Από επώνυμα «πρωτοκλασάτα» στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν γίνεται αποδεκτό το αποτέλεσμα των δημοκρατικών εκλογών για την ανάδειξη του νέου προέδρου! Και όχι μόνο δεν γίνεται αποδεκτό, αλλά κάποιοι δηλώνουν δημοσίως (!) πως θα αγωνιστούν ώστε στο συνέδριο να περιοριστεί, έως και να φιμωθεί ο νεοεκλεγμένος πρόεδρος. Κάνουν το λάθος να θεωρούν ότι το ποσοστό που έλαβε η Έφη Αχτσιόγλου είναι όλο δικό τους, οπότε πιθανολογούν πως είναι πολύ κοντά στο να αποκτήσουν πλειοψηφία στο κόμμα για να μετατρέψουν τον Κασσελάκη σε μαριονέτα.
Η εθνική ανάγκη να αντιμετωπιστούν η κλεπτοκρατία και ο αυταρχισμός της φαμίλιας Μητσοτάκη θεωρείται δευτερευούσης σημασίας ζήτημα. Αν πετύχουν τους στόχους να κρατήσουν τα πόστα που επιθυμούν, ο Μητσοτάκης θα κυριαρχήσει επί μακρόν, τεντώνοντας μέχρι εκεί που δεν παίρνει το πελατειακό σύστημα, με ό,τι αυτό σημαίνει για τη χώρα. Ultra αριστερά κόμματα και μαγαζιά υπάρχουν όσα θες. Δεκαοκτώ (!) από αυτά, μάλιστα, μετείχαν στην ίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ το 2004! Δημοκρατικό προοδευτικό κόμμα, ικανό να νικήσει το σημερινό καθεστώς, αναζητείται. Αυτό αναζήτησαν στις κομματικές εκλογές οι περισσότεροι που πήγαν στις κάλπες. Και το έκαναν επιλέγοντας τον Κασσελάκη, θεωρώντας πως κανένας από τους υπόλοιπους υποψήφιους δεν ήταν κατάλληλος για τη μεγάλη αποστολή.
Φωνές υψώθηκαν, οι τόνοι ανέβηκαν, αλλά κανείς από όσους δηλώνουν πως θα αγωνιστούν για την «αριστερή ταυτότητα», όπως αυτοί την εννοούν και τους συμφέρει, δεν έκανε κάτι τα τελευταία πέντε χρόνια που το κόμμα τους βρέθηκε στην αντιπολίτευση και σε καθοδική τροχιά προς μονοψήφια ποσοστά. Περίμεναν να πέσει ο Τσίπρας και τα κατάφεραν! Ποτέ, όμως, δεν κατάφεραν να γειώσουν τον ΣΥΡΙΖΑ με την κοινωνία. Διαβιούσαν σε ένα κόμμα εξαφανισμένο από την Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, χωρίς επαφές με τον κόσμο της εργασίας και τα σωματεία, τη νεολαία, τους επιστημονικούς συλλόγους, τους διανοούμενους και τους καλλιτέχνες. Πόσοι μελέτησαν αυτές τις αδυναμίες και ποια μέτρα εισηγήθηκαν για να αντιμετωπιστούν; Αρκούσε και περίσσευε το rotation στις κομματικές καρέκλες;
Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο γνωστός επικοινωνιολόγος Γιάννης Λούλης αποκάλυψε: «Όταν ο Τσίπρας έχασε τις εκλογές το ’19, με είχε ρωτήσει: “Κατά τη γνώμη σου, τι πρέπει να κάνω;”. Εγώ δεν επρόκειτο να μπλέξω μαζί του, αλλά με μεγάλη ευχαρίστηση του είπα: “Κοίταξε να δεις, πρέπει αυτή τη στιγμή να αλλάξεις το κόμμα σου. Δηλαδή, πρέπει να φτιάξεις ένα κόμμα του οποίου η εικόνα θα ενισχύει τη δική σου, δεν θα την υπονομεύει. Θα τη φτιάχνει. Γιατί αν η εικόνα του κόμματός σου είναι κακή, θα είναι κακή και η δική σου εικόνα. Τι θα εκπέμψεις εάν είναι κακή η εικόνα του κόμματός σου;”». Και για τον νέο πρόεδρο σημείωσε. «Είναι πολύ διαφορετικός και αυτό είναι και το πλεονέκτημά του. Ο Κασσελάκης έχει μια πολύ καλύτερη εικόνα απ’ ό,τι έχει ο ΣΥΡΙΖΑ. Κρύβει μέσα του κάποια υπόσχεση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ της παρακμής, που βιώνουμε αυτό το διάστημα, δεν θα είναι έτσι με τον Κασσελάκη. Δεν ξέρω πώς θα είναι και πώς θα το πάει. Πάντως δεν υπάρχει άλλος μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ που μπορεί να τον ανταγωνιστεί».
Πλην, όμως, όλα μπορεί να εξατμιστούν αν ο εμφύλιος κλιμακωθεί μέχρι το συνέδριο. Έχει, όμως, σημασία πως αρκετοί «ουδέτεροι» σέβονται το αποτέλεσμα των εκλογών. Ο Σωκράτης Φάμελλος, για παράδειγμα, υποδεχόμενος τον νέο πρόεδρο στη Βουλή σημείωσε: «Είμαστε εδώ για να πιάσουμε δουλειά, γιατί η κοινωνία μάς έχει ανάγκη, έχει αγωνίες και πρέπει να ανταποκριθούμε σε αυτήν τη μεγάλη ευθύνη που πλέον είναι πάνω στις δικές σου πλάτες». Παράλληλα, ο Διονύσης Τεμπονέρας επισήμανε: «Την επόμενη μέρα πρέπει και είμαστε υποχρεωμένοι να βγούμε ενωμένοι. Πρέπει να βγούμε ενωμένοι, όχι με μια ενότητα η οποία θα είναι κατ’ επίκληση και κατ’ επίφαση. Δεν υπάρχουν περιθώρια για δυϊσμούς. Θα πρέπει, ουσιαστικά, το αμέσως επόμενο διάστημα να βρούμε, πάση θυσία, τον τρόπο με τον οποίο το μοντέλο του κόμματος το καινούργιο, ο νέος πολιτικός φορέας, η νέα αρχή, θα εμπλέκει όσο δυνατόν περισσότερους ανθρώπους». Πώς μπορεί κάποιος να διαφωνεί με όλα αυτά; Δυστυχώς μπορεί!
