Τι πρόκειται να συμβεί στη χώρα και δεν πρέπει να είναι υπουργός Εξωτερικών ο Νίκος Δένδιας; Ποιοι παράγοντες (πρεσβείες, επιχειρηματικά και μηντιακά κέντρα που στηρίζουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη και οι δημοσιογράφοι τους) θέτουν ζήτημα παραμονής του Κερκυραίου στη Β. Σοφίας και γιατί; Γιατί άραγε ο Ν. Δένδιας δέχεται συνεχή πυρά από το φιλοκυβερνητικό ακραίο και από το προοδευτικό Κέντρο; Είναι άραγε τυχαίο ότι ορισμένοι του καταλογίζουν εμμέσως κάποιου είδους φιλορωσισμό; Ότι μιλά για τη Ρωσία, αλλά δεν τολμά να πει το όνομά της; Ή μήπως σχετίζεται με εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά (οι οποίες, με τη σειρά τους, συνδέονται με όσα θα γίνουν ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ρωσία); Είναι άσχετα αυτά με την επιλογή Μητσοτάκη να είναι στην αιχμή του αμερικανικού δόρατος κατά της Ρωσίας;
Όποιες και να είναι οι απαντήσεις (που δεν είναι ούτε εύκολες ούτε προφανείς), αυτό που γίνεται παρασκηνιακά τις τελευταίες ημέρες είναι πρωτοφανές: ουσιαστικά ζητείται (και ασκούνται πιέσεις γι’ αυτό) από τον υπουργό Εξωτερικών η παραίτησή του ώστε να μην βρεθεί στη δύσκολη θέση να τον αλλάξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Την ίδια ώρα, η γεωστρατηγική αξία της χώρας υποβαθμίζεται. Η πρόταση Μητσοτάκη στην Ε.Ε. απορρίπτεται ώς τώρα μετ’ επαίνων. Χρειάστηκε να το απαιτήσει ο ίδιος για να μπει στα συμπεράσματα μία φράση, ότι θα την εξετάσουν στην επόμενη σύνοδο κορυφής.
Το πρόβλημα της χώρας είναι ότι ο πρωθυπουργός της δεν συμμετέχει σε καμία προσπάθεια για ειρήνη στην Ουκρανία. Αλλά εδώ μιλάμε για τον Κ. Μητσοτάκη, ο οποίος, αυτές τις 20 μέρες που έχει πόλεμο στον Βορρά του, έχει κάνει έξι μέρες ταξίδια και διακοπές… Χθες τον πήρε τηλέφωνο ο Ζελένσκι. Ο Κ. Μητσοτάκης δεν έχει τηλεφωνήσει ούτε στον Ζελένσκι ούτε σε κανέναν άλλον για να προστατευτούν οι 100.000 Έλληνες ομογενείς. Ο Ζελένσκι, που τον βομβαρδίζουν και ένας Θεός ξέρει σε ποιο υπόγειο βρίσκεται, του τηλεφώνησε.
Την Κυριακή, ο Κ. Μητσοτάκης είδε τον Ερντογάν (που είναι συνομιλητής του Πούτιν) και δεν του είπε λέξη. Χάζευαν τη θέα στον Βόσπορο και δεν του είπε ότι «εκεί πιο πάνω έχω ανθρώπους να σώσω, πες και συ κάτι στον Πούτιν». Το μυαλό είναι στην ικανοποίηση των διεθνών πιέσεων και στις ενεργειακές μπίζνες με τη διέλευση των αγωγών. Με αυτή την «προστασία», οι ομογενείς στη Μαριούπολη θα έχουν την τύχη των ομογενών στα παράλια του Εύξεινου Πόντου: νέα γενιά Ρωσοποντίων…
