Αν και η ημερομηνία των εκλογών είναι ακόμα άγνωστη, η γενική εντύπωση όμως είναι ότι δεν θα αργήσουν πολύ. Αυτό σημαίνει ότι η επίσημη έναρξη της προεκλογικής περιόδου είναι θέμα εβδομάδων. Στις συνθήκες αυτές, η κυβέρνηση έχει να διαχειριστεί μια σειρά από άβολα θέματα, που την εκθέτουν και προκαλούν σημαντική κοινωνική δυσαρέσκεια. Και ο τρόπος με τον οποίο επιχειρεί να τα διαχειριστεί είναι η απόλυτη σιωπή.
Η χιονοστιβάδα των υποκλοπών
Το θέμα των υποκλοπών, το οποίο από τον περασμένο Αύγουστο επιχειρείται να εμφανιστεί ως ανύπαρκτο και δευτερεύον, έχει πάρει διατάσεις χιονοστιβάδας. Η κυβέρνηση έχει φορτωθεί στην πλάτη της την παρακολούθηση ερευνητών δημοσιογράφων, πολιτικών αντιπάλων, υπουργών, υψηλόβαθμων στρατιωτικών. Και ακόμα την βαραίνουν χοντροκομμένες μεθοδεύσεις συγκάλυψης, προκλητικά ψέματα, στοιχεία που συνεχίζουν να έρχονται στο φως, καθώς και η περίεργη στάση της Δικαιοσύνης. Βρίσκεται σε μετωπική σύγκρουση με την ΑΔΑΕ και με το σύνολο των συνταγματολόγων και του νομικού κόσμου και δέχεται πιέσεις από το Ευρωκοινοβούλιο. Και αυτά αφορούν κυρίως τν δράση της ΕΥΠ, καθώς η διαδρομή του Predator και η έκταση των παρακολουθήσεων που έγιναν με αυτό δεν έχουν διερευνηθεί ακόμα ούτε στο ελάχιστο.
Για να διαχειριστεί την κατάσταση η κυβέρνηση έχει οχυρωθεί πίσω από το στεγανό και το ανέλεγκτο της ΕΥΠ, ισχυριζόμενη ότι ο οποιοσδήποτε έλεγχος θα αποδυναμώσει την εθνική ασφάλεια της χώρας. Στιβαρό επιχείρημα αλλά έχει πάει περίπατο μετά τις τελευταίες αποκαλύψεις που δείχνουν ότι η υπηρεσία η επιφορτισμένη με τη θωράκιση της εθνικής μας ασφάλειας είναι διαβρωμένη από το οργανωμένο έγκλημα. Η κυβέρνηση σιωπά. Αλλά το επόμενο διάστημα θα μιλήσουν, το Ευρωκοινοβούλιο, σε ειδική συνεδρίαση για το κράτος Δικαίου στην Ελλάδα, καθώς και ο πρόεδρος της ΑΔΑΕ Χρ. Ράμμος στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής.
Η σύγκρουση με τον καλλιτεχνικό κόσμο
Παράλληλα, η κυβέρνηση βρίσκεται σε κατά μέτωπο σύγκρουση με τον κόσμο του Πολιτισμού, εξαιτίας του Προεδρικού Διατάγματος στο οποίο τα πτυχία των καλλιτεχνικών σχολών εξισώνονται με απολυτήρια Λυκείου, δηλαδή με προσόντα ανειδίκευτου εργάτη. ΟΙ αντιδράσεις του χώρου είχαν εμφανώς υποτιμηθεί, όπως έδειξε η αρχική επιθετική στάση του υπουργού Εσωτερικών Μ. Βορίδη που μίλησε για λίγους, υποκινούμενους από τον ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα τρεις κρατικές σκηνές, δύο στην Αθήνα και μία στη Θεσσαλονίκη, τελούν υπό κατάληψη, έχουν παραιτηθεί οι καθηγητές των Δραματικών Σχολών του Εθνικού και του ΚΘΒΕ και έχουν τοποθετηθεί ανοιχτά εναντίον της κυβέρνησης οι διοικήσεις των οργανισμών αυτών. ΟΙ απεργίες σε θέατρα και μουσικές σκηνές έχουν σημειώσει μεγάλη επιτυχία, ενώ οι κινητοποιήσεις του καλλιτεχνικού κόσμου είναι μαζικότατες, με μεγάλη κοινωνική συμπαράσταση. Ο Μ. Βορίδης έχει αποσυρθεί στην αφάνεια μαζί με τις υπουργούς Πολιτισμού Λ. Μενδώνη και Παιδείας Ν. Κεραμέως και την υπόθεση έχει απομείνει να χειρίζεται ο υφυπουργός Πολιτισμού Ν. Γιατρομανωλάκης.
