Κάθε φορά που πολιτικοί ή υψηλόβαθμοι εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου εμπλέκονται σε σκάνδαλα ή βρίσκονται ακόμη και στο επίκεντρο αυτών η ποινική Δικαιοσύνη δυσκολεύεται εμφανώς να διεκπεραιώσει τις υποθέσεις µε την απαραίτητη επιμέλεια και αποτελεσματικότητα, για να µην μιλήσουμε για λογοδοσία και επιβολή ποινών στα εμπλεκόμενα πρόσωπα» έγραψε σε πρόσφατο άρθρο για την Ελλάδα η γερμανική εφημερίδα ΤΑΖ. Η χώρα μας συνεχίζει να γίνεται διεθνώς ρεζίλι.
Αλλωστε, ποιές ποινές επιβλήθηκαν στους επίορκους βουλευτές Πάτση και Χειμάρα; Ο πρώτος τέθηκε εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας και ο άλλος υποχρεώθηκε να παραιτηθεί και να παραδώσει την έδρα. Κανείς δεν διαγράφηκε από το κόμμα!
Από την κριτική της TAZ για το έλλειμμα δικαιοσύνης εύλογα δεν διέφυγε ο ανώτατος εισαγγελέας Ισίδωρος Ντογιάκος, ο οποίος, όπως επισημαίνεται στο επίμαχο άρθρο, «πρωταρχικό του μέλημα είναι να βρεθεί η πηγή πληροφόρησης των μέσων ενημέρωσης και όχι να διαλευκανθούν οι υποθέσεις». Τα σκάνδαλα, όπως αυτό των παράνομων υποκλοπών από κρατική υπηρεσία, δεν διερευνώνται ως δικογραφίες μέγιστης σπουδαιότητας από τη Δικαιοσύνη µε τις διαδικασίες του κατεπείγοντος, αλλά, αντιθέτως, οι χειρισμοί που επιλέγονται και γίνονται ανεκτοί παραπέμπουν σε γραφειοκρατική διεκπεραίωση.
Δυστυχώς, το δημοσίευμα της ΤΑΖ δεν προκάλεσε ακόμα καμιά αντίδραση από τον ανώτατο εισαγγελέα, που δεν δίστασε όμως να ασκήσει κριτική στους εγχώριους επικριτές του με απειλητικό μάλιστα ύφος, χαρακτηρίζοντας τον νόμο περί ελευθερίας του Τύπου αναποτελεσματικό! Μάλιστα, δεν δίστασε να απειλήσει όσους θεωρεί ενοχλητικούς, φωτογραφίζοντας κυρίως τον Κώστα Βαξεβάνη και το Docoumento, απειλώντας με «εκτεταμένους φορολογικούς ελέγχους που θα αποκαλύψουν πολλά και ενδιαφέροντα…»!
Θα τολμήσει να απαντήσει στην ΤΑΖ ο Ι. Ντογιάκος; Δύσκολο. Δεν συμφέρει να προκαλέσει αντίδραση της γερμανικής εφημερίδας. Μήπως μπορεί να δηλώσει κάτι ο υπουργός Δικαιοσύνης; Αυτός χωρίς την άδεια του αφεντικού δεν κάνει τίποτα. Ένας απλός εκτελεστής είναι. Μήπως το τολμήσει ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Αδύνατον. Η γραμμή του είναι «δεν γνωρίζω τίποτε, άρα και δεν απαντώ!». Άλλωστε, όλα αυτά προσπαθούν να τα αποσιωπούν τα μέσα που ελέγχουν οι εφοπλιστικές ελίτ για να προστατεύουν τον μέγα διαχειριστή του πλιάτσικου.
