Από τον παππού του τα κληρονόμησε τα «κλειδιά» ο Στουρνάρας;
Και τα δίνει από 'δω κι από κει;
Καλεί, ας πούμε, τους τροϊκανούς να τα πάρουν.
Αν τονε πολυζορίσουν.
Λες και χρειάζονται τα κλειδιά από τον Στουρνάρα ο Τόμσεν και η παρέα του.
Τα έχουν στην τσέπη από την εποχή του Γιώργου ήδη.
Εννοείται πως ούτε ο Παπαδήμος ούτε ο Σαμαράς φρόντισαν ν' αλλάξουν κλειδαριά.
Ο Σαμαράς μάλιστα τους έδωσε και αντικλείδια, μην τύχει και παραπέσουν τα πρώτα.
Φυσικά και τη «διαρροή» περί των κλειδιών και του μπαμπούλα Τσίπρα την έκανε ο ίδιος ο υπουργός.
Έτσι, για να μας δείξει ότι τσαμπουκαλεύεται άμα λάχει.
Τ' ακούσαμε κι αυτό. Ο Παπανδρέου ζήτησε, λέει, άδεια από το Προεδρείο της Βουλής για να λείψει στο εξωτερικό.
Νά 'σαι καλά, μ' έκανες και γέλασα πάλι.
Κανονικά θά 'πρεπε να ζητάει άδεια για νά 'ρθει στο εσωτερικό.
Σε λίγο θα του ελέγχουν το διαβατήριο στα τελωνεία.
Και μιας και τό 'φερε η κουβέντα, πληρώνεται κανονικά ως βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου ο τύπος;
Τουλάχιστον ο Καραμανλής μάς αξιώνει πού και πού της φυσικής του παρουσίας, της πληθωρικής.
Tableau vivant, το λένε στα ξένα.
Ας πάει στο καλό η Μάργκαρετ Θάτσερ.
Θά 'χει και καλή παρέα, τους χιλιάδες αυτοκτονημένους επί πρωθυπουργίας της.
Έφυγε ήσυχη πάντως.
Έχει αφήσει επιγόνους, μια χαρά μπουμπούκια, απανταχού της γης δε.
Έτσι λοιπόν εξηγούνται όλα. Επειδή τον Μοσκοβισί τον παίρνει ο ύπνος στα Eurogroup.
Αλλιώς θα σού 'δειχνε αυτός.
Θα τον έβλεπε ο Σόιμπλε και θα τον έλουζε κρύος ιδρώτας.
Ο Ολάντ πάλι δεν κοιμάται στις συνόδους.
Απλώς κοιμάται όρθιος.
Και βλέπει σοσιαλιστικά όνειρα.
Όμως μετά τα ξεχνάει, κοίτα να δεις.
Τώρα μάλιστα, τώρα τα πιάσαμε τα λεφτά μας.
Από τη στιγμή που το ζήτημα των πολεμικών αποζημιώσεων έπεσε στα χέρια του Αβραμόπουλου.
Θα τσεπώσουμε τα 162 δισ., ούτε δεκάρα παρακάτω, θέλουνε δεν θέλουνε οι Γερμαναράδες.
Κι άντε ύστερα να μας κουνηθούνε.
Δανείζουμε κιόλας, άμα έχει προβλήματα η Μέρκελ μην ντραπεί.
Σε απεργία πείνας έχουνε κατέβει 2.000 μετανάστες στο κολαστήριο της Αμυγδαλέζας.
Όπου σημειώθηκαν και τρεις απόπειρες αυτοκτονίας.
Κι ενώ ο «Ξένιος Ζευς» συνεχίζει ακάθεκτος τη θριαμβευτική του πορεία.
Επί ημερών τρικομματικής όλ' αυτά.
Το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜ.ΑΡ. απλώς διαβάζουν.
Από το 1890 έχει νομοθετηθεί, παρακαλώ, η κατασκευή τζαμιού στην Αθήνα.
123 χρόνια, καλά είναι.
Τώρα, λέει, θα το φτιάξουμε οπωσδήποτε, στον Ελαιώνα.
Αλλά χωρίς μιναρέ.
Μην το βλέπει και συγχύζεται ο Μιχαλολιάκος.
Ο Γιώργος Καλαντζής, βουλευτής της Ν.Δ., ήταν ο μόνος από τον αστερισμό της συγκυβέρνησης που όρθωσε ανάστημα.
Και διαμαρτυρήθηκε (στο Mega) απέναντι σε όσους ταυτίζουν τη Ζωή Κωνσταντοπούλου με τον Κασιδιάρη.
Τη στιγμή που, ειδικά οι ΠΑΣόκοι, κυριολεκτικά οργίαζαν.
Σ' ένα τρελό κρεσέντο πολιτικής (απολίτικης μάλλον) ασχημίας.
Ωραίοι τύποι αυτοί οι νεοφιλελεύθεροι, οι κατ' ευθείαν γραμμή απόγονοι της λαίδης Μάργκαρετ.
Οι οποίοι επιχειρηματολογούν υπέρ των απολύσεων στο Δημόσιο, επειδή απολύονται, λέει, πολλοί στον ιδιωτικό τομέα.
Λες και αν γίνουν σφαγές στο δημόσιο, θα τρέχουν πατείς με-πατώ σε οι βιομήχανοι να προσλαμβάνουν κόσμο.
Έργο των χειρών τους (των νεοφιλελεύθερων) και οι μεν και οι δε.
Οι απολύσεις, εννοείται.
Δεν ξέρει τίποτα για τη λίστα Λαγκάρντ ο Παπανδρέου.
Δεν είδε, δεν άκουσε, δεν έμαθε, δεν υποψιάστηκε το παραμικρό.
Κάτι για τη μητέρα του μονάχα, που πολύ τον στεναχώρησε.
Δι' υπομνήματος όλ' αυτά.
Όχι θα κάτσει να σκάσει.
Στα γραπτά πάντως δεν την πέρασε τη βάση.
Όλα θα κριθούν μεθαύριο στα προφορικά, εάν και εφόσον.
Δεν παίζουν και σκονάκια στα προφορικά.
Για τον Τράγκα, που έχει γίνει ο κακός χαμός;
Όχι, τίποτα απολύτως.
Δεν έχει νόημα...