Το πρόβλημα εδώ για την κυβέρνηση είναι ότι αδυνατεί να κάνει πίσω, καθώς η υποβάθμιση των πτυχίων των καλλιτεχνικών σχολών φαίνεται να είναι δέσμευση προς τους κολλεγιάρχες. Τα κολλέγια επιθυμούν να διεισδύσουν στον χώρο της καλλιτεχνικής παιδείας, εκμεταλλευόμενα το γεγονός ότι τα πτυχία που δίνουν είναι ισότιμα με πανεπιστημιακό δίπλωμα, κάποια μάλιστα εξήγγειλαν ήδη την έναρξη προγραμμάτων καλλιτεχνικών σπουδών. Τα πτυχία των προγραμμάτων αυτών θα είναι ανώτερα από αυτά των πλέον καταξιωμένων καλλιτεχνικών σχολών, όπως π.χ. η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου – γεγονός που εξηγεί την αναταραχή στον καλλιτεχνικό χώρο. Η κυβέρνηση προσπαθεί να υποβαθμίσει το θέμα, μέχρι η κατάσταση να εκτονωθεί, η πανστρατιά των καλλιτεχνών όμως δείχνει να κερδίζει προς το παρόν τη μάχη της δημοσιότητας.
Αμηχανία με πλειστηριασμούς και κατασχέσεις
Τέλος, η πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου, που δίνει σε εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις (servicers) το δικαίωμα να προχωρούν σε πλειστηριασμούς και κατασχέσεις, ανοίγει τον δρόμο για εκπλειστηριασμό εκατοντάδων χιλιάδων ακινήτων, την ίδια στιγμή που η πρώτη κατοικία δεν προστατεύεται.
Εδώ η κυβέρνηση προσπαθεί αμήχανα να ξεφύγει πότε επικαλούμενη τη Δικαιοσύνη και πότε ισχυριζόμενη ότι ο νόμος που εφαρμόζεται είναι του ΣΥΡΙΖΑ. Η πραγματικότητα είναι ότι, σε αντίθεση με την προηγούμενη κυβέρνηση, η παρούσα αρνείται να πάρει μέτρα για την προστασία των πρώτων κατοικιών, τουλάχιστον για τους ευάλωτους. Αντίθετα, έχει καταργήσει την προστασία αυτή μέσα από μια σειρά άθλιες διατάξεις του Πτωχευτικού Κώδικα. Είναι η εξάρτηση της Νέας Δημοκρατίας από τις τράπεζες που ωθεί τις εξελίξεις προς αυτή την κατεύθυνση: υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση Μητοστάκη, αμέσως μετά τη νίκη της στις εκλογές, άλλαξε τον Ποινικό Κώδικα προκειμένου να παράσχει ασυλία στα τραπεζικά στελέχη. Το κυβερνητικό κόμμα έχει συσσωρευμένα χρέη 500 εκατομμυρίων και πολλοί υπουργοί και βουλευτές του εμφανίζονται να χρωστούν μεγάλα ποσά που είναι άγνωστο αν εξυπηρετούνται. Πρόσφατα ο υπουργός Οικονομικών διασύρθηκε, στην προσπάθειά του να πείσει τις τράπεζες -που έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί με δημόσιο χρήμα και καταγράφουν κέρδη δισεκατομμυρίων- να μην μετακυλίσουν στους δανειολήπτες την αύξηση των επιτοκίων. Και αυτό το θέμα αποσιωπάται ή υποβαθμίζεται, την ώρα που ο τεράστιος αριθμός των πλειστηριασμών και το νέο κύμα κόκκινων δανείων που αναμένεται να προκύψει από την αύξηση των επιτοκίων, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση, δημιουργούν συνθήκες κοινωνικής έκρηξης.
Η τακτική της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση θεμάτων που παράγουν πολιτικό κόστος είναι η σιωπή - έτσι ώστε να ξεχαστούν και να υποβαθμιστούν σιγά σιγά στη δημόσια συζήτηση. Το αν θα τα καταφέρει, βέβαια, δεν εξαρτάται μόνο από την ίδια και από τα φιλικά της ΜΜΕ. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από τα κοινωνικά δίκτυα, όπου ο αντίκτυπος τέτοιων υποθέσεων είναι διαρκής και μεγάλος.
