Σήμερα θα ασχοληθούμε λίγο με θέματα εξωτερικής πολιτικής.
Ο Ερντογάν παζάρεψε με το ΝΑΤΟ, προκειμένου να συναινέσει στην ένταξη της Σουηδίας. Πήρε διάφορα ανταλλάγματα.
Ενα από αυτά είναι η προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών F-16 από τις ΗΠΑ. Και η αναβάθμιση των F-16 που ήδη διαθέτει.
Θυμάστε ότι ο Μητσοτάκης είχε βγάλει εκείνον τον περίφημο λόγο στο Κογκρέσο που τον εκθείαζε για μήνες η λίστα Πέτσα.
Εκεί ο Μητσοτάκης είχε ζητήσει να μην πάρει η Τουρκία F-16 γιατί τα χρησιμοποιεί για παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου. Αυτό τώρα πάει κουβά. Τζάμπα τόσο χειροκρότημα.
Και όχι μόνο αυτό. Ο Ερντογάν, καθ’ υπόδειξη των ΗΠΑ, είπε ότι η Τουρκία δεν θα χρησιμοποιήσει τα F-16 εναντίον της Ελλάδας. «Όπως δεν τα έχει χρησιμοποιήσει ποτέ μέχρι τώρα» συμπλήρωσε, παρουσία του Μητσοτάκη.
Επί της ουσίας, δηλαδή, αρνήθηκε ότι παραβιάζει τον εναέριο χώρο της Ελλάδας. Μπροστά στον Μητσοτάκη, ο οποίος δεν είπε απολύτως τίποτα.
Το άλλο που κέρδισε ο Ερντογάν είναι να μην τον ενοχλούν για τα ρωσικά όπλα που προμηθεύεται και ειδικά για τους πυραύλους S400. Κάτι που για οποιαδήποτε άλλη χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ είναι αδιανόητο.
Και, τέλος, κέρδισε και την πίεση των ΗΠΑ και της Γερμανίας στον Μητσοτάκη να πάει σε διάλογο με την Τουρκία.
Μέχρι πρότινος, η Ελλάδα έπαιζε το παιχνίδι της θωράκισης. Θωρακιζόμαστε από τους συμμάχους μας απέναντι στην Τουρκία που είναι διεθνώς απομονωμένη.
Φορτωθήκαμε έτσι 15 δις εξοπλιστικά προγράμματα με απευθείας αναθέσεις. Και τώρα πάμε σε διάλογο και σε Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Καλά πήγε αυτό.
Για την Ελλάδα, μοναδικό αντικείμενο συζήτησης με την Τουρκία είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ.
Ομως στον διάλογο θα μπουν και άλλα θέματα, τα οποία η Ελλάδα θεωρεί θέματα εθνικής κυριαρχίας.
Οπως η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, η κυριαρχία στις βραχονησίδες, και κυρίως ο εναέριος χώρος και τα χωρικά ύδατα.
Αλλά, όπως είπε ο Μητσοτάκης σε τηλεοπτική του συνέντευξη, η εθνική κυριαρχία είναι σχετικό ζήτημα. Οποιαδήποτε συμφωνία μπορεί να συνεπάγεται και κάποιες υποχωρήσεις.
Αν το είχε πει αυτό ο Τσίπρας, η Ν.Δ. θα οργάνωνε τώρα συλλαλητήριο με κρεμάλες μπροστά στη Βουλή.
Να πούμε το εξής: ο διάλογος με την Τουρκία δεν είναι κακό πράγμα. Κακός είναι ο τρόπος που χειρίζεται ο Μητσοτάκης αυτά τα θέματα.
Ενα παράδειγμα είναι η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών. Ο Μητσοτάκης έστειλε άρματα από τα νησιά στην Ουκρανία και σε αντάλλαγμα πήρε γερμανικά.
Τα οποία όμως εγκατέστησε στον Έβρο.
Και όταν ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Μπουρνούς έθεσε το ζήτημα στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής, η Ν.Δ. ξεκίνησε μια καμπάνια ότι ο Μπουρνούς είναι προδότης.
Επειδή, λέει, αποκάλυψε τις αμυντικές θέσεις στη Λέσβο. Και επειδή έχει γυναίκα Τουρκάλα.
Αυτή είναι η αθλιότητα της Ν.Δ. Ότι κάνει υποχωρήσεις σε θέματα εθνικής κυριαρχίας και ταυτόχρονα κατηγορεί τους άλλους ότι είναι προδότες και εθνική εξαίρεση.
Εθνική εξαίρεση, οι μειονοτικοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στη Ροδόπη και την Ξάνθη. Θυμάστε τη φασαρία και την απαίτηση για δηλώσεις νομιμοφροσύνης.
Αλλά αυτά όταν απευθύνονται στον ΣΥΡΙΖΑ. Όταν απευθύνονται στον Ερντογάν, η εθνική κυριαρχία είναι σχετικό ζήτημα.
Και κάτι ακόμα. Ο Μητσοτάκης όφειλε να έχει ενημερώσει τον ΣΥΡΙΖΑ για τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά και τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει.
Ετσι γίνεται στα κράτη που έχουν υπεύθυνη εξωτερική πολιτική. Αλλά εδώ έχουμε Μητσοτάκη.
