Κάποια ελάχιστα για τον Αλέξη Τσίπρα
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είναι και θα είναι εδώ. Με πριν ο Αλέξης Τσίπρας αναλάβει την προε για να υπηρετήσει τα ιστορικά, τα κοινωνικά, Αλλά και ο Αλέξης Τσίπρας είναι και θα είναι
Του
Αριστείδη Μπαλτά*
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν διεκδίκησε τα βήματα της ανοδικής πορείας του. Του προτάθηκαν. Δηλαδή του έτυχαν. Με τον ίδιο να δέχεται να αναλάβει κάθε φορά τη νέα ευθύνη. Πάντοτε με εκείνο το φωτεινό χαμόγελο που ενέπνεε εμπιστοσύνη. Και ενέπνεε γενικότερα. Ενόσω εκπληρούσε την εμπιστοσύνη. Κάθε νέο βήμα, ένας νέος ορίζοντας. Περισσότερο δυσπρόσιτος.
Χαρισματικός. Σαν πλασμένος για τα δύσκολα. Με εκείνο το σπάνιο πολιτικό ταλέντο που του επιτρέπει να διαβάσει τη συγκυρία διαμιάς και να αδράξει τη στιγμή με μια καίρια πρωτοβουλία. Που θα αλλάξει το τοπίο. Το ότι ένα κόμμα του 4% θέλει και μπορεί να κυβερνήσει. Το δημοψήφισμα. Η Συμφωνία των Πρεσπών. Κατά τη θητεία του η Ελλάδα διασώθηκε και η διεθνής εικόνα της άλλαξε.
Η κυριότερη ίσως συμβολή του: ναι, το αδιανόητο μπορεί να γίνει πραγματικό. Ναι, η Ανανεωτική και Ριζοσπαστική Αριστερά μπορεί να κυβερνήσει. Ανανεωτική γιατί είναι πάντα ανοιχτή στο νέο. Γιατί δεν φοβάται διευρύνσεις και συμμαχίες. Ριζοσπαστική γιατί έχει απαρασάλευτα στραμμένο το βλέμμα στις ανάγκες των πολλών. Στην οικουμενική ισότητα, στη γενική ελευθερία, στην καθολική δικαιοσύνη. Στην αξιοπρέπεια όλων και στην αξιοπρέπεια της χώρας. Ναι, η Ανανεωτική και Ριζοσπαστική Αριστερά μπορεί να κυβερνήσει ως τέτοια.
Ηταν ακριβώς το ότι τούτο το αδιανόητο έγινε πραγματικό και άρα νοητό και άρα ρητά διεκδικήσιμο που εστίασε το άσβεστο μίσος στο πρόσωπο, στο ταλέντο και στις υπαρξιακές δεσμεύσεις του Αλέξη Τσίπρα. Αλλά και τις κολακείες εκείνων που ήθελαν να τον αναβιβάσουν στους χλοερούς τόπους της υπερβατικότητας. Υπεράνω των περιφρονητέων συντρόφων και συντροφισσών της κοινής πορείας. Και βεβαίως εναντίον τους. Ώστε να μείνει ουσιαστικά μόνος και άρα να εξοντωθεί ευκολότερα.
Λάθη, ολιγωρίες, λανθασμένες εκτιμήσεις; Βεβαίως. Αλλά ποιος αλάνθαστος θα τολμήσει να ρίξει πρώτος τον λίθο του αναθέματος; Δεν θα τολμήσει κανείς, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. αποτελεί συντεταγμένο κόμμα. Με τις ευθύνες αναπόδραστα συλλογικές. Πράγμα που σημαίνει ότι η ούτως ή άλλως αναγκαία κριτική αποτίμηση της όλης πορείας μας είναι ταυτόχρονα και αναπόδραστα αυτοκριτική. Αυτοκριτική του καθενός και της καθεμιάς, των ομάδων και των τάσεων. Αυτοκριτική όλων μας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είναι και θα είναι εδώ. Με ένα μέγεθος που αποτελούσε άπιαστο όνειρο πριν ο Αλέξης Τσίπρας αναλάβει την προεδρία του. Μέγεθος επισφαλές, όπως κάθε μέγεθος. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είναι και θα είναι εδώ για να υπηρετήσει τα ιστορικά, τα κοινωνικά, τα πολιτικά και τα ιδεολογικά του καθήκοντα. Σε νέες συνθήκες, σε νέο κύκλο αγώνων, υπό νέες δυσκολίες. Αλλά και ο Αλέξης Τσίπρας είναι και θα είναι εδώ. Σύντροφος.
