Η επέτειος του «ΟΧΙ» μας υπενθυμίζει τo μεγαλείο της Εθνικής μας Αντίστασης, με κορμό το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, τις κινητήριες δυνάμεις της και τους συντελεστές της απελευθέρωσης της Ελλάδας από την τριπλή κατοχή (γερμανική, ιταλική, βουλγαρική), στην οποία συνέβαλαν και Γερμανοί αντιφασίστες στρατιώτες, συστρατευόμενοι με τον ΕΛΑΣ.
Ειδικότερα, σύμφωνα με μελέτη της Νατάσας Κεφαλληνού, δημοσιευμένη στις 30.10.2017, μέλη της Βέρμαχτ συγκροτούσαν στο εσωτερικό της αντιφασιστικούς πυρήνες, δρώντας αρχικά ενημερωτικά εναντίον του χιτλερικού καθεστώτος.
Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι μεταξύ 1939-1945 εκδικάστηκαν από στρατοδικεία χίλιες έως χίλιες διακόσιες υποθέσεις για υπονόμευση αμυντικής ισχύος, ανυπακοή, εσχάτη προδοσία κλπ. Επιβλήθηκαν θανατικές ποινές σε τριάντα χιλιάδες, με συνέπεια την εκτέλεση 20 χιλιάδων στρατιωτών.
Οι λιποτάκτες προσέγγισαν τις 100 χιλιάδες. Πολλοί, υπηρετώντας στο Ανατολικό μέτωπο, εντάχθηκαν στον Κόκκινο στρατό. Οι περισσότεροι εν αναστολή κατάδικοι, ενταγμένοι στα χιτλερικά τάγματα 999, εστάλησαν και στην κατεχόμενη Ελλάδα, για βοηθητικές εργασίες, κατά κανόνα.
Βασική μορφή δράσης των Γερμανών αντιφασιστών στρατιωτών η προπαγάνδα. Απευθυνόμενοι στους συναδέλφους τους με μηνύματα, όπως «Γερμανοί στρατιώτες, ο Χίτλερ οδηγεί την Γερμανία στην καταστροφή!» «Παραδώστε τα όπλα σας στον ΕΛΑΣ», «Πολεμήστε με τον ΕΛΑΣ εναντίον του Χίτλερ».
Πολλοί πυρήνες αντιφασιστών Γερμανών στρατιωτών υπήρξαν στην Πελοπόννησο, με επίκεντρο την Αμαλιάδα, όπου ήδη από τον Ιούλιο 1943 απεργάζονταν σχέδιο γενικευμένης μετάταξης στον ΕΛΑΣ, σε συνεννόηση και με Ιταλούς αντιφασίστες. Το σχέδιο προδόθηκε, με συνέπεια την εκτέλεση από τους ναζί του επικεφαλής Φραντς Τσέρνι στη Μανωλάδα.
Ηγέτες γενικότερα στην Ελλάδα του κινήματος των αντιφασιστών Γερμανών στρατιωτών ήταν ο Βερολινέζος κομμουνιστής Βέρνερ Ίλμερ και ο αθλητής Φραντς Σάιντερ από το Μόναχο. Ο πρώτος ηγήθηκε 60μελούς οργάνωσης Γερμανών αντιφασιστών στρατιωτών στην Πελοπόννησο, όμως, στις 22 Ιουλίου 1944 συνελήφθη, καταδικάστηκε σε θάνατο, εκτελέστηκε και ετάφη στο νεκροταφείο Αμαλιάδας, τρεις μήνες πριν ελευθερωθεί η Αθήνα και στη συνέχεια όλη η Ελλάδα. Δεν πρόλαβε ο ήρωας αυτός να πανηγυρίσει με το ΕΑΜ και τον ελληνικό λαό. Θα έπρεπε να είναι γνωστός ο τάφος του και επίκεντρο τιμητικών εκδηλώσεων. Προσθέτω, ότι επίδοξοι στασιαστές αντιφασίστες εντοπίστηκαν από τους ναζί σε Καλαμάτα, Μεσσήνη, Κυπαρισσία, Πύργο εκ των οποίων 13 εκτελέστηκαν, ενώ 120 εστάλησαν πίσω στη Γερμανία.
Απλωμένο σε όλη την Ελλάδα ήταν το δίκτυο των Γερμανών αντιφασιστών στρατιωτών. Στα νησιά του Βορείου Αιγαίου είχε σημαντική παρουσία. Στη Θεσσαλία, στο πλαίσιο του 54ου συντάγματος του ΕΛΑΣ οι Γερμανοί αντιφασίστες εξέδιδαν την εφημερίδα «Die Wahvhat» (Η Αλήθεια). Μάλιστα, στην Καστανιά Καλαμπάκας ιδρύθηκε Αντιφασιστική Επιτροπή Γερμανών Στρατιωτών με τίτλο «Ελεύθερη Γερμανία», παρουσία του στρατηγού Στέφανου Σαράφη και του Κωνσταντίνου Δεσποτόπουλου ως νομικού συμβούλου.
Θα ήταν παράλειψη η μη αναφορά στην Θεσσαλονίκη, γενικότερα στη Μακεδονία, που χρειάζεται ιδιαίτερο άρθρο.
Πρόκειται για λαμπρές σελίδες της Εθνικής Αντίστασης, με έντονη διεθνιστική διάσταση. Άλλωστε, το ΕΑΜ διακήρυξε «θέλουμε ελεύθερη εμείς πατρίδα και πανανθρώπινη την λευτεριά».
* Ο Πάνος Τριγάζης είναι υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
