Δεν ξέρω αν η βουλευτής Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι «υπερβολική» στην κοινοβουλευτική της λειτουργία. Δεν ξέρω αν είναι για πολλούς ενοχλητική. Δεν ξέρω αν είναι περισσότερο επίμονη απ' ό,τι «πρέπει», αν εκνευρίζει κάποιους συναδέλφους της, αν ίσως κάποτε γίνεται αυθάδης. Μπορεί και να ισχύουν όλ΄ αυτά. Προσωπικά θα προτιμούσα χαμηλότερους τόνους, γενικώς απ' όλους, ιδιαιτέρως από τους νεότερους κοινοβουλευτικούς. Θα προτιμούσα επίσης να λείπουν οι οξείς και ακραίοι χαρακτηρισμοί των αντιπάλων. Συνήθως δεν χρειάζεται, το επιχείρημα αρκεί. Πολύ περισσότερο που, πολλές φορές, το έντονο «περιτύλιγμα» υπερκαλύπτει την ουσία των πραγμάτων. Άσε που συχνά σε κάνει να χάνεις το δίκιο σου...
Δεν ξέρω τι απ' όλα τα παραπάνω ισχύει και τι δεν ισχύει. Εκείνα που ξέρω, και που τα βλέπει όλος ο κόσμος δηλαδή, είναι τα εξής:
Α. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει πάρει πολύ στα σοβαρά την «Επιτροπή Προκαταρκτικής Εξέτασης» (τη λεγόμενη Προανακριτική) και τον ρόλο της σ' αυτήν. Προσέρχεται προετοιμασμένη, «διαβασμένη», είναι μεθοδική και συστηματική, κάτι που δεν ξέρω αν μπορείς να το πεις για πολλούς από τους συναδέλφους της. Σέβεται και υπηρετεί τον «ανακριτικό» ρόλο που το Σύνταγμα προβλέπει για την Επιτροπή. Μπορεί να έχει ωριμάσει πλέον η ανάγκη ν' αλλάξουν τα σχετικά του Συντάγματος, όμως προς το παρόν αυτά είναι. Και απαιτούν σεβασμό.
Β. Ως συνέπεια της ως άνω λειτουργίας της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ, αποκαλύπτονται πράγματα. Βγαίνουν θέματα, προκύπτουν στοιχεία, διαπιστώνονται αντιφάσεις, διατίθεται δηλαδή υλικό προς επεξεργασία για τη σύνταξη του πορίσματος της Επιτροπής.
Γ. Οι εργασίες της Προανακριτικής είναι, ως γνωστόν «κλειστές». Παρ' όλ' αυτά «βγαίνουν στον αέρα» πλήρη απομαγνητοφωνημένα πρακτικά. Δεν ξέρω πόσο γνήσια ή όχι, με μόνιμο πάντως χαρακτηριστικό τους ότι πάντοτε «επιβαρύνουν» τη θέση της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Την εμφανίζουν ως εριστική, υστερική, αναιδή. Και έχουμε φτάσει όλοι μας να θεωρούμε απολύτως φυσική τη διαρροή, να μην αναρωτιόμαστε πώς έγινε, να μην αναζητούμε ευθύνες γι' αυτήν. Καθώς μάλιστα δεν έχουμε ώς τώρα ακούσει τον Πρόεδρο της Επιτροπής ή και τον Πρόεδρο της Βουλής να διαμαρτύρονται γι' αυτή την πρακτική, ή να επιχειρούν να την ελέγξουν.
Δ. Ο πρόεδρος της Προανακριτικής Χρήστος Μαρκογιαννάκης, απ' ό,τι έχουμε αντιληφθεί, συνήθως δεν προστατεύει τους συναδέλφους του βουλευτές έναντι των μαρτύρων. Ιδιαιτέρως των μαρτύρων «πολιτικής αιχμής». Όχι σπάνια μεροληπτεί υπέρ των δεύτερων. Προκειμένου μάλιστα για την βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, τα σχετικά μετατρέπονται σε κανόνα. Ακραίες διαστάσεις προσέλαβε η σχετική εικόνα, κατά την εξέταση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Παρά το γεγονός ότι ο Βαγγέλης Βενιζέλος, όπως οι πάντες είχαν την ευκαιρία να διαπιστώσουν, επέδειξε ακραία αλαζονική συμπεριφορά απέναντι στους βουλευτές - μέλη της Επιτροπής.
Ε. Ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης βγαίνει δυο-τρεις φορές την ημέρα σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις και αποκαλύπτει χαρτί και καλαμάρι τα διατρέξαντα στις, «κλειστές» ωστόσο, συνεδριάσεις της Επιτροπής. Ας κρίνει ο καθένας πόσο «νόμιμη» και πόσο «ηθική» είναι η σχετική πρακτική, με δεδομένο τον θεσμικό του ρόλο. Στις εμφανίσεις του ο κ. Μαρκογιαννάκης δίνει, φυσικά, τη δική του εκδοχή των πραγμάτων, με σταθερό πάντως στόχο τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Για την οποία οι αναφορές του αγγίζουν τα όρια της συκοφαντίας.
ΣΤ. Ο ίδιος πρόεδρος της Προανακριτικής έφτασε προ ημερών να «προβλέψει» τη μεθοδευμένη αποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ από την Επιτροπή. Για να υποστηρίξει, όταν θεαματικά διαψεύστηκε, πως με την «αποκάλυψή» του απέτρεψε τη μεθόδευση. Ας κρίνει και επ' αυτού ο καθένας το «νόμιμο» και το «ηθικό» της στάσης του.
Ζ. Πολλοί κατά την τελευταία εβδομάδα, ο πρόεδρος Μαρκογιαννάκης πρώτος-πρώτος, στελέχη της Ν.Δ., η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, και κάποιοι δημοσιογράφοι, ως γνωστόν, επέλεξαν να εξομοιώσουν την τακτική του ΣΥΡΙΖΑ μ' εκείνη της Χρυσής Αυγής. Και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου με τον Κασιδιάρη. Πρόκειται, καταφανώς, για μια ακόμη αποτύπωση στην πράξη της θεωρίας «των δύο άκρων». Της θεωρίας που εφηύραν και που διακινούν συστηματικά οι συγκυβερνώντες εταίροι, καθώς και οι κάθε λογής «απολογητές» των επιλογών τους.
Θα ήταν περιττό, αλλά και άχαρο να επιχειρηματολογήσει κανείς για το πόσο ανοίκεια, ανιστόρητη, επικίνδυνη για τη Δημοκρατία και, προφανώς, πολιτικά χυδαία είναι η περί ης ο λόγος θεωρία. Το μόνο που χρειάζεται να πούμε είναι πως αν νομίζουν οι «διακινητές» πως, συκοφαντώντας μ' αυτό τον τρόπο τον ΣΥΡΙΖΑ, του κάνουν ζημιά, πλανώνται. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να εξωραΐζουν τη Χρυσή Αυγή. Και να «νομιμοποιούν» τις πρακτικές της. Αν αυτό επιθυμούν, ας συνεχίσουν...
