως αυτό το κράτος λειτουργούσε παρασιτικά, πελατειακά, χωρίς σχεδιασμό και κανόνες. Όλοι αυτοί, με τα μεγάλα "πακέτα" στα μπουζούκια, ήταν χρηματοδότες τοπικών βουλευτών του δικομματικού πελατειακού συστήματος. Οι μαφίες των εργολάβων στην επαρχία βούλωναν στόματα στις πολεοδομίες, στην αστυνομία, στις οικονομικές εφορίες, οπουδήποτε χρειάζονταν για να κάνουν ανεξέλεγκτα τις δουλειές τους και να θησαυρίζουν παρανομώντας σε κάθε κίνησή τους.
ΟΠΩΣ έγραφε στο αυτοβιογραφικό του βιβλίο, ο επί πολλά έτη πρόεδρος της Fed, Άλαν Γκρίσπαν, το αμερικανικό ασφαλιστικό σύστημα πήρε παράταση ζωής 20 τουλάχιστον χρόνια (έως το 2020) από την είσοδο στη νόμιμη εργασία εκατομμυρίων νέων μεταναστών. Γιατί αυτό δεν μπορούσε να συμβεί στην Ελλάδα όπου τα ασφαλιστικά Ταμεία έχουν ήδη χρεωκοπήσει; Διότι αυτή η χώρα έχει διαφθαρεί από το μεταπολιτευτικό πολιτικό κυβερνητικό σύστημα μέχρι το μεδούλι. Η δύναμη των ΜΜΕ και η υποκρισία της κακομαθημένης ελληνικής κοινωνίας, να βλέπουν μόνον όσα ήθελαν, τις παρανομίες και την παραβατικότητα από το περίσσευμα των μεταναστών που δεν χωρούσαν στην αγορά και έμεναν στις γειτονιές μας, διέστρεψαν την πραγματικότητα. Αυτό το σκατοκράτος που έχουμε, μιας και ακόμα κυβερνούν αυτοί που το κατέστρεψαν, δεν μπορούσε, ίσως και δεν ήθελε, να διαχειριστεί το πρόβλημα με ευθύνη και σοβαρότητα, αφού ο φόβος των πολιτών είναι η τροφή της εξουσίας του.
