Ηταν ακριβώς πριν τρία χρόνια όταν βουλευτής της Ν.Δ. δημοσιοποιούσε απόδειξη από βενζινάδικο για να κατακεραυνώσει την τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ εξηγώντας στους πολίτες ότι όταν “πληρώνετε 80 ευρώ και βάζετε βενζίνη αξίας 26 ευρώ, τα υπόλοιπα 54 πάνε στους μετακλητούς του Τσίπρα, στα μίλια του Κουίκ, στην υγεία του Πολάκη και στις τσάντες της Παπακώστα”.
Ολα αυτά συνέβαιναν την εποχή που μας κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ των φόρων και των μετακλητών και η τιμή της αμόλυβδης βενζίνης ήταν στα 1,458 ευρώ το λίτρο. Τρία χρόνια μετά, όπως διαβάζουμε, η τιμή της αμόλυβδης βενζίνης βρίσκεται μια ανάσα από το εθνικό ρεκόρ όλων των εποχών φέρνοντας στα πρόθυρα της απελπισίας νοικοκυριά και επιχειρήσεις που έχουν να αντιμετωπίσουν παράλληλα τις υψηλές ανατιμήσεις σε ρεύμα, φυσικό αέριο και βασικά προϊόντα.
Η τιμή του λίτρου της αμόλυβδης σε κάποιες περιοχές έχει σπάσει ήδη το φράγμα των 2 ευρώ και με αγωνία οι πολίτες περιμένουν με αγωνία την τοποθέτηση του Κ. Κυρανάκη για το πού πάνε σήμερα τα έσοδα από τον ΦΠΑ και τον ΕΦΚ στα καύσιμα, καθώς η αύξηση των κρατικών εσόδων αγγίζει τα 10 λεπτά του ευρώ ανά λίτρο σε σύγκριση με την περσινή και μόνο χρονιά.
Κι αν ο Κ. Κυρανάκης αποτελεί τη φαιδρή πλευρά του νομίσματος, η μορφή του Θ. Σκυλακάκη κοσμεί την εξωφρενική πλευρά ενός συστήματος που φτάνει στο σημείο να βαφτίσει πλούσιους τους κατόχους αυτοκινήτων για να δικαιολογήσει την άρνηση της κυβέρνησης να μειώσει τους φόρους στα καύσιμα. Μόνο που με το νόμισμα που η κυβέρνηση μας παίζει κορώνα-γράμματα, ό,τι κι αν έρθει, το αποτέλεσμα είναι τελικά το ίδιο: κορώνα χάνουν οι πολλοί, γράμματα κερδίζουν οι λίγοι. Με τους πολλούς εξ ορισμού χαμένους σε ένα παιχνίδι στημένο.
