Μέχρι χθες η τρόικα και το Βερολίνο δεν είχαν μάθει να ακούν και κανένα όχι. Τουλάχιστον στα βασικά. Οι κυβερνήσεις των χωρών που μπήκαν σε Μνημόνιο συνήθιζαν να παραλαμβάνουν τις “δέκα εντολές” από το Βερολίνο, μαζί με ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη, και να τρέχουν να τις εφαρμόσουν. Το θατσερικό “ΤΙΝΑ” (Τhere Is No Alternative - δεν υπάρχει εναλλακτική) είχε αναχθεί σε δόγμα. Άρα, αφού δεν υπάρχει εναλλακτική, τότε δεν υπάρχει και διαπραγμάτευση.
Στην Ελλάδα, μάλιστα, η “μη διαπραγμάτευση” και η παθητική αποδοχή σχεδόν ιδεολογικοποιήθηκε ως η μόνη αποδεκτή και ρεαλιστική μορφή διεπαφής με τους εταίρους και τους δανειστές. Κάθε άλλη προσέγγιση δαιμονοποιήθηκε και τα αποτελέσματά της περιγράφονταν ως δαντική κόλαση. Είναι σαφές ότι για τους μερκελιστές η γη δεν γυρίζει.
Και μετά ήρθε η περασμένη Παρασκευή και η απόφαση του Eurogroup. Η δουλειά ήταν μιλημένη. Ο Ν. Αναστασιάδης, ομόσταυλος της Άν. Μέρκελ και του Αντ. Σαμαρά, έκανε την τούμπα α λα Αντώνης και βγήκε με το γνωστό θλιμμένο ύφος να πει ότι μας εξεβίασαν και υποκύψαμε γιατί η άλλη λύση ήταν η άμεση άτακτη χρεωκοπία. Τα γνωστά και από τους δικούς μας μνημονιακούς, δηλαδή. Ο Γ. Στουρνάρας βγήκε μάλιστα από το Eurogroup, ήρθε στην Αθήνα και ανακοίνωσε την απορρόφηση των εν Ελλάδι κυπριακών τραπεζών.
Πλην, όμως, λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο: Οι Κύπριοι είπαν από την πρώτη στιγμή ένα άμεσο, ξερό όχι. Στο σημείο αυτό κανονικά έπρεπε να ανοίξουν οι ουρανοί και να βρέχει βατράχια, πριν αρχίσουν τα χοντρά βάσανα (θα πεινάσουμε, θα φαλήρουμε, αύριο το πρωί δεν θα έχουμε φάρμακα). Λοιπόν, όχι μόνο δεν συνέβη αυτό, αλλά το Eurogroup, βλέποντας ότι δεν περνάει η πρότασή του από τη Βουλή, ξανασυνεδρίασε και κατέληξε σε “βελτιωμένη πρόταση”. Την οποία καταψήφισε χθες η κυπριακή Βουλή, χωρίς να καταμετρηθεί ούτε μία θετική ψήφος.
Η Κύπρος του 0,2% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ, μια χώρα που η μισή τελεί υπό ξένη κατοχή, η Κύπρος των 600 χιλιάδων ψυχών, βρήκε το σθένος να πει όχι και παλεύει ήδη με καλύτερους όρους. Οι δε δικοί μας μνημονιακοί, Σαμαράς, Στουρνάρας και Σία, εκτέθηκαν: Σε τέτοιο βαθμό θεωρούσαν μάλιστα τους Κυπρίους δεδομένους, ώστε έμειναν μόνοι τους να υποστηρίζουν τον Σόιμπλε μέχρι την τελευταία στιγμή...
