Σκέψεις με αφορμή την κρίση στην Ουκρανία.
Ας πούμε τα πράγματα ως έχουν. Η στρατιωτική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι ολοκληρωτικά καταδικαστέα.
Είναι πόλεμος και δεν είμαστε με κανέναν που επιλέγει τον πόλεμο ως εργαλείο για να επιλύσει τα θέματά του.
Αυτό είναι το ένα.
Το δεύτερο είναι ότι η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία δεν ήρθε εν κενώ. Ήρθε ως αντίδραση σε μια πολεμική κλιμάκωση που μεθοδεύεται συστηματικά από το ΝΑΤΟ.
Άρα μην ψάχνουμε δίκαιους και άδικους σε αυτόν τον πόλεμο. Το ζήτημα είναι να αποκατασταθεί μια βιώσιμη ισορροπία που να διασφαλίζει την ειρήνη. Και αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο ζήτημα, γιατί κανείς δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται γι' αυτό.
Τρίτον. Οι οικονομικές κυρώσεις της Δύσης σε βάρος της Ρωσίας είναι πρωτοφανείς. Όπως πρωτοφανής είναι και η στρατιωτική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Εδώ πρέπει να καταλαβαίνουμε τι ακριβώς θα συμβεί. Οι κυρώσεις -τις οποίες επισπεύδουν οι ΗΠΑ- πλήττουν σοβαρά τη ρωσική οικονομία. Πλήττουν όμως και την Ευρώπη.
Και αυτό γιατί η Ρωσία έχει ανεπτυγμένες οικονομικές σχέσεις με την Ευρώπη. Έχει δάνεια σε ευρωπαϊκές τράπεζες, φοιτητές στην Ευρώπη, εμπόριο και βεβαίως το ρωσικό φυσικό αέριο.
Και το πόσο σοβαρά είναι αυτά τα πράγματα φαίνεται από την αναταραχή που έχουν προκαλέσει τα μέτρα στις δυτικές οικονομίες και τα χρηματιστήρια.
Τι σημαίνουν αυτά: ότι αν η κατάσταση δεν αποκλιμακωθεί άμεσα, πάμε σε έναν ανασχεδιασμό της παγκόσμιας οικονομίας. Που θα γίνει εις βάρος της Ευρώπης.
Και πρωτίστως εις βάρος των λαών της Ευρώπης.
Η Ευρώπη, ωστόσο, σύρθηκε τελικά πίσω από τις ΗΠΑ. Και η Γερμανία, που ήταν η πιο επιφυλακτική λόγω σχέσεων με τη Ρωσία, ανακοίνωσε ότι θα ξοδέψει 100 δισ. για τον επανεξοπλισμό της.
Με τον τρόπο αυτό ενισχύει την οικονομία της σε βάθος χρόνου, είναι προφανές.
Αλλά η κίνηση αυτή δημιουργεί τεράστια ερωτηματικά στο θέμα της ασφάλειας. Μπαίνουμε πλέον σε μια καινούργια εποχή.
Ας σημειώσουμε ότι την απόφαση αυτή την πήρε μια γερμανική κυβέρνηση που έχει ως βασικό κορμό τούς σοσιαλδημοκράτες.
Και ας σημειώσουμε επίσης το γενναίο όχι της γερμανικής Αριστεράς στον επανεξοπλισμό της χώρας.
Κατρακυλάμε στην αστάθεια και την αβεβαιότητα. Το ευρωπαϊκό μπλοκ στα ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων δεν είναι τυχαίο.
Και εδώ έχουμε μια ανεκδιήγητη κυβέρνηση.
Η χώρα έχει στενές σχέσεις με τη Ρωσία. Φυσικό αέριο, τουρισμός, εξαγωγές, σιτηρά.
Και ενώ θα μπορούσαμε να πάρουμε πρωτοβουλία για την αποκλιμάκωση της κατάστασης, τι κάνουμε; Στέλνουμε στην Ουκρανία πολεμικό υλικό.
Και μάλιστα καλάσνικοφ, τα οποία έχουμε κατάσχει από ουκρανικά καράβια.
Πάνω σε αυτό, ακούγεται ότι υπάρχει σοβαρή διαφωνία Δένδια. Να το παρακολουθήσουμε.
Είναι η λογική "βασιλικότεροι του βασιλέως". Η οποία μας έχει οδηγήσει σε απίστευτες εθνικές καταστροφές στην πρόσφατη Ιστορία μας.
Και υπάρχει και η ανυπόφορη προπαγάνδα. Αυστηρό διάβημα στη Ρωσία για τους θανάτους ομογενών, χωρίς καν να έχει διαπιστωθεί ότι σκοτώθηκαν από Ρώσους.
Και ένα αφηγηματάκι που στήνεται σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ, ότι αλληθωρίζει προς τη Ρωσία και άρα είναι εθνικά ψιλοΰποπτος.
Ναι, παιδιά, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε διαδήλωση έξω από τη ρωσική πρεσβεία. Κάντε και εσείς και ελάτε να συζητήσουμε.
Η απάντηση μόνο μία μπορεί να είναι. Καθαρή γραμμή για την ειρήνη και ούτε βήμα πίσω.
Και ένα τελευταίο. Τάγματα Αζόφ, ένοπλοι ναζιστές, τι σκατά είναι αυτά; Και γιατί δεν μιλάει κανένας;
