Δικαίως η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως με την αποκάλυψη της παρακολούθησης του κινητού του Νίκου Ανδρουλάκη έγιναν αντιληπτές και γνωστές κάποιες «αρρυθμίες» στο σύστημα. Πρόκειται για τις «αρρυθμίες» που ανάγκασαν τον Κ. Μητσοτάκη να εκπαραθυρώσει με συνοπτικές διαδικασίες τον ανιψιό του και τον επικεφαλής της ΕΥΠ προκειμένου να αποφύγει τα χειρότερα. Αλλά το σχέδιο νόμου για τις παρακολουθήσεις που κατατέθηκε στις αρχές της εβδομάδας δείχνει ότι άλλο πράγμα αντιλαμβάνεται ως «αρρυθμίες» η κοινή γνώμη και άλλο η κυβέρνηση. Και αυτό αναμένεται να οξύνει το πρόβλημα αντί να το εκτονώσει.
Για τα μάτια του κόσμου
Είχε προηγηθεί μια αμήχανη προσπάθεια του Μητσοτάκη να διαχειριστεί την κατάσταση με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου του περασμένου Αυγούστου, αμέσως μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου. Με εκείνη την ΠΝΠ ο Μητσοτάκης τοποθετούσε και έναν δεύτερο εισαγγελέα στην ΕΥΠ δίπλα στην απερίγραπτη κα Βλάχου, ενώ δεσμευόταν για την τήρηση κάποιων προσχημάτων στην επιλογή τού διοικητή της υπηρεσίας. Τίποτα από όλα αυτά δεν απαντούσε στις ανησυχίες των πολιτών, που ζητούσαν: α) να καταργηθεί η διάταξη που απαγορεύει την ενημέρωση από την ΑΔΑΕ των παρακολουθούμενων, β) να λειτουργήσουν οι δικλίδες ελέγχου της ΕΥΠ που προβλέπονται από το σύνταγμα, γ) να γίνει γνωστός ο πραγματικός λόγος παρακολούθησης του Ανδρουλάκη και η έκταση των αυθαίρετων παρακολουθήσεων και δ) να ξεκαθαριστεί τι συμβαίνει με το παράνομο λογισμικό που ξεφύτρωνε δίπλα στις «νόμιμες επισυνδέσεις» της υπηρεσίας. Απέναντι σ’ αυτά η κυβέρνηση συνέχισε σταθερά να κρύβεται πίσω από το απόρρητο και την εθνική ασφάλεια σε ό,τι αφορά τις παρακολουθήσεις της ΕΥΠ και πίσω από το «δεν ξέρω, δεν άκουσα» σε ό,τι αφορά το λογισμικό Predator.
Ετσι το πράγμα, αντί να ξεθυμάνει, παραμένει στην κορυφή της πολιτικής αντιπαράθεσης, προκαλώντας, πέραν της κόντρας με την αντιπολίτευση, εσωτερικούς τριγμούς στην κυβερνητική παράταξη, σοβαρά προβλήματα στην πολιτική συμμαχιών αλλά και οξύτατη παρέμβαση της Επιτροπής PEGA του Ευρωκοινοβουλίου. Και η κυβέρνηση, διαπιστώνοντας ότι οι «αρρυθμίες» δεν είχαν αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με εκείνη την ΠΝΠ για τα μάτια του κόσμου και της λίστας Πέτσα, έφερε την προχθεσινή πρόταση νόμου.
Η πραγματική εφαρμογή του νόμου
Αν ο νόμος αυτός ίσχυε όταν ξέσπασε το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων, τα πράγματα θα είχαν εξελιχθεί ως εξής. Πρώτον, αντί να κυνηγάνε τον Ανδρουλάκη να τον ενημερώσουν άτυπα, θα του έλεγαν έλα σε τρία χρόνια να σου πούμε, γιατί αυτό λέει ο νόμος. Δεύτερον, δεν θα χρειαζόταν να λένε έναν σωρό ανοησίες για την καταστροφή των στοιχείων. Πάλι βάσει του νόμου θα τα είχαν εξαφανίσει. Και τρίτον, δεν θα είχαν να δώσουν κανέναν λογαριασμό για το Predator. Θα το είχαν χαρακτηρίσει νόμιμο με μια απλή απόφαση του διοικητή της ΕΥΠ και θα κάλυπταν και αυτές τις παρακολουθήσεις πίσω από τα «απόρρητα» και τις «εθνικές ασφάλειες». Έτσι αντιμετωπίζονται οι «αρρυθμίες».
Το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων θίγει σοβαρότατα προβλήματα Δημοκρατίας. Η κυβέρνηση θεωρεί πως θα τα προσπεράσει κοροϊδεύοντας. Μέχρι τώρα, πέρα από την οργή της κοινής γνώμης, είναι αντιμέτωπη και με την οργή της ΑΔΑΕ και πολύ σύντομα θα αντιμετωπίσει και την οργή της PEGA. Και η εικόνα του Μητσοτάκη, που καταρρακώνεται κοινωνικά όταν ο κόσμος αντί για καλάθια νοικοκυριών βλέπει αντικλεπτικά στα γάλατα, καταρρακώνεται τώρα και θεσμικά. Πόσο καλά μπορεί να πάει όλο αυτό;
