Αν θεωρούμε πως το πρόβλημα είναι η λογική των ιδιοκτητών ενός βιβλιοπωλείου που θέλει μακριά από τις βιτρίνες του τους άστεγους, τότε μάλλον εμείς έχουμε πρόβλημα στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τα προβλήματα. Γιατί η αστεγία είναι πρόβλημα. Κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό. Και το πρόβλημα θα συντηρείται και θα διογκώνεται όσο δεν προωθούνται πολιτικές που θα οδηγήσουν, αν όχι στην εξάλειψή του, τουλάχιστον στη μείωση των αστέγων. Και δεν χρειάζεται να πάμε μακριά ούτε πολύ βαθιά, μιας και ο χώρος δεν μας το επιτρέπει.
Ας μείνουμε στην οδό Σταδίου, που τα βράδια αποτελεί υπνωτήριο μεγάλου αριθμού αστέγων εκθέτοντας σε πολλά επίπεδα τον πρώτο και δεύτερο βαθμό εξουσίας που βολεύονται με την κοινωνική ανοχή στο φαινόμενο. Ανοχή που περισσεύει για τους θεσμούς και μετατρέπεται σε οργή για ένα βιβλιοπωλείο που δεν θέλει οι άστεγοι να του λερώνουν τη μοκέτα της εισόδου. Θεσμοί που αναλώνονται σε φιγουρατζίδικες επισκέψεις στους άστεγους του Πειραιά και πετάνε την μπάλα όχι εκτός γηπέδου αλλά σε άλλο γήπεδο. Γιατί είμαστε σε λάθος γήπεδο αν μεταφέρουμε την αντιπαράθεση με μια επιχείρηση, όποια και αν είναι αυτή, αντί ο αγώνας να παίζεται στο γήπεδο αυτών που έχουν την ευθύνη για την αντιμετώπιση της αστεγίας.
Είμαστε σε λάθος γήπεδο αν τα βάζουμε με τον "Ιανό" και όχι με τον Δήμο της Αθήνας ή την κεντρική εξουσία όσο άστεγοι και στεγασμένοι κοιμούνται ήσυχα τον ύπνο της συνήθειας και της σιωπηρής συνύπαρξης με το πρόβλημα. Γιατί οι άστεγοι στο κέντρο της Αθήνας έχουν γίνει συνήθεια. Μια συνήθεια που ήρθε να την διαταράξει ο "Ιανός" και ίσως αύριο και κάποια άλλη επιχείρηση που δεν θέλει να της λερώνουν την πρόσοψη οι άστεγοι. Και καλό είναι να ξυπνάμε αλλά να ξέρουμε και ποιος μας φταίει.
