Η παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια στον εορτασμό της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά δεν ήταν απλώς μια «θρησκευτική υποχρέωση». Ήταν μια ακόμη κακόγουστη παράσταση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που επιχειρεί να καλύψει την πολιτική της ανυπαρξία με θυμιατά και φωτογραφίες πλάι σε ιερείς.
Παρά τις γεωπολιτικές εξελίξεις και τους πολέμους που μαίνονται στην Μέση Ανατολή, η κυβέρνηση επιλέγει να στείλει τον υπουργό της να περιφέρει την υποκρισία της στην έρημο του Σινά, ελπίζοντας πως με μια φωτογραφία θα «καθαρίσει» την εικόνα της.
Αξίζει να διερωτηθούμε: Ποια είναι ακριβώς η στρατηγική αξία της θρησκευτικής διπλωματίας που στηρίζεται σε τελετουργικά και σύμβολα παρελθόντων αιώνων;
Αντί μιας ουσιαστικής αναθεώρησης της εξωτερικής πολιτικής και των γεωπολιτικών μας προτεραιοτήτων, η χώρα φαίνεται να επενδύει σε εθιμοτυπικές πρακτικές και παρωχημένες προσεγγίσεις. Αυτές όχι μόνο δεν ανταποκρίνονται στις σύγχρονες προκλήσεις αλλά ενδέχεται να λειτουργούν αποπροσανατολιστικά ως προς τις πραγματικές ανάγκες του εθνικού συμφέροντος.
Είναι άραγε το συμβολικό βάρος της Αγίας Αικατερίνης αρκετό για να δικαιολογήσει μια στρατηγική στασιμότητα που παραπέμπει περισσότερο σε έναν ιδεολογικό αναχρονισμό παρά σε ρεαλιστική πολιτική διαχείριση;
Και ας μη μείνουμε μόνο στον Δένδια. Πίσω από κάθε θρησκευτική φιέστα, καραδοκεί το μακρύ χέρι της Εκκλησίας.
Κάθε εκδήλωση θρησκευτικού χαρακτήρα φέρνει στο προσκήνιο τον ρόλο της Εκκλησίας, ενός από τους πιο διαχρονικούς και ισχυρούς μηχανισμούς εξουσίας στην Ελλάδα. Η Εκκλησία, συχνά πιο πολιτικοποιημένη από την ίδια την πολιτική ηγεσία, αξιοποιεί αυτές τις περιστάσεις για να εδραιώσει τη θέση της ως «θεματοφύλακα» της εθνικής ταυτότητας και της πολιτιστικής συνέχειας.
Την ίδια στιγμή, τα δομικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας παραμένουν άλυτα: νοικοκυριά που αδυνατούν να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις, περιοχές που ακόμα παλεύουν με τις επιπτώσεις φυσικών καταστροφών, και νέες γενιές που εγκαταλείπουν τη χώρα αναζητώντας καλύτερες συνθήκες ζωής στο εξωτερικό.
Η σύνδεση πολιτικής και θρησκείας σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία είναι προβληματική. Όχι επειδή είναι «παράδοση», αλλά επειδή η παράδοση αυτή αποτελεί τροχοπέδη για την κοινωνική πρόοδο και τον εκσυγχρονισμό.
Ο δε Νίκος Δένδιας, ως γνήσιο τέκνο αυτής της παράδοσης, εμφανίζεται στο Σινά για να τιμήσει την Αγία Αικατερίνη – την ίδια στιγμή που η χώρα παραμένει απροστάτευτη απέναντι στις πραγματικές κρίσεις.