* Ο Αριστείδης Μπαλτάς είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
Η λογική της ευθύνης
Στην πολιτική το ζητούμενο δεν είναι ποτέ απλά η εκπροσώπηση αλλά ταυτόχρονα ο μετασχηματισμός και η συγκρότηση ενός πολιτικού ρεύματος μέσα στην κοινωνία και για την αλλαγή της κοινωνίας. Αυτό μάθαμε μέσα από μια δύσκολη αλλά όμορφη πορεία υπό την ηγεσία του Αλέξη Τσίπρα
Του
Νάσου Ηλιόπουλου*
Υπάρχει μια στιγμή που ορίζει ξεκάθαρα την τομή στην ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ και ταυτόχρονα αναδεικνύει την ουσία της συλλογικής μας πολιτικής κληρονομιάς. Όταν μέσα στην κρίση ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε για «κυβέρνηση της Αριστεράς», μπορεί σε αρκετούς να ακούστηκε, αν όχι υπερφίαλο, τουλάχιστον ως κάτι πέραν των δυνατοτήτων που όριζε το πολιτικά εφικτό. Ήταν όμως ακριβώς αυτή η πολιτική επιλογή που όχι απλά κατανοούσε την πολιτική στιγμή και την «ποιότητα των καιρών», αλλά μετατόπιζε τα όρια του εφικτού. Η τομή που όριζε μια Αριστερά που αναλαμβάνει την ευθύνη της αλλαγής στο σήμερα και όχι σε κάποιον μακρινό ορίζοντα που θα έχουν «ωριμάσει οι συνθήκες».
Αυτή η επιλογή μας έδωσε μια σειρά από μάχες αλλά και συγκεκριμένα αποτελέσματα του κυβερνητικού έργου για τα οποία μπορούμε να είμαστε περήφανοι. Μια απόδειξη ότι ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες μπορούν να δημιουργηθούν ρωγμές στη νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία. Προφανώς το κεντρικό είναι το τέλος στο καθεστώς εξαίρεσης που είχαν δημιουργήσει τα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής και η ρύθμιση του δημοσίου χρέους. Αυτό μάλιστα σε ένα πλαίσιο μείωσης της φτώχειας και των ανισοτήτων, κατοχύρωσης του δικαιώματος πρόσβασης στην Υγεία και ενίσχυσης της θέσης της εργασίας.
Ταυτόχρονα, στο πεδίο της υπεράσπισης της Δημοκρατίας, η ιθαγένεια για τα παιδιά μεταναστευτικής καταγωγής και το σύμφωνο συμβίωσης με την ταυτότητα φύλου αποτέλεσαν σημαντικές ανάσες ελευθερίας κόντρα στο ακροδεξιό και συντηρητικό σκοτάδι. Τέλος, η κορυφαία στιγμή σύγκρουσης με την πατριδοκαπηλία και τον εθνικισμό με την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών έδειξε τι σημαίνει ενεργητική εξωτερική πολιτική υπέρ των συμφερόντων της χώρας, της ειρήνης και της σταθερότητας.
Τα παραπάνω όμως και κυρίως η «λογική της ευθύνης» ανέδειξαν και κάτι ακόμα. Ότι στην πολιτική το ζητούμενο δεν είναι ποτέ απλά η εκπροσώπηση αλλά ταυτόχρονα ο μετασχηματισμός και η συγκρότηση ενός πολιτικού ρεύματος μέσα στην κοινωνία και για την αλλαγή της κοινωνίας. Αυτό μάθαμε μέσα από μια δύσκολη αλλά όμορφη πορεία υπό την ηγεσία του Αλέξη Τσίπρα και αυτό οφείλουμε να διασφαλίσουμε για την επόμενη ημέρα.
* Ο Νάσος Ηλιόπουλος είναι μέλος της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., βουλευτής Α' Αθήνας
Υπηρέτησε με συνέπεια την κυβερνώσα Αριστερά
Ο «κύκλος που έκλεισε», όπως ο ίδιος είπε, οδηγεί σε ένα νέο κύκλο που ανοίγει για την κοινωνία και τη χώρα. Σ’ αυτόν τον κύκλο η δυναμική και καλά οργανωμένη παρουσία της Αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., αποτελεί οφειλή και υποχρέωση. Και σ’ αυτή την υποχρέωση ο Αλέξης συνεχίζει να είναι παρών
Του
Φώτη Κουβέλη*
Η αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είναι πράξη πολιτικής γενναιότητας και υπεύθυνης πολιτικής συμπεριφοράς απέναντι στο κόμμα του και στην κοινωνία. Συμπυκνώνει την αταλάντευτη πορεία του μέσα στη διαδρομή του χρόνου και τη μεγάλη προσφορά του στην Αριστερά, που την ανέδειξε ως κυβερνώσα Αριστερά με την πολιτική συλλογικότητα του κόμματος που ηγήθηκε. Υπηρέτησε την κυβερνώσα Αριστερά με συνέπεια, σε χρόνους δύσκολους και επικίνδυνους για τη χώρα και τους πολίτες, και βρήκε δρόμους εξόδου από το πολύ απειλητικό για την Ελλάδα πολιτικό περιβάλλον της Ευρώπης.
Η παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από την προεδρία του κόμματος, με όσα και τώρα κατέγραψε στην ομιλία του, αποτελούν τη διεκδίκησή του για μια Αριστερά που οφείλει να βλέπει την ανακαθοριζόμενη κοινωνία. Ο «κύκλος που έκλεισε», όπως ο ίδιος είπε, οδηγεί σε ένα νέο κύκλο που ανοίγει για την κοινωνία και τη χώρα. Σ’ αυτόν τον κύκλο η δυναμική και καλά οργανωμένη παρουσία της Αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., αποτελεί οφειλή και υποχρέωση. Και σ’ αυτή την υποχρέωση ο Αλέξης συνεχίζει να είναι παρών.
* Ο Φώτης Κουβέλης είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
Επιμέλεια: Κατερίνα Μπρέγιαννη
