Στους πιο άγριους καιρούς, με τους πολέμους να μαίνονται σε Μέση Ανατολή και Ουκρανία, με την Ακροδεξιά να κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος, με την Ευρώπη να αγκαλιάζεται στενότερα με συμφέροντα ολιγαρχικών δυνάμεων, η Αριστερά προσπαθεί να ανιχνεύσει τους λόγους γιατί δεν μπορεί να παίξει ενεργότερο ρόλο στο πολιτικό γίγνεσθαι. Είναι αλήθεια ότι όσες φορές κλήθηκε από τους λαούς να κυβερνήσει, οι χώρες ήταν υπό κατάρρευση. Παρά το γεγονός ότι κατάφερε να στήσει ξανά στα πόδια τους τις οικονομίες αυτών των κρατών καλυτερεύοντας ταυτόχρονα τις ζωές των εργαζομένων, των συνταξιούχων και παρέχοντας δικαιώματα σε μειονοτικές ομάδες ώστε να ζήσουν με αξιοπρέπεια και να ονειρευτούν, δεν της ανταποδόθηκε ως συνέχεια κυβερνητικής πορείας στον χρόνο. Είναι αλήθεια επίσης ότι δεν την άφησαν σε χλωρό κλαρί τα ισχυρά συμφέροντα. Δημιουργούσαν συνεχώς εμπόδια και προσκόμματα στο κυβερνητικό της έργο, βοηθούσης της προπαγάνδας που οι κυρίαρχοι στην πολιτική ζωή επί σειρά ετών ήξεραν να χρησιμοποιούν για να χειραγωγήσουν τις κοινωνίες.
Ζωντανό παράδειγμα, η κυβερνητική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ (2015-2019). Ο πόλεμος που δέχθηκε κυρίως εντός αλλά και εκτός των πυλών της χώρας έχει γραφτεί στην Ιστορία. Ακόμα ηχούν στα αυτιά των πολιτών οι ιαχές του Άδωνη Γεωργιάδη ότι αν κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές, τότε θα έχουμε bank run, θα καταρρεύσουν οι τράπεζες και οι καταθέτες θα πάρουν τα χρήματά τους για να τα γλιτώσουν. Γιατί στόχος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν να επιστρέψουμε στη δραχμή και να βγούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ποιος ξεχνά το «Γερούν, γερά» και το «Βάστα, Σόιμπλε» που έκαναν θραύση σε τηλεοπτικά πάνελ και όχι μόνο από στελέχη της Ν.Δ. και δημοσιολογούντες υπέρ της στα ΜΜΕ; Ποιος ξεχνά τον βαριά διχαστικό και επικίνδυνα λαϊκίστικο λόγο του Κυριάκου Μητσοτάκη, όταν ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που προπαγάνδιζε με ένταση ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς αντάλλαξε την ακύρωση της μείωσης των συντάξεων με τη Συμφωνία των Πρεσπών, συμφωνία που ζητά επιτακτικά πλέον ως πρωθυπουργός να τηρήσει η Βόρεια Μακεδονία;
Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά τα λάθη, τις αστοχίες και τις αβελτηρίες του, κατάφερε να βγάλει τη χώρα από τα Μνημόνια, να φροντίσει τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, να δώσει ανάσα σε εργαζόμενους και συνταξιούχους, να στηρίξει το ΕΣΥ και τη δημόσια Παιδεία καθώς και να αφήσει 37 δισ. ευρώ «μαξιλάρι» και να ρυθμίσει το δημόσιο χρέος της χώρας έως το 2032. Εκείνο που ξέφυγε από το πεδίο του, ενδεχομένως εξαιτίας του μεγάλου αγώνα του να σωθεί η χώρα από το δεινό μαρτύριο των Μνημονίων, ήταν το όραμα για την επόμενη μέρα. Στα επόμενα χρόνια, ως αξιωματική αντιπολίτευση, ένα από τα πλέον σημαντικά λάθη ήταν το έλλειμμα γείωσης και σύνδεσης με εργαζόμενους όλων των κλάδων, με παραγωγικούς φορείς, με τη νεολαία, τους συνταξιούχους, τους επιστήμονες, τους διανοούμενους, με τις Οργανώσεις Μελών του κόμματος να μένουν σχεδόν ανενεργές απογοητεύοντας τα μέλη τους.
Λάθη που φαίνεται να έχει διαβλέψει ο νέος πρόεδρος του κόμματος Σωκράτης Φάμελλος και επιχειρεί να διορθώσει προσδίδοντας τη μέγιστη ποιότητα στις αριστερές προγραμματικές θέσεις του κόμματος, εικόνα που αξίζει στον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και στις παρακαταθήκες που έχει αφήσει στη χώρα. Η ευκαιρία για την Αριστερά στην Ελλάδα είναι εδώ και δεν πρέπει για άλλη μια φορά να χαθεί.
