Υπήρξε κάποτε ένας υπουργός που είχε υποσχεθεί πως αν τον αφήναμε να κλείσει και να πουλήσει την «κρατικοδίαιτη», όπως την αποκαλούσε, Ολυμπιακή Αεροπορία, θα έφτιαχνε, με τα χρήματα του ελληνικού λαού που θα εξοικονομούσε, 30 νοσοκομεία και 200 σχολεία. Τον υπουργό αυτόν, παρότι ξεπούλησε την Ο.Α. χωρίς να χτίσει τα νοσοκομεία και τα σχολεία που υποσχέθηκε, κάποιοι ψηφοφόροι τον εμπιστεύτηκαν, τον ξαναψήφισαν και του επέτρεψαν να πουλήσει και τη ΔΕΗ υποσχόμενος πως με τον τρόπο αυτό θα πέσουν οι τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας.
Εκ του αποτελέσματος κρινόμενος ο υπουργός αυτός θα έπρεπε σήμερα να έχει μεταναστεύσει χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη χώρα, που θα τον θυμάται ως μια από τις πλέον αποτυχημένες πολιτικές φιγούρες της Μεταπολίτευσης που χρυσό έπιανε και δεν χρειάζεται να πούμε τι γινόταν. Γιατί δεν είναι δυνατόν να κυκλοφορεί ακόμα ανάμεσά μας ο πολιτικός υπάλληλος ενός συστήματος ταγμένου στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, με καταστροφικές συνέπειες για την τσέπη του φορολογούμενου πολίτη. Γιατί δεν είναι δυνατόν να παριστάνει ακόμα τον υπουργό ο άνθρωπος που υπερασπίστηκε το ξεπούλημα της ΔΕΗ υποσχόμενος πως έτσι «θα τερματιστούν ειδικά καθεστώτα και δώρα που στρεβλώνουν την αγορά και θα πέσουν οι τιμές για τους καταναλωτές και την οικονομία» και σήμερα η τιμή της κιλοβατώρας να προκαλεί οικονομικό έμφραγμα σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Δεν γίνεται αυτός ο τύπος να μην έχει αφήσει τίποτα όρθιο, από όποιο υπουργείο και αν πέρασε κατά τη διάρκεια της νεοδημοκρατικής του καριέρας, και να είναι ακόμα στη θέση του σαν να μην τρέχει τίποτα. Δεν γίνεται αυτός ο τύπος πριν δύο χρόνια να πουλάει τσαμπουκά πως αδιαφορεί για τις αντιδράσεις και είναι αποφασισμένος να σπάσει αυγά για την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και σήμερα να κάθεται και να κοιτάει καμαρωτός την ομελέτα.
