Καλά, δεν το ξέρατε ότι η Άννα Διαμαντοπούλου έχει γεννηθεί σε στοά ορυχείου;
Βασικά ο μπαμπάς της δούλευε στο ορυχείο. Η μαμά δούλευε με άλλες Ινδιάνες στα χωράφια ενός μεγαλοτσιφλικά της περιοχής.
Ηταν η 56η μέρα μιας αιματηρής απεργίας. Έξω από την πύλη οι παραστρατιωτικοί απειλούσαν τους απεργούς κραδαίνοντας όπλα.
Και υπήρχε η φήμη πως σκόπευαν να απαγάγουν την ηγεσία του συνδικάτου.
Οι γυναίκες των απεργών, με τέσσερα παιδιά στον μάρσιπο η καθεμία, είχαν σπάσει τον κλοιό και είχαν μπει στο ορυχείο για να δώσουν στον άντρες τους γουακαμόλε, ρίζες από ταπιόκα και μεσκάλ για τη χώνεψη.
Εκεί στις βαθιές σκοτεινές στοές των ορυχείων είδε για πρώτη φορά το φως της μέρας -εντάξει, περίπου…- η μικρή Άννα.
Τη βγάλανε Άννα γιατί στη διάλεκτο των ιθαγενών που ζουν στα υψίπεδα της Πτολεμαΐδας σημαίνει «Το μικρό κορίτσι που θα φέρει τη νίκη».
Είναι ένα μήνυμα για το πώς η αξιοπρέπεια κατακτιέται με ιδιωτικοποιήσεις, φωτοτυπίες και ευελφάλεια.
Πολύ ενδιαφέρον το ντιμπέιτ των υποψήφιων προέδρων του ΠΑΣΟΚ, όπου όλοι απάντησαν με εξαιρετική οξυδέρκεια σε ψευτοδιλήμματα που έθεσαν οι ίδιοι.
Για παράδειγμα, θέλουμε ένα ΠΑΣΟΚ που θα κυβερνήσει τη χώρα ή ένα ΠΑΣΟΚ που θα κάθεται στη γωνία;
Ρώτησε η Άννα Διαμαντοπούλου, η οποία έχει να περάσει από γωνία του ΠΑΣΟΚ έντεκα χρόνια.
Να σκεφτείς ότι την τελευταία φορά που η Άννα Διαμαντοπούλου ήταν ΠΑΣΟΚ λεγόταν ακόμα ΠΑΣΟΚ.
Και κυβέρνησε τη χώρα τόσο καλά, που απέτυχε να επανεκλεγεί βουλευτής.
Θέλετε να κάνουμε επιλογή νίκης ή επιλογή ήττας; Αυτό το έθεσε ο Γερουλάνος.
Κάτσε να σταθμίσουμε τα υπέρ και τα κατά της κάθε επιλογής.
Θέλετε να είμαι χρήσιμη ή να είμαι ευχάριστη; Αυτό το ρώτησε η Νάντια Γιαννακοπούλου.
Α, δεν έχουμε θέμα. Μπορείς να συνεχίσεις να μην είσαι τίποτα από τα δύο.
Θέλετε να ανανεώσουμε τη σχέση εμπιστοσύνης ή θέλετε δύο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη; Αυτό ήταν το ερώτημα του Ανδρουλάκη.
Εντάξει, αυτό δεν βγάζει νόημα.
Αλλά αυτό είναι το καλό με τα ψευτοδιλήμματα. Ότι μπορείς να τα απαντήσεις εύκολα ακόμα κι αν δεν βγάζουν νόημα.
Εσείς, για παράδειγμα, θέλετε ένα καλύτερο αύριο ή προτιμάτε να σας πιτσιλάνε την ώρα που μπαίνετε στη θάλασσα;
Ο Δούκας, πάλι, παρακάμπτοντας με μια προσποίηση την αιχμή για τα καρπούζια, ρώτησε αν θέλουμε να ξαναγίνει το ΠΑΣΟΚ ένα ισχυρό συμμετοχικό κίνημα.
Διότι είδαμε τι ωραία που τα έκανε το ΠΑΣΟΚ ως ισχυρό συμμετοχικό κίνημα. Κρίμα να χαθεί μια δεύτερη ευκαιρία.
Τέλος, ο Κατρίνης μας ρώτησε αν θα θέλαμε ένα νέο καθαρό πρόσωπο να ηγηθεί του κινήματος.
Οχι, ευχαριστούμε. Είδαμε πώς πήγε αυτό και στη ΔΕΗ.
Αν θέλαμε καθαρό νέο πρόσωπο, θα ψηφίζαμε τη Διαμαντοπούλου, που μας την πουλάνε ως καθαρό νέο πρόσωπο από το 1986.
Εν τω μεταξύ, στον ΣΥΡΙΖΑ πάνε ηρωικά να βγάλουν άλλο αποτέλεσμα ακολουθώντας την ίδια μέθοδο.
Πράγμα που είναι μάταιο, όπως μας έχει πληροφορήσει το μαϊμού απόφθεγμα του Αϊνστάιν που κυκλοφορεί αβέρτα κουβέρτα στο Ίντερνετ.
Αλλά ποιος να μελετήσει μαϊμού αποφθέγματα του Αϊνστάιν, έχουμε κι άλλες δουλειές.
Είναι κουραστικό και πουμαρό.
Οπότε, ας μην ρωτήσουμε καν αν έχουν υπόψη τους τους πειρατές στο Αστερίξ.
Αυτούς που βουλιάζουν το καράβι τους και λένε «υπονομευτές, σας τη φέραμε».
Αυτοί βέβαια το βουλιάζουν μία φορά. Το να το βουλιάξεις και δεύτερη στο καπάκι απαιτεί ειδικές δεξιότητες.
