Στον Αφρό
Οι καπιταλιστές θα μας πουλήσουν μέχρι και το σκοινί με το οποίο θα τους κρεμάσουμε, μπορεί όμως πάνω στην απληστία τους να μας πουλήσουν περισσότερο σκοινί απ' όσο χρειαζόμαστε και τούτο να μας βάλει σε πειρασμό ως προς τη χρήση του πλεονάσματος. Σαββατιάτικες αμπελοφιλοσοφίες,, οι οποίες προέκυψαν από ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο της «Κοριέρε ντέλα Σέρα».
Το 2005 βγήκε στους κινηματογράφους η ταινία του Τζέιμς Μακ Τιγκ «V For Vendetta», η οποία βασιζόταν στο ομότιτλο κόμικ του Άλαν Μουρ. Η ταινία περιγράφει την προσπάθεια του μασκοφόρου V να ανατινάξει το Κοινοβούλιο της φασιστικής Αγγλίας του μέλλοντος και μέσω αυτής της πράξης να ξεσηκώσει τον λαό εναντίον του καγκελάριου Σάτλερ, ενός τυράννου που παραπέμπει στον Χίτλερ. Ο πρωταγωνιστής, με κατεστραμμένο πρόσωπο από τα βασανιστήρια, φοράει τη μάσκα του Γκάι Φοκς, του καθολικού στρατιώτη που το 1605 προσπάθησε ανατινάξει το Κοινοβούλιο, για να ανατρέψει τον προτεστάντη Βασιλιά Ιάκωβο Ά. Ο Φοκς απέτυχε, σε αντίθεση με τον V, που κατάφερε να βγάλει τον λαό του Λονδίνου στους δρόμους και να διώξει το φασιστικό καθεστώς.
Η ταινία γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία και παρά τις απλουστεύσεις της έγινε σύμβολο του ανατρεπτικού κινηματογράφου. Ακόμη μεγαλύτερο σύμβολο όμως έγινε η μάσκα του V, που όπως σημειώνει το άρθρο της «Κοριέρε», πούλησε εκατομμύρια κομμάτια. Τα τεράστια έσοδα από τις μάσκες πήγαν κυρίως στην Time Warner, που έχει τα δικαιώματα της ταινίας, και στην Amazon, που τις διακινεί. Κι αυτό, σημειώνει η ιταλική εφημερίδα, δείχνει τη δυνατότητα του καπιταλισμού να επιβιώνει κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.
Όντως το δείχνει αυτό. Παράλληλα όμως αποκαλύπτει ότι η απληστία του καπιταλισμού είναι τόση, που τον κάνει να μην προσέχει τα νώτα του. Να πουλάει αφειδώς μάσκες που συμβολίζουν τον αγώνα για ανατροπή του συστήματος και μάλιστα με βίαιο τρόπο. Οι μάσκες του V έγιναν σύμβολα των όπου γης κινημάτων, των Αγανακτισμένων της Ευρώπης, των Occupy της Αμερικής, έγιναν το σήμα των Anonymous, που έφτασαν να χακάρουν μέχρι και δημόσιες υπηρεσίες των ΗΠΑ. Ε, και τι έγινε; Οκτώ χρόνια μετά την προβολή της ταινίας, ο καπιταλισμός παραμένει στη θέση του. Προφανώς παραμένει στη θέση του, προφανώς και δεν θα τον ρίξει μια μάσκα ή μια ομάδα από κομπιουτεράδες, αυτά όμως που συνέβησαν από το 2005 μέχρι σήμερα, Αγανακτισμένοι, Occupy, Αραβική Άνοιξη, δεν είναι καθόλου αμελητέα. Πρωτίστως δεν είναι αμελητέα η οικονομική κρίση του 2008, που γκρέμισε την ψευδαίσθηση της διαρκούς ευημερίας.
Αν δεν έχετε αυτιά για τον Μαρξ, αγαπητοί μου καπιταλισταί, ακούστε τον Παύλο: «Ο δοκών εστάναι, βλεπέτω μην πέση», τουτέστιν, όποιος νομίζει ότι είναι σταθερός, να προσέχει μην γκρεμοτσακιστεί. Αμήν.
